Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
despicari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
despicare auch noch Formen von:
despicare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicor
|
ich verachte |
| 2. Person Singular |
despicaris despicare
|
du verachtest |
| 3. Person Singular |
despicatur
|
er/sie/es verachtet |
| 1. Person Plural |
despicamur
|
wir verachten |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
ihr verachtet |
| 3. Person Plural |
despicantur
|
sie verachten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicer
|
ich verachte |
| 2. Person Singular |
despiceris despicere
|
du verachtest |
| 3. Person Singular |
despicetur
|
er/sie/es verachte |
| 1. Person Plural |
despicemur
|
wir verachten |
| 2. Person Plural |
despicemini
|
ihr verachtet |
| 3. Person Plural |
despicentur
|
sie verachten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabar
|
ich verachtete |
| 2. Person Singular |
despicabaris despicabare
|
du verachtetest |
| 3. Person Singular |
despicabatur
|
er/sie/es verachtete |
| 1. Person Plural |
despicabamur
|
wir verachteten |
| 2. Person Plural |
despicabamini
|
ihr verachtetet |
| 3. Person Plural |
despicabantur
|
sie verachteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicarer
|
ich verachtete |
| 2. Person Singular |
despicareris despicarere
|
du verachtetest |
| 3. Person Singular |
despicaretur
|
er/sie/es verachtete |
| 1. Person Plural |
despicaremur
|
wir verachteten |
| 2. Person Plural |
despicaremini
|
ihr verachtetet |
| 3. Person Plural |
despicarentur
|
sie verachteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabor
|
ich werde verachten |
| 2. Person Singular |
despicaberis despicabere
|
du wirst verachten |
| 3. Person Singular |
despicabitur
|
er/sie/es wird verachten |
| 1. Person Plural |
despicabimur
|
wir werden verachten |
| 2. Person Plural |
despicabimini
|
ihr werdet verachten |
| 3. Person Plural |
despicabuntur
|
sie werden verachten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sum
|
ich habe verachtet |
| 2. Person Singular |
despicatus es
|
du hast verachtet |
| 3. Person Singular |
despicatus est
|
er/sie/es hat verachtet |
| 1. Person Plural |
despicati sumus
|
wir haben verachtet |
| 2. Person Plural |
despicati estis
|
ihr habt verachtet |
| 3. Person Plural |
despicati sunt
|
sie haben verachtet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sim
|
ich habe verachtet |
| 2. Person Singular |
despicatus sis
|
du habest verachtet |
| 3. Person Singular |
despicatus sit
|
er/sie/es habe verachtet |
| 1. Person Plural |
despicati simus
|
wir haben verachtet |
| 2. Person Plural |
despicati sitis
|
ihr habet verachtet |
| 3. Person Plural |
despicati sint
|
sie haben verachtet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus eram
|
ich hatte verachtet |
| 2. Person Singular |
despicatus eras
|
du hattest verachtet |
| 3. Person Singular |
despicatus erat
|
er/sie/es hatte verachtet |
| 1. Person Plural |
despicati eramus
|
wir hatten verachtet |
| 2. Person Plural |
despicati eratis
|
ihr hattet verachtet |
| 3. Person Plural |
despicati erant
|
sie hatten verachtet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus essem
|
ich hätte verachtet |
| 2. Person Singular |
despicatus esses
|
du hättest verachtet |
| 3. Person Singular |
despicatus esset
|
er/sie/es hätte verachtet |
| 1. Person Plural |
despicati essemus
|
wir hätten verachtet |
| 2. Person Plural |
despicati essetis
|
ihr hättet verachtet |
| 3. Person Plural |
despicati essent
|
sie hätten verachtet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus ero
|
ich werde verachtet haben |
| 2. Person Singular |
despicatus eris
|
du wirst verachtet haben |
| 3. Person Singular |
despicatus erit
|
er/sie/es wird verachtet haben |
| 1. Person Plural |
despicati erimus
|
wir werden verachtet haben |
| 2. Person Plural |
despicati eritis
|
ihr werdet verachtet haben |
| 3. Person Plural |
despicati erunt
|
sie werden verachtet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
despicari despicarier
|
verachten |
| Vorzeitigkeit |
despicatus esse
|
verachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
despicaturum esse
|
verachten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
despicare
|
verachte! |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
verachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
despicator
|
| 3. Person Singular |
despicator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
despicantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
despicari despicarier
|
das Verachten |
| Genitiv |
despicandi
|
des Verachtens |
| Dativ |
despicando
