Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
cunctare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
cunctare auch noch Formen von:
cunctari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
aufhalten
hindern
langsam handeln
säumen
trödeln
verweilen
zaudern
zögern
zweifeln
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich halte auf
2. Person Singular
cunctas
du hältst auf
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es hält auf
1. Person Plural
cunctamus
wir halten auf
2. Person Plural
cunctatis
ihr haltet auf
3. Person Plural
cunctant
sie halten auf
Passiv
1. Person Singular
cunctor
ich werde aufgehalten
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du wirst aufgehalten
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es wird aufgehalten
1. Person Plural
cunctamur
wir werden aufgehalten
2. Person Plural
cunctamini
ihr werdet aufgehalten
3. Person Plural
cunctantur
sie werden aufgehalten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich halte auf
2. Person Singular
cunctes
du haltest auf
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es halte auf
1. Person Plural
cunctemus
wir halten auf
2. Person Plural
cunctetis
ihr haltet auf
3. Person Plural
cunctent
sie halten auf
Passiv
1. Person Singular
cuncter
ich werde aufgehalten
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du werdest aufgehalten
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es werde aufgehalten
1. Person Plural
cunctemur
wir werden aufgehalten
2. Person Plural
cunctemini
ihr werdet aufgehalten
3. Person Plural
cunctentur
sie werden aufgehalten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich hielt auf
2. Person Singular
cunctabas
du hieltest auf
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es hielt auf
1. Person Plural
cunctabamus
wir hielten auf
2. Person Plural
cunctabatis
ihr hieltet auf
3. Person Plural
cunctabant
sie hielten auf
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
ich wurde aufgehalten
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du wurdest aufgehalten
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es wurde aufgehalten
1. Person Plural
cunctabamur
wir wurden aufgehalten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr wurdet aufgehalten
3. Person Plural
cunctabantur
sie wurden aufgehalten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich hielte auf
2. Person Singular
cunctares
du hieltest auf
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es hielte auf
1. Person Plural
cunctaremus
wir hielten auf
2. Person Plural
cunctaretis
ihr hieltet auf
3. Person Plural
cunctarent
sie hielten auf
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
ich würde aufgehalten
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du würdest aufgehalten
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es würde aufgehalten
1. Person Plural
cunctaremur
wir würden aufgehalten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr würdet aufgehalten
3. Person Plural
cunctarentur
sie würden aufgehalten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde aufhalten
2. Person Singular
cunctabis
du wirst aufhalten
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird aufhalten
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden aufhalten
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet aufhalten
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden aufhalten
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde aufgehalten werden
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst aufgehalten werden
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird aufgehalten werden
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden aufgehalten werden
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet aufgehalten werden
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden aufgehalten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe aufgehalten
2. Person Singular
cunctavisti
du hast aufgehalten
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat aufgehalten
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben aufgehalten
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt aufgehalten
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben aufgehalten
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich bin aufgehalten worden
2. Person Singular
cunctatus es
du bist aufgehalten worden
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es ist aufgehalten worden
1. Person Plural
cunctati sumus
wir sind aufgehalten worden
2. Person Plural
cunctati estis
ihr seid aufgehalten worden
3. Person Plural
cunctati sunt
sie sind aufgehalten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe aufgehalten
2. Person Singular
cunctaveris
du habest aufgehalten
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe aufgehalten
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben aufgehalten
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet aufgehalten
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben aufgehalten
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich sei aufgehalten worden
2. Person Singular
cunctatus sis
du seiest aufgehalten worden
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es sei aufgehalten worden
1. Person Plural
cunctati simus
wir seien aufgehalten worden
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr seiet aufgehalten worden
3. Person Plural
cunctati sint
sie seien aufgehalten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte aufgehalten
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest aufgehalten
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte aufgehalten
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten aufgehalten
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet aufgehalten
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten aufgehalten
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich war aufgehalten worden
2. Person Singular
cunctatus eras
du warst aufgehalten worden
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es war aufgehalten worden
1. Person Plural
cunctati eramus
wir waren aufgehalten worden
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr wart aufgehalten worden
3. Person Plural
cunctati erant
sie waren aufgehalten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte aufgehalten
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest aufgehalten
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte aufgehalten
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten aufgehalten
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet aufgehalten
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten aufgehalten
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich wäre aufgehalten worden
2. Person Singular
cunctatus esses
du wärest aufgehalten worden
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es wäre aufgehalten worden
1. Person Plural
cunctati essemus
wir wären aufgehalten worden
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr wäret aufgehalten worden
3. Person Plural
cunctati essent
sie wären aufgehalten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde aufgehalten haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst aufgehalten haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird aufgehalten haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden aufgehalten haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet aufgehalten haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden aufgehalten haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde aufgehalten worden sein
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst aufgehalten worden sein
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird aufgehalten worden sein
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden aufgehalten worden sein
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet aufgehalten worden sein
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden aufgehalten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
aufhalten
Vorzeitigkeit
cunctavisse
aufgehalten haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
aufhalten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
aufgehalten werden
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
aufgehalten worden sein
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
künftig aufgehalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
halte auf!
