Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich zaudere |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du zauderst |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es zaudert |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir zaudern |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr zaudert |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie zaudern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich zaudere |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du zauderst |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es zaudere |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir zaudern |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr zaudert |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie zaudern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich zauderte |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du zaudertest |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es zauderte |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir zauderten |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr zaudertet |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie zauderten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich zauderte |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du zaudertest |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es zauderte |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir zauderten |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr zaudertet |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie zauderten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde zaudern |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst zaudern |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird zaudern |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden zaudern |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet zaudern |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden zaudern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe gezaudert |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast gezaudert |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat gezaudert |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben gezaudert |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt gezaudert |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben gezaudert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe gezaudert |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest gezaudert |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe gezaudert |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben gezaudert |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet gezaudert |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben gezaudert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte gezaudert |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest gezaudert |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte gezaudert |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten gezaudert |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet gezaudert |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten gezaudert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte gezaudert |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest gezaudert |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte gezaudert |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten gezaudert |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet gezaudert |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten gezaudert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde gezaudert haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst gezaudert haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird gezaudert haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden gezaudert haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet gezaudert haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden gezaudert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
zaudern |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
gezaudert haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
zaudern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
zaudere! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
zaudert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Zaudern |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Zaudernes |
| Dativ |
cunctando
|
dem Zaudern |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Zaudern |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Zaudern |
| Vokativ |
cunctande
|
Zaudern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es zögert |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie zögern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es zögere |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie zögern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie zögerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie zögerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde zögern |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst zögern |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird zögern |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden zögern |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet zögern |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden zögern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast gezögert |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat gezögert |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt gezögert |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben gezögert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest gezögert |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe gezögert |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet gezögert |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben gezögert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte gezögert |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest gezögert |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte gezögert |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten gezögert |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet gezögert |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten gezögert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte gezögert |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest gezögert |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte gezögert |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten gezögert |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet gezögert |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten gezögert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde gezögert haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst gezögert haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird gezögert haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden gezögert haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet gezögert haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden gezögert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
zögern |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
gezögert haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
zögern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
zögere! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
zögert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Zögern |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Zögernes |
| Dativ |
cunctando
|
dem Zögern |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Zögern |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Zögern |
| Vokativ |
cunctande
|
Zögern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
|
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
|
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
|
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
|
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
|
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
|
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
|
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
|
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
|
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
|
| Genitiv |
cunctandi
|
|
| Dativ |
cunctando
|
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
|
| Ablativ |
cunctando
|
|
| Vokativ |
cunctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich halte auf |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du hältst auf |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es hält auf |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir halten auf |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr haltet auf |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie halten auf |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich halte auf |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du haltest auf |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es halte auf |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir halten auf |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr haltet auf |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie halten auf |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich hielt auf |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du hieltest auf |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es hielt auf |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir hielten auf |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr hieltet auf |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie hielten auf |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich hielte auf |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du hieltest auf |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es hielte auf |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir hielten auf |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr hieltet auf |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie hielten auf |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde aufhalten |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst aufhalten |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird aufhalten |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden aufhalten |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet aufhalten |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden aufhalten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe aufgehalten |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast aufgehalten |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat aufgehalten |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben aufgehalten |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt aufgehalten |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben aufgehalten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe aufgehalten |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe aufgehalten |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben aufgehalten |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben aufgehalten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte aufgehalten |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte aufgehalten |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten aufgehalten |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten aufgehalten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte aufgehalten |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte aufgehalten |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten aufgehalten |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten aufgehalten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde aufgehalten haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst aufgehalten haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird aufgehalten haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden aufgehalten haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet aufgehalten haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden aufgehalten haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
aufhalten |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
aufgehalten haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
aufhalten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
halte auf! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
haltet auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Aufhalten |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Aufhaltens |
| Dativ |
cunctando
|
dem Aufhalten |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Aufhalten |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Aufhalten |
| Vokativ |
cunctande
|
Aufhalten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich hindere |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du hinderst |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es hindert |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir hindern |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr hindert |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie hindern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich hindere |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du hinderst |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es hindere |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir hindern |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr hindert |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie hindern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich hinderte |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du hindertest |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es hinderte |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir hinderten |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr hindertet |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie hinderten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich hinderte |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du hindertest |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es hinderte |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir hinderten |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr hindertet |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie hinderten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde hindern |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst hindern |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird hindern |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden hindern |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet hindern |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden hindern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe gehindert |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast gehindert |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat gehindert |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben gehindert |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt gehindert |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben gehindert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe gehindert |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest gehindert |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe gehindert |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben gehindert |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet gehindert |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben gehindert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte gehindert |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest gehindert |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte gehindert |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten gehindert |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet gehindert |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten gehindert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte gehindert |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest gehindert |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte gehindert |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten gehindert |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet gehindert |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten gehindert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde gehindert haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst gehindert haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird gehindert haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden gehindert haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet gehindert haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden gehindert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
hindern |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
gehindert haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
hindern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
hindere! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
hindert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Hindern |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Hindernes |
| Dativ |
cunctando
|
dem Hindern |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Hindern |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Hindern |
| Vokativ |
cunctande
|
Hindern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
|
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
|
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
|
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
|
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
|
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
|
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
|
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
|
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
|
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
|
| Genitiv |
cunctandi
|
|
| Dativ |
cunctando
|
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
|
| Ablativ |
cunctando
|
|
| Vokativ |
cunctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich säume |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du säumst |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es säumt |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir säumen |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr säumt |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie säumen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich säume |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du säumest |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es säume |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir säumen |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr säumet |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie säumen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich säumte |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du säumtest |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es säumte |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir säumten |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr säumtet |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie säumten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich säumte |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du säumtest |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es säumte |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir säumten |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr säumtet |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie säumten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde säumen |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst säumen |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird säumen |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden säumen |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet säumen |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden säumen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe gesäumt |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast gesäumt |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat gesäumt |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben gesäumt |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt gesäumt |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben gesäumt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe gesäumt |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest gesäumt |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe gesäumt |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben gesäumt |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet gesäumt |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben gesäumt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte gesäumt |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest gesäumt |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte gesäumt |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten gesäumt |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet gesäumt |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten gesäumt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte gesäumt |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest gesäumt |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte gesäumt |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten gesäumt |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet gesäumt |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten gesäumt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde gesäumt haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst gesäumt haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird gesäumt haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden gesäumt haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet gesäumt haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden gesäumt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
säumen |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
gesäumt haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
säumen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
säume; säum! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
säumt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Säumen |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Säumens |
| Dativ |
cunctando
|
dem Säumen |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Säumen |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Säumen |
| Vokativ |
cunctande
|
Säumen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich trödle |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du trödelst |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es trödelt |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir trödeln |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr trödelt |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie trödeln |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich trödle |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du trödelst |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es trödle |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir trödeln |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr trödelt |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie trödeln |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich trödelte |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du trödeltest |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es trödelte |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir trödelten |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr trödeltet |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie trödelten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich trödelte |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du trödeltest |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es trödelte |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir trödelten |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr trödeltet |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie trödelten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde trödeln |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst trödeln |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird trödeln |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden trödeln |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet trödeln |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden trödeln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe getrödelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast getrödelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat getrödelt |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben getrödelt |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt getrödelt |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben getrödelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe getrödelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest getrödelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe getrödelt |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben getrödelt |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet getrödelt |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben getrödelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte getrödelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest getrödelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte getrödelt |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten getrödelt |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet getrödelt |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten getrödelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte getrödelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest getrödelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte getrödelt |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten getrödelt |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet getrödelt |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten getrödelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde getrödelt haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst getrödelt haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird getrödelt haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden getrödelt haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet getrödelt haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden getrödelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
trödeln |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
getrödelt haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
trödeln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
trödle! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
trödelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Trödeln |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Trödelnes |
| Dativ |
cunctando
|
dem Trödeln |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Trödeln |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Trödeln |
| Vokativ |
cunctande
|
Trödeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich verweile |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du verweilst |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es verweilt |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir verweilen |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr verweilt |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie verweilen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich verweile |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du verweilest |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es verweile |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir verweilen |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr verweilet |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie verweilen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich verweilte |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du verweiltest |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es verweilte |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir verweilten |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr verweiltet |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie verweilten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich verweilte |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du verweiltest |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es verweilte |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir verweilten |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr verweiltet |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie verweilten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde verweilen |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst verweilen |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird verweilen |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden verweilen |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet verweilen |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden verweilen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe verweilt |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast verweilt |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat verweilt |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben verweilt |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt verweilt |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben verweilt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe verweilt |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest verweilt |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe verweilt |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben verweilt |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet verweilt |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben verweilt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte verweilt |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest verweilt |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte verweilt |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten verweilt |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet verweilt |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten verweilt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte verweilt |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest verweilt |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte verweilt |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten verweilt |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet verweilt |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten verweilt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde verweilt haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst verweilt haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird verweilt haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden verweilt haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet verweilt haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden verweilt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
verweilen |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
verweilt haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
verweilen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
verweile; verweil! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
verweilt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Verweilen |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Verweilens |
| Dativ |
cunctando
|
dem Verweilen |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Verweilen |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Verweilen |
| Vokativ |
cunctande
|
Verweilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctor
|
ich zweifle |
| 2. Person Singular |
cunctaris cunctare
|
du zweifelst |
| 3. Person Singular |
cunctatur
|
er/sie/es zweifelt |
| 1. Person Plural |
cunctamur
|
wir zweifeln |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
ihr zweifelt |
| 3. Person Plural |
cunctantur
|
sie zweifeln |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cuncter
|
ich zweifle |
| 2. Person Singular |
cuncteris cunctere
|
du zweifelst |
| 3. Person Singular |
cunctetur
|
er/sie/es zweifle |
| 1. Person Plural |
cunctemur
|
wir zweifeln |
| 2. Person Plural |
cunctemini
|
ihr zweifelt |
| 3. Person Plural |
cunctentur
|
sie zweifeln |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabar
|
ich zweifelte |
| 2. Person Singular |
cunctabaris cunctabare
|
du zweifeltest |
| 3. Person Singular |
cunctabatur
|
er/sie/es zweifelte |
| 1. Person Plural |
cunctabamur
|
wir zweifelten |
| 2. Person Plural |
cunctabamini
|
ihr zweifeltet |
| 3. Person Plural |
cunctabantur
|
sie zweifelten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctarer
|
ich zweifelte |
| 2. Person Singular |
cunctareris cunctarere
|
du zweifeltest |
| 3. Person Singular |
cunctaretur
|
er/sie/es zweifelte |
| 1. Person Plural |
cunctaremur
|
wir zweifelten |
| 2. Person Plural |
cunctaremini
|
ihr zweifeltet |
| 3. Person Plural |
cunctarentur
|
sie zweifelten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctabor
|
ich werde zweifeln |
| 2. Person Singular |
cunctaberis cunctabere
|
du wirst zweifeln |
| 3. Person Singular |
cunctabitur
|
er/sie/es wird zweifeln |
| 1. Person Plural |
cunctabimur
|
wir werden zweifeln |
| 2. Person Plural |
cunctabimini
|
ihr werdet zweifeln |
| 3. Person Plural |
cunctabuntur
|
sie werden zweifeln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sum
|
ich habe gezweifelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus es
|
du hast gezweifelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus est
|
er/sie/es hat gezweifelt |
| 1. Person Plural |
cunctati sumus
|
wir haben gezweifelt |
| 2. Person Plural |
cunctati estis
|
ihr habt gezweifelt |
| 3. Person Plural |
cunctati sunt
|
sie haben gezweifelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus sim
|
ich habe gezweifelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus sis
|
du habest gezweifelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus sit
|
er/sie/es habe gezweifelt |
| 1. Person Plural |
cunctati simus
|
wir haben gezweifelt |
| 2. Person Plural |
cunctati sitis
|
ihr habet gezweifelt |
| 3. Person Plural |
cunctati sint
|
sie haben gezweifelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus eram
|
ich hatte gezweifelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus eras
|
du hattest gezweifelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus erat
|
er/sie/es hatte gezweifelt |
| 1. Person Plural |
cunctati eramus
|
wir hatten gezweifelt |
| 2. Person Plural |
cunctati eratis
|
ihr hattet gezweifelt |
| 3. Person Plural |
cunctati erant
|
sie hatten gezweifelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus essem
|
ich hätte gezweifelt |
| 2. Person Singular |
cunctatus esses
|
du hättest gezweifelt |
| 3. Person Singular |
cunctatus esset
|
er/sie/es hätte gezweifelt |
| 1. Person Plural |
cunctati essemus
|
wir hätten gezweifelt |
| 2. Person Plural |
cunctati essetis
|
ihr hättet gezweifelt |
| 3. Person Plural |
cunctati essent
|
sie hätten gezweifelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cunctatus ero
|
ich werde gezweifelt haben |
| 2. Person Singular |
cunctatus eris
|
du wirst gezweifelt haben |
| 3. Person Singular |
cunctatus erit
|
er/sie/es wird gezweifelt haben |
| 1. Person Plural |
cunctati erimus
|
wir werden gezweifelt haben |
| 2. Person Plural |
cunctati eritis
|
ihr werdet gezweifelt haben |
| 3. Person Plural |
cunctati erunt
|
sie werden gezweifelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cunctari cunctarier
|
zweifeln |
| Vorzeitigkeit |
cunctatus esse
|
gezweifelt haben |
| Nachzeitigkeit |
cunctaturum esse
|
zweifeln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cunctare
|
zweifle! |
| 2. Person Plural |
cunctamini
|
zweifelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cunctator
|
| 3. Person Singular |
cunctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cunctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cunctari cunctarier
|
das Zweifeln |
| Genitiv |
cunctandi
|
des Zweifelnes |
| Dativ |
cunctando
|
dem Zweifeln |
| Akkusativ |
cunctandum
|
das Zweifeln |
| Ablativ |
cunctando
|
durch das Zweifeln |
| Vokativ |
cunctande
|
Zweifeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctandus
|
cunctanda
|
cunctandum
|
| Genitiv |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctandi
|
| Dativ |
cunctando
|
cunctandae
|
cunctando
|
| Akkusativ |
cunctandum
|
cunctandam
|
cunctandum
|
| Ablativ |
cunctando
|
cunctanda
|
cunctando
|
| Vokativ |
cunctande
|
cunctanda
|
cunctandum
|
Plural
| Nominativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
| Genitiv |
cunctandorum
|
cunctandarum
|
cunctandorum
|
| Dativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Akkusativ |
cunctandos
|
cunctandas
|
cunctanda
|
| Ablativ |
cunctandis
|
cunctandis
|
cunctandis
|
| Vokativ |
cunctandi
|
cunctandae
|
cunctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
| Genitiv |
cunctantis
|
cunctantis
|
cunctantis
|
| Dativ |
cunctanti
|
cunctanti
|
cunctanti
|
| Akkusativ |
cunctantem
|
cunctantem
|
cunctans
|
| Ablativ |
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
cunctanti cunctante
|
| Vokativ |
cunctans
|
cunctans
|
cunctans
|
Plural
| Nominativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Genitiv |
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
cunctantium cunctantum
|
| Dativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Akkusativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
| Ablativ |
cunctantibus
|
cunctantibus
|
cunctantibus
|
| Vokativ |
cunctantes
|
cunctantes
|
cunctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctatus
|
cunctata
|
cunctatum
|
| Genitiv |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctati
|
| Dativ |
cunctato
|
cunctatae
|
cunctato
|
| Akkusativ |
cunctatum
|
cunctatam
|
cunctatum
|
| Ablativ |
cunctato
|
cunctata
|
cunctato
|
| Vokativ |
cunctate
|
cunctata
|
cunctatum
|
Plural
| Nominativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
| Genitiv |
cunctatorum
|
cunctatarum
|
cunctatorum
|
| Dativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Akkusativ |
cunctatos
|
cunctatas
|
cunctata
|
| Ablativ |
cunctatis
|
cunctatis
|
cunctatis
|
| Vokativ |
cunctati
|
cunctatae
|
cunctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cunctaturus
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
| Genitiv |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctaturi
|
| Dativ |
cunctaturo
|
cunctaturae
|
cunctaturo
|
| Akkusativ |
cunctaturum
|
cunctaturam
|
cunctaturum
|
| Ablativ |
cunctaturo
|
cunctatura
|
cunctaturo
|
| Vokativ |
cunctature
|
cunctatura
|
cunctaturum
|
Plural
| Nominativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
| Genitiv |
cunctaturorum
|
cunctaturarum
|
cunctaturorum
|
| Dativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Akkusativ |
cunctaturos
|
cunctaturas
|
cunctatura
|
| Ablativ |
cunctaturis
|
cunctaturis
|
cunctaturis
|
| Vokativ |
cunctaturi
|
cunctaturae
|
cunctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cunctatum
|
cunctatu
|