|
dem Verachten |
| Akkusativ |
despicandum
|
das Verachten |
| Ablativ |
despicando
|
durch das Verachten |
| Vokativ |
despicande
|
Verachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicandus
|
despicanda
|
despicandum
|
| Genitiv |
despicandi
|
despicandae
|
despicandi
|
| Dativ |
despicando
|
despicandae
|
despicando
|
| Akkusativ |
despicandum
|
despicandam
|
despicandum
|
| Ablativ |
despicando
|
despicanda
|
despicando
|
| Vokativ |
despicande
|
despicanda
|
despicandum
|
Plural
| Nominativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
| Genitiv |
despicandorum
|
despicandarum
|
despicandorum
|
| Dativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Akkusativ |
despicandos
|
despicandas
|
despicanda
|
| Ablativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Vokativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
| Genitiv |
despicantis
|
despicantis
|
despicantis
|
| Dativ |
despicanti
|
despicanti
|
despicanti
|
| Akkusativ |
despicantem
|
despicantem
|
despicans
|
| Ablativ |
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
| Vokativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
Plural
| Nominativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Genitiv |
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
| Dativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Akkusativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Ablativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Vokativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicatus
|
despicata
|
despicatum
|
| Genitiv |
despicati
|
despicatae
|
despicati
|
| Dativ |
despicato
|
despicatae
|
despicato
|
| Akkusativ |
despicatum
|
despicatam
|
despicatum
|
| Ablativ |
despicato
|
despicata
|
despicato
|
| Vokativ |
despicate
|
despicata
|
despicatum
|
Plural
| Nominativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
| Genitiv |
despicatorum
|
despicatarum
|
despicatorum
|
| Dativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Akkusativ |
despicatos
|
despicatas
|
despicata
|
| Ablativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Vokativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicaturus
|
despicatura
|
despicaturum
|
| Genitiv |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicaturi
|
| Dativ |
despicaturo
|
despicaturae
|
despicaturo
|
| Akkusativ |
despicaturum
|
despicaturam
|
despicaturum
|
| Ablativ |
despicaturo
|
despicatura
|
despicaturo
|
| Vokativ |
despicature
|
despicatura
|
despicaturum
|
Plural
| Nominativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
| Genitiv |
despicaturorum
|
despicaturarum
|
despicaturorum
|
| Dativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Akkusativ |
despicaturos
|
despicaturas
|
despicatura
|
| Ablativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Vokativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
despicatum
|
despicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicor
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
despicaris despicare
|
du verschmähst |
| 3. Person Singular |
despicatur
|
er/sie/es verschmäht |
| 1. Person Plural |
despicamur
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
ihr verschmäht |
| 3. Person Plural |
despicantur
|
sie verschmähen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicer
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
despiceris despicere
|
du verschmähest |
| 3. Person Singular |
despicetur
|
er/sie/es verschmähe |
| 1. Person Plural |
despicemur
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
despicemini
|
ihr verschmähet |
| 3. Person Plural |
despicentur
|
sie verschmähen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabar
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
despicabaris despicabare
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
despicabatur
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
despicabamur
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
despicabamini
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
despicabantur
|
sie verschmähten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicarer
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
despicareris despicarere
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
despicaretur
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
despicaremur
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
despicaremini
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
despicarentur
|
sie verschmähten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabor
|
ich werde verschmähen |
| 2. Person Singular |
despicaberis despicabere
|
du wirst verschmähen |
| 3. Person Singular |