2. Person Plural
cunctate
haltet auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Aufhalten
Genitiv
cunctandi
des Aufhaltens
Dativ
cunctando
dem Aufhalten
Akkusativ
cunctandum
das Aufhalten
Ablativ
cunctando
durch das Aufhalten
Vokativ
cunctande
Aufhalten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich hindere
2. Person Singular
cunctas
du hinderst
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es hindert
1. Person Plural
cunctamus
wir hindern
2. Person Plural
cunctatis
ihr hindert
3. Person Plural
cunctant
sie hindern
Passiv
1. Person Singular
cunctor
ich werde gehindert
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du wirst gehindert
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es wird gehindert
1. Person Plural
cunctamur
wir werden gehindert
2. Person Plural
cunctamini
ihr werdet gehindert
3. Person Plural
cunctantur
sie werden gehindert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich hindere
2. Person Singular
cunctes
du hinderst
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es hindere
1. Person Plural
cunctemus
wir hindern
2. Person Plural
cunctetis
ihr hindert
3. Person Plural
cunctent
sie hindern
Passiv
1. Person Singular
cuncter
ich werde gehindert
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du werdest gehindert
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es werde gehindert
1. Person Plural
cunctemur
wir werden gehindert
2. Person Plural
cunctemini
ihr werdet gehindert
3. Person Plural
cunctentur
sie werden gehindert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich hinderte
2. Person Singular
cunctabas
du hindertest
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es hinderte
1. Person Plural
cunctabamus
wir hinderten
2. Person Plural
cunctabatis
ihr hindertet
3. Person Plural
cunctabant
sie hinderten
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
ich wurde gehindert
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du wurdest gehindert
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es wurde gehindert
1. Person Plural
cunctabamur
wir wurden gehindert
2. Person Plural
cunctabamini
ihr wurdet gehindert
3. Person Plural
cunctabantur
sie wurden gehindert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich hinderte
2. Person Singular
cunctares
du hindertest
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es hinderte
1. Person Plural
cunctaremus
wir hinderten
2. Person Plural
cunctaretis
ihr hindertet
3. Person Plural
cunctarent
sie hinderten
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
ich würde gehindert
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du würdest gehindert
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es würde gehindert
1. Person Plural
cunctaremur
wir würden gehindert
2. Person Plural
cunctaremini
ihr würdet gehindert
3. Person Plural
cunctarentur
sie würden gehindert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde hindern
2. Person Singular
cunctabis
du wirst hindern
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird hindern
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden hindern
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet hindern
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden hindern
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde gehindert werden
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst gehindert werden
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird gehindert werden
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden gehindert werden
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet gehindert werden
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden gehindert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe gehindert
2. Person Singular
cunctavisti
du hast gehindert
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat gehindert
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben gehindert
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt gehindert
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben gehindert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich bin gehindert worden
2. Person Singular
cunctatus es
du bist gehindert worden
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es ist gehindert worden
1. Person Plural
cunctati sumus
wir sind gehindert worden
2. Person Plural
cunctati estis
ihr seid gehindert worden
3. Person Plural
cunctati sunt
sie sind gehindert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe gehindert
2. Person Singular
cunctaveris
du habest gehindert
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe gehindert
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben gehindert
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet gehindert
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben gehindert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich sei gehindert worden
2. Person Singular
cunctatus sis
du seiest gehindert worden
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es sei gehindert worden
1. Person Plural
cunctati simus
wir seien gehindert worden
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr seiet gehindert worden
3. Person Plural
cunctati sint
sie seien gehindert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte gehindert
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest gehindert
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte gehindert
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten gehindert
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet gehindert
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten gehindert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich war gehindert worden
2. Person Singular
cunctatus eras
du warst gehindert worden
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es war gehindert worden
1. Person Plural
cunctati eramus
wir waren gehindert worden
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr wart gehindert worden
3. Person Plural
cunctati erant
sie waren gehindert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte gehindert
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest gehindert
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte gehindert
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten gehindert
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet gehindert
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten gehindert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich wäre gehindert worden
2. Person Singular
cunctatus esses
du wärest gehindert worden
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es wäre gehindert worden
1. Person Plural
cunctati essemus
wir wären gehindert worden
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr wäret gehindert worden
3. Person Plural
cunctati essent
sie wären gehindert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde gehindert haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst gehindert haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird gehindert haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden gehindert haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet gehindert haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden gehindert haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde gehindert worden sein
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst gehindert worden sein
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird gehindert worden sein
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden gehindert worden sein
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet gehindert worden sein
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden gehindert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
hindern
Vorzeitigkeit
cunctavisse
gehindert haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
hindern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
gehindert werden
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
gehindert worden sein
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
künftig gehindert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
hindere!
