Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von curio (Nomen) entspricht Ihr Suchwort curio auch noch Formen von: curius (Adjektiv) | curio (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|---|
| curio | Nomen | Maskulinum | konsonantische Deklination | Grundform | Ausrufer Herold Kummer Kummermensch Kurienpriester Kurio Kurio (curio maximus: Oberhaupt dieser Priesterschaft) |
| curio | Nomen | Maskulinum | konsonantische Deklination | Nominativ Singular von curio | der Ausrufer |
| curio | Nomen | Maskulinum | konsonantische Deklination | Vokativ Singular von curio | Ausrufer! |
Aufstellung aller Formen
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curio |
der Ausrufer |
| Genitiv | curionis |
des Ausrufers |
| Dativ | curioni curione |
dem Ausrufer |
| Akkusativ | curionem |
den Ausrufer |
| Ablativ | curione |
mit dem Ausrufer |
| Vokativ | curio |
Ausrufer! |
| Lokativ | curioni curione |
Ausrufer als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curiones curionis |
die Ausrufer |
| Genitiv | curionum curionium |
der Ausrufer |
| Dativ | curionibus |
den Ausrufern |
| Akkusativ | curionis curiones |
die Ausrufer |
| Ablativ | curionibus |
mit den Ausrufern |
| Vokativ | curiones |
Ausrufer! |
| Lokativ | curionibus |
Ausrufer als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curio |
der Herold |
| Genitiv | curionis |
des Heroldes |
| Dativ | curioni curione |
dem Herold |
| Akkusativ | curionem |
den Herold |
| Ablativ | curione |
mit dem Herold |
| Vokativ | curio |
Herold! |
| Lokativ | curioni curione |
Herold als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curiones curionis |
die Herolde |
| Genitiv | curionum curionium |
der Herolde |
| Dativ | curionibus |
den Herolden |
| Akkusativ | curionis curiones |
die Herolde |
| Ablativ | curionibus |
mit den Herolden |
| Vokativ | curiones |
Herolde! |
| Lokativ | curionibus |
Herolde als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curio |
der Kummer |
| Genitiv | curionis |
des Kummers |
| Dativ | curioni curione |
dem Kummer |
| Akkusativ | curionem |
den Kummer |
| Ablativ | curione |
mit dem Kummer |
| Vokativ | curio |
Kummer! |
| Lokativ | curioni curione |
Kummer als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curiones curionis |
kein Plural |
| Genitiv | curionum curionium |
kein Plural |
| Dativ | curionibus |
kein Plural |
| Akkusativ | curionis curiones |
kein Plural |
| Ablativ | curionibus |
kein Plural |
| Vokativ | curiones |
kein Plural |
| Lokativ | curionibus |
kein Plural |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curio |
der Kummermensch |
| Genitiv | curionis |
des Kummermenschen |
| Dativ | curioni curione |
dem Kummermenschen |
| Akkusativ | curionem |
den Kummermenschen |
| Ablativ | curione |
mit dem Kummermenschen |
| Vokativ | curio |
Kummermensch! |
| Lokativ | curioni curione |
Kummermensch als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curiones curionis |
die Kummermenschen |
| Genitiv | curionum curionium |
der Kummermenschen |
| Dativ | curionibus |
den Kummermenschen |
| Akkusativ | curionis curiones |
die Kummermenschen |
| Ablativ | curionibus |
mit den Kummermenschen |
| Vokativ | curiones |
Kummermenschen! |
| Lokativ | curionibus |
Kummermenschen als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curio |
der Kurienpriester |
| Genitiv | curionis |
des Kurienpriesters |
| Dativ | curioni curione |
dem Kurienpriester |
| Akkusativ | curionem |
den Kurienpriester |
| Ablativ | curione |
mit dem Kurienpriester |
| Vokativ | curio |
Kurienpriester! |
| Lokativ | curioni curione |
Kurienpriester als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curiones curionis |
die Kurienpriester |
| Genitiv | curionum curionium |
der Kurienpriester |
| Dativ | curionibus |
den Kurienpriestern |
| Akkusativ | curionis curiones |
die Kurienpriester |
| Ablativ | curionibus |
mit den Kurienpriestern |
| Vokativ | curiones |
Kurienpriester! |
| Lokativ | curionibus |
Kurienpriester als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curio |
der Kurio |
| Genitiv | curionis |
des Kurios |
| Dativ | curioni curione |
dem Kurio |
| Akkusativ | curionem |
den Kurio |
| Ablativ | curione |
mit dem Kurio |
| Vokativ | curio |
Kurio! |
| Lokativ | curioni curione |
Kurio als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curiones curionis |
die Kurionen |
| Genitiv | curionum curionium |
der Kurionen |
| Dativ | curionibus |
den Kurionen |
| Akkusativ | curionis curiones |
die Kurionen |
| Ablativ | curionibus |
mit den Kurionen |
| Vokativ | curiones |
Kurionen! |
| Lokativ | curionibus |
Kurionen als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curio |
|
| Genitiv | curionis |
|
| Dativ | curioni curione |
|
| Akkusativ | curionem |
|
| Ablativ | curione |
|
| Vokativ | curio |
|
| Lokativ | curioni curione |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | curiones curionis |
|
| Genitiv | curionum curionium |
|
| Dativ | curionibus |
|
| Akkusativ | curionis curiones |
|
| Ablativ | curionibus |
|
| Vokativ | curiones |
|
| Lokativ | curionibus |