despicabitur
|
er/sie/es wird verschmähen |
| 1. Person Plural |
despicabimur
|
wir werden verschmähen |
| 2. Person Plural |
despicabimini
|
ihr werdet verschmähen |
| 3. Person Plural |
despicabuntur
|
sie werden verschmähen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sum
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
despicatus es
|
du hast verschmäht |
| 3. Person Singular |
despicatus est
|
er/sie/es hat verschmäht |
| 1. Person Plural |
despicati sumus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
despicati estis
|
ihr habt verschmäht |
| 3. Person Plural |
despicati sunt
|
sie haben verschmäht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sim
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
despicatus sis
|
du habest verschmäht |
| 3. Person Singular |
despicatus sit
|
er/sie/es habe verschmäht |
| 1. Person Plural |
despicati simus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
despicati sitis
|
ihr habet verschmäht |
| 3. Person Plural |
despicati sint
|
sie haben verschmäht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus eram
|
ich hatte verschmäht |
| 2. Person Singular |
despicatus eras
|
du hattest verschmäht |
| 3. Person Singular |
despicatus erat
|
er/sie/es hatte verschmäht |
| 1. Person Plural |
despicati eramus
|
wir hatten verschmäht |
| 2. Person Plural |
despicati eratis
|
ihr hattet verschmäht |
| 3. Person Plural |
despicati erant
|
sie hatten verschmäht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus essem
|
ich hätte verschmäht |
| 2. Person Singular |
despicatus esses
|
du hättest verschmäht |
| 3. Person Singular |
despicatus esset
|
er/sie/es hätte verschmäht |
| 1. Person Plural |
despicati essemus
|
wir hätten verschmäht |
| 2. Person Plural |
despicati essetis
|
ihr hättet verschmäht |
| 3. Person Plural |
despicati essent
|
sie hätten verschmäht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus ero
|
ich werde verschmäht haben |
| 2. Person Singular |
despicatus eris
|
du wirst verschmäht haben |
| 3. Person Singular |
despicatus erit
|
er/sie/es wird verschmäht haben |
| 1. Person Plural |
despicati erimus
|
wir werden verschmäht haben |
| 2. Person Plural |
despicati eritis
|
ihr werdet verschmäht haben |
| 3. Person Plural |
despicati erunt
|
sie werden verschmäht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
despicari despicarier
|
verschmähen |
| Vorzeitigkeit |
despicatus esse
|
verschmäht haben |
| Nachzeitigkeit |
despicaturum esse
|
verschmähen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
despicare
|
verschmähe; verschmäh! |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
verschmäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
despicator
|
| 3. Person Singular |
despicator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
despicantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
despicari despicarier
|
das Verschmähen |
| Genitiv |
despicandi
|
des Verschmähens |
| Dativ |
despicando
|
dem Verschmähen |
| Akkusativ |
despicandum
|
das Verschmähen |
| Ablativ |
despicando
|
durch das Verschmähen |
| Vokativ |
despicande
|
Verschmähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicandus
|
despicanda
|
despicandum
|
| Genitiv |
despicandi
|
despicandae
|
despicandi
|
| Dativ |
despicando
|
despicandae
|
despicando
|
| Akkusativ |
despicandum
|
despicandam
|
despicandum
|
| Ablativ |
despicando
|
despicanda
|
despicando
|
| Vokativ |
despicande
|
despicanda
|
despicandum
|
Plural
| Nominativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
| Genitiv |
despicandorum
|
despicandarum
|
despicandorum
|
| Dativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Akkusativ |
despicandos
|
despicandas
|
despicanda
|
| Ablativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Vokativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
| Genitiv |
despicantis
|
despicantis
|
despicantis
|
| Dativ |
despicanti
|
despicanti
|
despicanti
|
| Akkusativ |
despicantem
|
despicantem
|
despicans
|
| Ablativ |
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
| Vokativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
Plural
| Nominativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Genitiv |
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
| Dativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Akkusativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Ablativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Vokativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicatus
|
despicata
|
despicatum
|
| Genitiv |
despicati
|
despicatae
|
despicati
|
| Dativ |
despicato
|
despicatae
|
despicato
|
| Akkusativ |
despicatum
|