2. Person Plural
cunctate
hindert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Hindern
Genitiv
cunctandi
des Hindernes
Dativ
cunctando
dem Hindern
Akkusativ
cunctandum
das Hindern
Ablativ
cunctando
durch das Hindern
Vokativ
cunctande
Hindern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
2. Person Singular
cunctas
3. Person Singular
cunctat
1. Person Plural
cunctamus
2. Person Plural
cunctatis
3. Person Plural
cunctant
Passiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
2. Person Singular
cunctes
3. Person Singular
cunctet
1. Person Plural
cunctemus
2. Person Plural
cunctetis
3. Person Plural
cunctent
Passiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
2. Person Singular
cunctabas
3. Person Singular
cunctabat
1. Person Plural
cunctabamus
2. Person Plural
cunctabatis
3. Person Plural
cunctabant
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
2. Person Singular
cunctares
3. Person Singular
cunctaret
1. Person Plural
cunctaremus
2. Person Plural
cunctaretis
3. Person Plural
cunctarent
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
2. Person Singular
cunctabis
3. Person Singular
cunctabit
1. Person Plural
cunctabimus
2. Person Plural
cunctabitis
3. Person Plural
cunctabunt
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
2. Person Singular
cunctavisti
3. Person Singular
cunctavit
1. Person Plural
cunctavimus
2. Person Plural
cunctavistis
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
2. Person Singular
cunctaveris
3. Person Singular
cunctaverit
1. Person Plural
cunctaverimus
2. Person Plural
cunctaveritis
3. Person Plural
cunctaverint
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
2. Person Singular
cunctaveras
3. Person Singular
cunctaverat
1. Person Plural
cunctaveramus
2. Person Plural
cunctaveratis
3. Person Plural
cunctaverant
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
2. Person Singular
cunctavisses
3. Person Singular
cunctavisset
1. Person Plural
cunctavissemus
2. Person Plural
cunctavissetis
3. Person Plural
cunctavissent
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
2. Person Singular
cunctaveris
3. Person Singular
cunctaverit
1. Person Plural
cunctaverimus
2. Person Plural
cunctaveritis
3. Person Plural
cunctaverint
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
Vorzeitigkeit
cunctavisse
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
!
2. Person Plural
cunctate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
Genitiv
cunctandi
Dativ
cunctando
Akkusativ
cunctandum
Ablativ
cunctando
Vokativ
cunctande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich säume
2. Person Singular
cunctas
du säumst
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es säumt
1. Person Plural
cunctamus
wir säumen
2. Person Plural
cunctatis
ihr säumt
3. Person Plural
cunctant
sie säumen
Passiv
1. Person Singular
cunctor
ich werde gesäumt
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du wirst gesäumt
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es wird gesäumt
1. Person Plural
cunctamur
wir werden gesäumt
2. Person Plural
cunctamini
ihr werdet gesäumt
3. Person Plural
cunctantur
sie werden gesäumt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich säume
2. Person Singular
cunctes
du säumest
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es säume
1. Person Plural
cunctemus
wir säumen
2. Person Plural
cunctetis
ihr säumet
3. Person Plural
cunctent
sie säumen
Passiv
1. Person Singular
cuncter
ich werde gesäumt
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du werdest gesäumt
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es werde gesäumt
1. Person Plural
cunctemur
wir werden gesäumt
2. Person Plural
cunctemini
ihr werdet gesäumt
3. Person Plural
cunctentur
sie werden gesäumt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich säumte
2. Person Singular
cunctabas
du säumtest
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es säumte
1. Person Plural
cunctabamus
wir säumten
2. Person Plural
cunctabatis
ihr säumtet
3. Person Plural
cunctabant
sie säumten
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
ich wurde gesäumt
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du wurdest gesäumt
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es wurde gesäumt
1. Person Plural
cunctabamur
wir wurden gesäumt
2. Person Plural
cunctabamini
ihr wurdet gesäumt
3. Person Plural
cunctabantur
sie wurden gesäumt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich säumte
2. Person Singular
cunctares
du säumtest
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es säumte
1. Person Plural
cunctaremus
wir säumten
2. Person Plural
cunctaretis
ihr säumtet
3. Person Plural
cunctarent
sie säumten
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
ich würde gesäumt
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du würdest gesäumt
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es würde gesäumt
1. Person Plural
cunctaremur
wir würden gesäumt
2. Person Plural
cunctaremini
ihr würdet gesäumt
3. Person Plural
cunctarentur
sie würden gesäumt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde säumen
2. Person Singular
cunctabis
du wirst säumen
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird säumen
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden säumen
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet säumen
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden säumen
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde gesäumt werden
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst gesäumt werden
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird gesäumt werden
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden gesäumt werden
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet gesäumt werden
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden gesäumt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe gesäumt
2. Person Singular
cunctavisti
du hast gesäumt
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat gesäumt
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben gesäumt
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt gesäumt
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben gesäumt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich bin gesäumt worden
2. Person Singular
cunctatus es
du bist gesäumt worden
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es ist gesäumt worden
1. Person Plural
cunctati sumus
wir sind gesäumt worden
2. Person Plural
cunctati estis
ihr seid gesäumt worden
3. Person Plural
cunctati sunt
sie sind gesäumt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe gesäumt
2. Person Singular
cunctaveris
du habest gesäumt
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe gesäumt
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben gesäumt
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet gesäumt
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben gesäumt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich sei gesäumt worden
2. Person Singular
cunctatus sis
du seiest gesäumt worden
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es sei gesäumt worden
1. Person Plural
cunctati simus
wir seien gesäumt worden
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr seiet gesäumt worden
3. Person Plural
cunctati sint
sie seien gesäumt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte gesäumt
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest gesäumt
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte gesäumt
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten gesäumt
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet gesäumt
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten gesäumt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich war gesäumt worden
2. Person Singular
cunctatus eras
du warst gesäumt worden
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es war gesäumt worden
1. Person Plural
cunctati eramus
wir waren gesäumt worden
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr wart gesäumt worden
3. Person Plural
cunctati erant
sie waren gesäumt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte gesäumt
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest gesäumt
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte gesäumt
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten gesäumt
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet gesäumt
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten gesäumt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich wäre gesäumt worden
2. Person Singular
cunctatus esses
du wärest gesäumt worden
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es wäre gesäumt worden
1. Person Plural
cunctati essemus
wir wären gesäumt worden
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr wäret gesäumt worden
3. Person Plural
cunctati essent
sie wären gesäumt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde gesäumt haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst gesäumt haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird gesäumt haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden gesäumt haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet gesäumt haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden gesäumt haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde gesäumt worden sein
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst gesäumt worden sein
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird gesäumt worden sein
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden gesäumt worden sein
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet gesäumt worden sein
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden gesäumt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
säumen
Vorzeitigkeit
cunctavisse
gesäumt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
säumen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
gesäumt werden
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
gesäumt worden sein
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
künftig gesäumt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
säume; säum!