despicatam
|
despicatum
|
| Ablativ |
despicato
|
despicata
|
despicato
|
| Vokativ |
despicate
|
despicata
|
despicatum
|
Plural
| Nominativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
| Genitiv |
despicatorum
|
despicatarum
|
despicatorum
|
| Dativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Akkusativ |
despicatos
|
despicatas
|
despicata
|
| Ablativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Vokativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicaturus
|
despicatura
|
despicaturum
|
| Genitiv |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicaturi
|
| Dativ |
despicaturo
|
despicaturae
|
despicaturo
|
| Akkusativ |
despicaturum
|
despicaturam
|
despicaturum
|
| Ablativ |
despicaturo
|
despicatura
|
despicaturo
|
| Vokativ |
despicature
|
despicatura
|
despicaturum
|
Plural
| Nominativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
| Genitiv |
despicaturorum
|
despicaturarum
|
despicaturorum
|
| Dativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Akkusativ |
despicaturos
|
despicaturas
|
despicatura
|
| Ablativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Vokativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
despicatum
|
despicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicor
|
ich schätze gering |
| 2. Person Singular |
despicaris despicare
|
du schätzt gering |
| 3. Person Singular |
despicatur
|
er/sie/es schätzt gering |
| 1. Person Plural |
despicamur
|
wir schätzen gering |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
ihr schätzt gering |
| 3. Person Plural |
despicantur
|
sie schätzen gering |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicer
|
ich schätze gering |
| 2. Person Singular |
despiceris despicere
|
du schätzest gering |
| 3. Person Singular |
despicetur
|
er/sie/es schätze gering |
| 1. Person Plural |
despicemur
|
wir schätzen gering |
| 2. Person Plural |
despicemini
|
ihr schätzet gering |
| 3. Person Plural |
despicentur
|
sie schätzen gering |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabar
|
ich schätzte gering |
| 2. Person Singular |
despicabaris despicabare
|
du schätztest gering |
| 3. Person Singular |
despicabatur
|
er/sie/es schätzte gering |
| 1. Person Plural |
despicabamur
|
wir schätzten gering |
| 2. Person Plural |
despicabamini
|
ihr schätztet gering |
| 3. Person Plural |
despicabantur
|
sie schätzten gering |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicarer
|
ich schätzte gering |
| 2. Person Singular |
despicareris despicarere
|
du schätztest gering |
| 3. Person Singular |
despicaretur
|
er/sie/es schätzte gering |
| 1. Person Plural |
despicaremur
|
wir schätzten gering |
| 2. Person Plural |
despicaremini
|
ihr schätztet gering |
| 3. Person Plural |
despicarentur
|
sie schätzten gering |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabor
|
ich werde geringschätzen |
| 2. Person Singular |
despicaberis despicabere
|
du wirst geringschätzen |
| 3. Person Singular |
despicabitur
|
er/sie/es wird geringschätzen |
| 1. Person Plural |
despicabimur
|
wir werden geringschätzen |
| 2. Person Plural |
despicabimini
|
ihr werdet geringschätzen |
| 3. Person Plural |
despicabuntur
|
sie werden geringschätzen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sum
|
ich habe geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
despicatus es
|
du hast geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
despicatus est
|
er/sie/es hat geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
despicati sumus
|
wir haben geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
despicati estis
|
ihr habt geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
despicati sunt
|
sie haben geringgeschätzt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sim
|
ich habe geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
despicatus sis
|
du habest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
despicatus sit
|
er/sie/es habe geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
despicati simus
|
wir haben geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
despicati sitis
|
ihr habet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
despicati sint
|
sie haben geringgeschätzt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus eram
|
ich hatte geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
despicatus eras
|
du hattest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
despicatus erat
|
er/sie/es hatte geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
despicati eramus
|
wir hatten geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
despicati eratis
|
ihr hattet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
despicati erant
|
sie hatten geringgeschätzt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus essem
|
ich hätte geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
despicatus esses
|
du hättest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
despicatus esset
|
er/sie/es hätte geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
despicati essemus
|
wir hätten geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
despicati essetis
|
ihr hättet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
despicati essent
|
sie hätten geringgeschätzt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus ero
|
ich werde geringgeschätzt haben |
| 2. Person Singular |
despicatus eris
|
du wirst geringgeschätzt haben |
| 3. Person Singular |
despicatus erit
|
er/sie/es wird geringgeschätzt haben |
| 1. Person Plural |
despicati erimus
|
wir werden geringgeschätzt haben |
| 2. Person Plural |
despicati eritis
|
ihr werdet geringgeschätzt haben |
| 3. Person Plural |
despicati erunt
|
sie werden geringgeschätzt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
despicari despicarier
|
geringschätzen |
| Vorzeitigkeit |
despicatus esse
|
geringgeschätzt haben |
| Nachzeitigkeit |
despicaturum esse
|
geringschätzen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
despicare
|
schätze gering; schätz gering! |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
schätzt gering! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
despicator
|
| 3. Person Singular |
despicator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
despicantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
despicari despicarier
|
das Geringschätzen |
| Genitiv |
despicandi
|
des Geringschätzens |
| Dativ |
despicando
|
dem Geringschätzen |
| Akkusativ |
despicandum
|
das Geringschätzen |
| Ablativ |
despicando
|
durch das Geringschätzen |
| Vokativ |
despicande
|
Geringschätzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicandus
|
despicanda
|
despicandum
|
| Genitiv |
despicandi
|
despicandae
|
despicandi
|
| Dativ |
despicando
|
despicandae
|
despicando
|
| Akkusativ |
despicandum
|
despicandam
|
despicandum
|
| Ablativ |
despicando
|
despicanda
|
despicando
|
| Vokativ |
despicande
|
despicanda
|
despicandum
|
Plural
| Nominativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
| Genitiv |
despicandorum
|
despicandarum
|
despicandorum
|
| Dativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Akkusativ |
despicandos
|
despicandas
|
despicanda
|
| Ablativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Vokativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
| Genitiv |
despicantis
|
despicantis
|
despicantis
|
| Dativ |
despicanti
|
despicanti
|
despicanti
|
| Akkusativ |
despicantem
|
despicantem
|
despicans
|
| Ablativ |
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
| Vokativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
Plural
| Nominativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Genitiv |
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
| Dativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Akkusativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Ablativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Vokativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicatus
|
despicata
|
despicatum
|
| Genitiv |
despicati
|
despicatae
|
despicati
|
| Dativ |
despicato
|
despicatae
|
despicato
|
| Akkusativ |
despicatum
|
despicatam
|
despicatum
|
| Ablativ |
despicato
|
despicata
|
despicato
|
| Vokativ |
despicate
|
despicata
|
despicatum
|
Plural
| Nominativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
| Genitiv |
despicatorum
|
despicatarum
|
despicatorum
|
| Dativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Akkusativ |
despicatos
|
despicatas
|
despicata
|
| Ablativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Vokativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicaturus
|
despicatura
|
despicaturum
|
| Genitiv |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicaturi
|
| Dativ |
despicaturo
|
despicaturae
|
despicaturo
|
| Akkusativ |
despicaturum
|
despicaturam
|
despicaturum
|
| Ablativ |
despicaturo
|
despicatura
|
despicaturo
|
| Vokativ |
despicature
|
despicatura
|
despicaturum
|
Plural
| Nominativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
| Genitiv |
despicaturorum
|
despicaturarum
|
despicaturorum
|
| Dativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Akkusativ |
despicaturos
|
despicaturas
|
despicatura
|
| Ablativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Vokativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
despicatum
|
despicatu
|