2. Person Plural
cunctate
säumt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Säumen
Genitiv
cunctandi
des Säumens
Dativ
cunctando
dem Säumen
Akkusativ
cunctandum
das Säumen
Ablativ
cunctando
durch das Säumen
Vokativ
cunctande
Säumen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich trödle
2. Person Singular
cunctas
du trödelst
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es trödelt
1. Person Plural
cunctamus
wir trödeln
2. Person Plural
cunctatis
ihr trödelt
3. Person Plural
cunctant
sie trödeln
Passiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich trödle
2. Person Singular
cunctes
du trödelst
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es trödle
1. Person Plural
cunctemus
wir trödeln
2. Person Plural
cunctetis
ihr trödelt
3. Person Plural
cunctent
sie trödeln
Passiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich trödelte
2. Person Singular
cunctabas
du trödeltest
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es trödelte
1. Person Plural
cunctabamus
wir trödelten
2. Person Plural
cunctabatis
ihr trödeltet
3. Person Plural
cunctabant
sie trödelten
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich trödelte
2. Person Singular
cunctares
du trödeltest
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es trödelte
1. Person Plural
cunctaremus
wir trödelten
2. Person Plural
cunctaretis
ihr trödeltet
3. Person Plural
cunctarent
sie trödelten
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde trödeln
2. Person Singular
cunctabis
du wirst trödeln
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird trödeln
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden trödeln
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet trödeln
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden trödeln
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe getrödelt
2. Person Singular
cunctavisti
du hast getrödelt
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat getrödelt
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben getrödelt
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt getrödelt
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben getrödelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe getrödelt
2. Person Singular
cunctaveris
du habest getrödelt
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe getrödelt
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben getrödelt
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet getrödelt
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben getrödelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte getrödelt
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest getrödelt
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte getrödelt
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten getrödelt
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet getrödelt
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten getrödelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte getrödelt
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest getrödelt
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte getrödelt
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten getrödelt
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet getrödelt
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten getrödelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde getrödelt haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst getrödelt haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird getrödelt haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden getrödelt haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet getrödelt haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden getrödelt haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
trödeln
Vorzeitigkeit
cunctavisse
getrödelt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
trödeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
trödle!
2. Person Plural
cunctate
trödelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Trödeln
Genitiv
cunctandi
des Trödelnes
Dativ
cunctando
dem Trödeln
Akkusativ
cunctandum
das Trödeln
Ablativ
cunctando
durch das Trödeln
Vokativ
cunctande
Trödeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich verweile
2. Person Singular
cunctas
du verweilst
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es verweilt
1. Person Plural
cunctamus
wir verweilen
2. Person Plural
cunctatis
ihr verweilt
3. Person Plural
cunctant
sie verweilen
Passiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich verweile
2. Person Singular
cunctes
du verweilest
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es verweile
1. Person Plural
cunctemus
wir verweilen
2. Person Plural
cunctetis
ihr verweilet
3. Person Plural
cunctent
sie verweilen
Passiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich verweilte
2. Person Singular
cunctabas
du verweiltest
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es verweilte
1. Person Plural
cunctabamus
wir verweilten
2. Person Plural
cunctabatis
ihr verweiltet
3. Person Plural
cunctabant
sie verweilten
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich verweilte
2. Person Singular
cunctares
du verweiltest
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es verweilte
1. Person Plural
cunctaremus
wir verweilten
2. Person Plural
cunctaretis
ihr verweiltet
3. Person Plural
cunctarent
sie verweilten
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde verweilen
2. Person Singular
cunctabis
du wirst verweilen
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird verweilen
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden verweilen
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet verweilen
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden verweilen
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe verweilt
2. Person Singular
cunctavisti
du hast verweilt
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat verweilt
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben verweilt
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt verweilt
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben verweilt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe verweilt
2. Person Singular
cunctaveris
du habest verweilt
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe verweilt
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben verweilt
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet verweilt
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben verweilt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte verweilt
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest verweilt
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte verweilt
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten verweilt
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet verweilt
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten verweilt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte verweilt
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest verweilt
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte verweilt
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten verweilt
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet verweilt
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten verweilt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde verweilt haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst verweilt haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird verweilt haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden verweilt haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet verweilt haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden verweilt haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
verweilen
Vorzeitigkeit
cunctavisse
verweilt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
verweilen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
verweile; verweil!
2. Person Plural
cunctate
verweilt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Verweilen
Genitiv
cunctandi
des Verweilens
Dativ
cunctando
dem Verweilen
Akkusativ
cunctandum
das Verweilen
Ablativ
cunctando
durch das Verweilen
Vokativ
cunctande
Verweilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich zaudere
2. Person Singular
cunctas
du zauderst
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es zaudert
1. Person Plural
cunctamus
wir zaudern
2. Person Plural
cunctatis
ihr zaudert
3. Person Plural
cunctant
sie zaudern
Passiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich zaudere
2. Person Singular
cunctes
du zauderst
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es zaudere
1. Person Plural
cunctemus
wir zaudern
2. Person Plural
cunctetis
ihr zaudert
3. Person Plural
cunctent
sie zaudern
Passiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich zauderte
2. Person Singular
cunctabas
du zaudertest
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es zauderte
1. Person Plural
cunctabamus
wir zauderten
2. Person Plural
cunctabatis
ihr zaudertet
3. Person Plural
cunctabant
sie zauderten
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich zauderte
2. Person Singular
cunctares
du zaudertest
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es zauderte
1. Person Plural
cunctaremus
wir zauderten
2. Person Plural
cunctaretis
ihr zaudertet
3. Person Plural
cunctarent
sie zauderten
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde zaudern
2. Person Singular
cunctabis
du wirst zaudern
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird zaudern
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden zaudern
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet zaudern
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden zaudern
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe gezaudert
2. Person Singular
cunctavisti
du hast gezaudert
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat gezaudert
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben gezaudert
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt gezaudert
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben gezaudert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe gezaudert
2. Person Singular
cunctaveris
du habest gezaudert
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe gezaudert
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben gezaudert
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet gezaudert
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben gezaudert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte gezaudert
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest gezaudert
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte gezaudert
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten gezaudert
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet gezaudert
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten gezaudert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte gezaudert
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest gezaudert
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte gezaudert
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten gezaudert
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet gezaudert
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten gezaudert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde gezaudert haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst gezaudert haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird gezaudert haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden gezaudert haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet gezaudert haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden gezaudert haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
zaudern
Vorzeitigkeit
cunctavisse
gezaudert haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
zaudern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
zaudere!
2. Person Plural
cunctate
zaudert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Zaudern
Genitiv
cunctandi
des Zaudernes
Dativ
cunctando
dem Zaudern
Akkusativ
cunctandum
das Zaudern
Ablativ
cunctando
durch das Zaudern
Vokativ
cunctande
Zaudern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich zögere
2. Person Singular
cunctas
du zögerst
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es zögert
1. Person Plural
cunctamus
wir zögern
2. Person Plural
cunctatis
ihr zögert
3. Person Plural
cunctant
sie zögern
Passiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich zögere
2. Person Singular
cunctes
du zögerst
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es zögere
1. Person Plural
cunctemus
wir zögern
2. Person Plural
cunctetis
ihr zögert
3. Person Plural
cunctent
sie zögern
Passiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich zögerte
2. Person Singular
cunctabas
du zögertest
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es zögerte
1. Person Plural
cunctabamus
wir zögerten
2. Person Plural
cunctabatis
ihr zögertet
3. Person Plural
cunctabant
sie zögerten
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich zögerte
2. Person Singular
cunctares
du zögertest
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es zögerte
1. Person Plural
cunctaremus
wir zögerten
2. Person Plural
cunctaretis
ihr zögertet
3. Person Plural
cunctarent
sie zögerten
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde zögern
2. Person Singular
cunctabis
du wirst zögern
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird zögern
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden zögern
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet zögern
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden zögern
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe gezögert
2. Person Singular
cunctavisti
du hast gezögert
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat gezögert
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben gezögert
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt gezögert
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben gezögert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe gezögert
2. Person Singular
cunctaveris
du habest gezögert
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe gezögert
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben gezögert
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet gezögert
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben gezögert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte gezögert
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest gezögert
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte gezögert
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten gezögert
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet gezögert
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten gezögert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte gezögert
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest gezögert
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte gezögert
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten gezögert
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet gezögert
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten gezögert
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde gezögert haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst gezögert haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird gezögert haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden gezögert haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet gezögert haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden gezögert haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
zögern
Vorzeitigkeit
cunctavisse
gezögert haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
zögern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
zögere!
2. Person Plural
cunctate
zögert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Zögern
Genitiv
cunctandi
des Zögernes
Dativ
cunctando
dem Zögern
Akkusativ
cunctandum
das Zögern
Ablativ
cunctando
durch das Zögern
Vokativ
cunctande
Zögern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cuncto
ich zweifle
2. Person Singular
cunctas
du zweifelst
3. Person Singular
cunctat
er/sie/es zweifelt
1. Person Plural
cunctamus
wir zweifeln
2. Person Plural
cunctatis
ihr zweifelt
3. Person Plural
cunctant
sie zweifeln
Passiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctem
ich zweifle
2. Person Singular
cunctes
du zweifelst
3. Person Singular
cunctet
er/sie/es zweifle
1. Person Plural
cunctemus
wir zweifeln
2. Person Plural
cunctetis
ihr zweifelt
3. Person Plural
cunctent
sie zweifeln
Passiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabam
ich zweifelte
2. Person Singular
cunctabas
du zweifeltest
3. Person Singular
cunctabat
er/sie/es zweifelte
1. Person Plural
cunctabamus
wir zweifelten
2. Person Plural
cunctabatis
ihr zweifeltet
3. Person Plural
cunctabant
sie zweifelten
Passiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarem
ich zweifelte
2. Person Singular
cunctares
du zweifeltest
3. Person Singular
cunctaret
er/sie/es zweifelte
1. Person Plural
cunctaremus
wir zweifelten
2. Person Plural
cunctaretis
ihr zweifeltet
3. Person Plural
cunctarent
sie zweifelten
Passiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabo
ich werde zweifeln
2. Person Singular
cunctabis
du wirst zweifeln
3. Person Singular
cunctabit
er/sie/es wird zweifeln
1. Person Plural
cunctabimus
wir werden zweifeln
2. Person Plural
cunctabitis
ihr werdet zweifeln
3. Person Plural
cunctabunt
sie werden zweifeln
Passiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctavi
ich habe gezweifelt
2. Person Singular
cunctavisti
du hast gezweifelt
3. Person Singular
cunctavit
er/sie/es hat gezweifelt
1. Person Plural
cunctavimus
wir haben gezweifelt
2. Person Plural
cunctavistis
ihr habt gezweifelt
3. Person Plural
cunctaverunt cunctavere
sie haben gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctaverim
ich habe gezweifelt
2. Person Singular
cunctaveris
du habest gezweifelt
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es habe gezweifelt
1. Person Plural
cunctaverimus
wir haben gezweifelt
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr habet gezweifelt
3. Person Plural
cunctaverint
sie haben gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctaveram
ich hatte gezweifelt
2. Person Singular
cunctaveras
du hattest gezweifelt
3. Person Singular
cunctaverat
er/sie/es hatte gezweifelt
1. Person Plural
cunctaveramus
wir hatten gezweifelt
2. Person Plural
cunctaveratis
ihr hattet gezweifelt
3. Person Plural
cunctaverant
sie hatten gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctavissem
ich hätte gezweifelt
2. Person Singular
cunctavisses
du hättest gezweifelt
3. Person Singular
cunctavisset
er/sie/es hätte gezweifelt
1. Person Plural
cunctavissemus
wir hätten gezweifelt
2. Person Plural
cunctavissetis
ihr hättet gezweifelt
3. Person Plural
cunctavissent
sie hätten gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctavero
ich werde gezweifelt haben
2. Person Singular
cunctaveris
du wirst gezweifelt haben
3. Person Singular
cunctaverit
er/sie/es wird gezweifelt haben
1. Person Plural
cunctaverimus
wir werden gezweifelt haben
2. Person Plural
cunctaveritis
ihr werdet gezweifelt haben
3. Person Plural
cunctaverint
sie werden gezweifelt haben
Passiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctare
zweifeln
Vorzeitigkeit
cunctavisse
gezweifelt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
zweifeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatum esse
Nachzeitigkeit
cunctatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cuncta
zweifle!
2. Person Plural
cunctate
zweifelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctato
3. Person Singular
cunctato
2. Person Plural
cunctatote
3. Person Plural
cunctanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctare
das Zweifeln
Genitiv
cunctandi
des Zweifelnes
Dativ
cunctando
dem Zweifeln
Akkusativ
cunctandum
das Zweifeln
Ablativ
cunctando
durch das Zweifeln
Vokativ
cunctande
Zweifeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu