Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
despicare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
despicare auch noch Formen von:
despicari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despico
|
ich entkiele |
| 2. Person Singular |
despicas
|
du entkielst |
| 3. Person Singular |
despicat
|
er/sie/es entkielt |
| 1. Person Plural |
despicamus
|
wir entkielen |
| 2. Person Plural |
despicatis
|
ihr entkielt |
| 3. Person Plural |
despicant
|
sie entkielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicor
|
ich werde entkielt |
| 2. Person Singular |
despicaris despicare
|
du wirst entkielt |
| 3. Person Singular |
despicatur
|
er/sie/es wird entkielt |
| 1. Person Plural |
despicamur
|
wir werden entkielt |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
ihr werdet entkielt |
| 3. Person Plural |
despicantur
|
sie werden entkielt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicem
|
ich entkiele |
| 2. Person Singular |
despices
|
du entkielest |
| 3. Person Singular |
despicet
|
er/sie/es entkiele |
| 1. Person Plural |
despicemus
|
wir entkielen |
| 2. Person Plural |
despicetis
|
ihr entkielet |
| 3. Person Plural |
despicent
|
sie entkielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicer
|
ich werde entkielt |
| 2. Person Singular |
despiceris despicere
|
du werdest entkielt |
| 3. Person Singular |
despicetur
|
er/sie/es werde entkielt |
| 1. Person Plural |
despicemur
|
wir werden entkielt |
| 2. Person Plural |
despicemini
|
ihr werdet entkielt |
| 3. Person Plural |
despicentur
|
sie werden entkielt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabam
|
ich entkielte |
| 2. Person Singular |
despicabas
|
du entkieltest |
| 3. Person Singular |
despicabat
|
er/sie/es entkielte |
| 1. Person Plural |
despicabamus
|
wir entkielten |
| 2. Person Plural |
despicabatis
|
ihr entkieltet |
| 3. Person Plural |
despicabant
|
sie entkielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabar
|
ich wurde entkielt |
| 2. Person Singular |
despicabaris despicabare
|
du wurdest entkielt |
| 3. Person Singular |
despicabatur
|
er/sie/es wurde entkielt |
| 1. Person Plural |
despicabamur
|
wir wurden entkielt |
| 2. Person Plural |
despicabamini
|
ihr wurdet entkielt |
| 3. Person Plural |
despicabantur
|
sie wurden entkielt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicarem
|
ich entkielte |
| 2. Person Singular |
despicares
|
du entkieltest |
| 3. Person Singular |
despicaret
|
er/sie/es entkielte |
| 1. Person Plural |
despicaremus
|
wir entkielten |
| 2. Person Plural |
despicaretis
|
ihr entkieltet |
| 3. Person Plural |
despicarent
|
sie entkielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicarer
|
ich würde entkielt |
| 2. Person Singular |
despicareris despicarere
|
du würdest entkielt |
| 3. Person Singular |
despicaretur
|
er/sie/es würde entkielt |
| 1. Person Plural |
despicaremur
|
wir würden entkielt |
| 2. Person Plural |
despicaremini
|
ihr würdet entkielt |
| 3. Person Plural |
despicarentur
|
sie würden entkielt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabo
|
ich werde entkielen |
| 2. Person Singular |
despicabis
|
du wirst entkielen |
| 3. Person Singular |
despicabit
|
er/sie/es wird entkielen |
| 1. Person Plural |
despicabimus
|
wir werden entkielen |
| 2. Person Plural |
despicabitis
|
ihr werdet entkielen |
| 3. Person Plural |
despicabunt
|
sie werden entkielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabor
|
ich werde entkielt werden |
| 2. Person Singular |
despicaberis despicabere
|
du wirst entkielt werden |
| 3. Person Singular |
despicabitur
|
er/sie/es wird entkielt werden |
| 1. Person Plural |
despicabimur
|
wir werden entkielt werden |
| 2. Person Plural |
despicabimini
|
ihr werdet entkielt werden |
| 3. Person Plural |
despicabuntur
|
sie werden entkielt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicavi
|
ich habe entkielt |
| 2. Person Singular |
despicavisti
|
du hast entkielt |
| 3. Person Singular |
despicavit
|
er/sie/es hat entkielt |
| 1. Person Plural |
despicavimus
|
wir haben entkielt |
| 2. Person Plural |
despicavistis
|
ihr habt entkielt |
| 3. Person Plural |
despicaverunt despicavere
|
sie haben entkielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sum
|
ich bin entkielt worden |
| 2. Person Singular |
despicatus es
|
du bist entkielt worden |
| 3. Person Singular |
despicatus est
|
er/sie/es ist entkielt worden |
| 1. Person Plural |
despicati sumus
|
wir sind entkielt worden |
| 2. Person Plural |
despicati estis
|
ihr seid entkielt worden |
| 3. Person Plural |
despicati sunt
|
sie sind entkielt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicaverim
|
ich habe entkielt |
| 2. Person Singular |
despicaveris
|
du habest entkielt |
| 3. Person Singular |
despicaverit
|
er/sie/es habe entkielt |
| 1. Person Plural |
despicaverimus
|
wir haben entkielt |
| 2. Person Plural |
despicaveritis
|
ihr habet entkielt |
| 3. Person Plural |
despicaverint
|
sie haben entkielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sim
|
ich sei entkielt worden |
| 2. Person Singular |
despicatus sis
|
du seiest entkielt worden |
| 3. Person Singular |
despicatus sit
|
er/sie/es sei entkielt worden |
| 1. Person Plural |
despicati simus
|
wir seien entkielt worden |
| 2. Person Plural |
despicati sitis
|
ihr seiet entkielt worden |
| 3. Person Plural |
despicati sint
|
sie seien entkielt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicaveram
|
ich hatte entkielt |
| 2. Person Singular |
despicaveras
|
du hattest entkielt |
| 3. Person Singular |
despicaverat
|
er/sie/es hatte entkielt |
| 1. Person Plural |
despicaveramus
|
wir hatten entkielt |
| 2. Person Plural |
despicaveratis
|
ihr hattet entkielt |
| 3. Person Plural |
despicaverant
|
sie hatten entkielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus eram
|
ich war entkielt worden |
| 2. Person Singular |
despicatus eras
|
du warst entkielt worden |
| 3. Person Singular |
despicatus erat
|
er/sie/es war entkielt worden |
| 1. Person Plural |
despicati eramus
|
wir waren entkielt worden |
| 2. Person Plural |
despicati eratis
|
ihr wart entkielt worden |
| 3. Person Plural |
despicati erant
|
sie waren entkielt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicavissem
|
ich hätte entkielt |
| 2. Person Singular |
despicavisses
|
du hättest entkielt |
| 3. Person Singular |
despicavisset
|
er/sie/es hätte entkielt |
| 1. Person Plural |
despicavissemus
|
wir hätten entkielt |
| 2. Person Plural |
despicavissetis
|
ihr hättet entkielt |
| 3. Person Plural |
despicavissent
|
sie hätten entkielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus essem
|
ich wäre entkielt worden |
| 2. Person Singular |
despicatus esses
|
du wärest entkielt worden |
| 3. Person Singular |
despicatus esset
|
er/sie/es wäre entkielt worden |
| 1. Person Plural |
despicati essemus
|
wir wären entkielt worden |
| 2. Person Plural |
despicati essetis
|
ihr wäret entkielt worden |
| 3. Person Plural |
despicati essent
|
sie wären entkielt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicavero
|
ich werde entkielt haben |
| 2. Person Singular |
despicaveris
|
du wirst entkielt haben |
| 3. Person Singular |
despicaverit
|
er/sie/es wird entkielt haben |
| 1. Person Plural |
despicaverimus
|
wir werden entkielt haben |
| 2. Person Plural |
despicaveritis
|
ihr werdet entkielt haben |
| 3. Person Plural |
despicaverint
|
sie werden entkielt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus ero
|
ich werde entkielt worden sein |
| 2. Person Singular |
despicatus eris
|
du wirst entkielt worden sein |
| 3. Person Singular |
despicatus erit
|
er/sie/es wird entkielt worden sein |
| 1. Person Plural |
despicati erimus
|
wir werden entkielt worden sein |
| 2. Person Plural |
despicati eritis
|
ihr werdet entkielt worden sein |
| 3. Person Plural |
despicati erunt
|
sie werden entkielt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
despicare
|
entkielen |
| Vorzeitigkeit |
despicavisse
|
entkielt haben |
| Nachzeitigkeit |
despicaturum esse
|
entkielen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
despicari despicarier
|
entkielt werden |
| Vorzeitigkeit |
despicatum esse
|
entkielt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
despicatum iri
|
künftig entkielt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
despica
|
entkiele; entkiel! |
| 2. Person Plural |
despicate
|
entkielt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
despicato
|
| 3. Person Singular |
despicato
|
| 2. Person Plural |
despicatote
|
| 3. Person Plural |
despicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
despicare
|
das Entkielen |
| Genitiv |
despicandi
|
des Entkielens |
| Dativ |
despicando
|
dem Entkielen |
| Akkusativ |
despicandum
|
das Entkielen |
| Ablativ |
despicando
|
durch das Entkielen |
| Vokativ |
despicande
|
Entkielen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicandus
|
despicanda
|
despicandum
|
| Genitiv |
despicandi
|
despicandae
|
despicandi
|
| Dativ |
despicando
|
despicandae
|
despicando
|
| Akkusativ |
despicandum
|
despicandam
|
despicandum
|
| Ablativ |
despicando
|
despicanda
|
despicando
|
| Vokativ |
despicande
|
despicanda
|
despicandum
|
Plural
| Nominativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
| Genitiv |
despicandorum
|
despicandarum
|
despicandorum
|
| Dativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Akkusativ |
despicandos
|
despicandas
|
despicanda
|
| Ablativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Vokativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
| Genitiv |
despicantis
|
despicantis
|
despicantis
|
| Dativ |
despicanti
|
despicanti
|
despicanti
|
| Akkusativ |
despicantem
|
despicantem
|
despicans
|
| Ablativ |
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
| Vokativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
Plural
| Nominativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Genitiv |
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
| Dativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Akkusativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Ablativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Vokativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicatus
|
despicata
|
despicatum
|
| Genitiv |
despicati
|
despicatae
|
despicati
|
| Dativ |
despicato
|
despicatae
|
despicato
|
| Akkusativ |
despicatum
|
despicatam
|
despicatum
|
| Ablativ |
despicato
|
despicata
|
despicato
|
| Vokativ |
despicate
|
despicata
|
despicatum
|
Plural
| Nominativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
| Genitiv |
despicatorum
|
despicatarum
|
despicatorum
|
| Dativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Akkusativ |
despicatos
|
despicatas
|
despicata
|
| Ablativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Vokativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicaturus
|
despicatura
|
despicaturum
|
| Genitiv |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicaturi
|
| Dativ |
despicaturo
|
despicaturae
|
despicaturo
|
| Akkusativ |
despicaturum
|
despicaturam
|
despicaturum
|
| Ablativ |
despicaturo
|
despicatura
|
despicaturo
|
| Vokativ |
despicature
|
despicatura
|
despicaturum
|
Plural
| Nominativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
| Genitiv |
despicaturorum
|
despicaturarum
|
despicaturorum
|
| Dativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Akkusativ |
despicaturos
|
despicaturas
|
despicatura
|
| Ablativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Vokativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
despicatum
|
despicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despico
|
ich rupfe |
| 2. Person Singular |
despicas
|
du rupfst |
| 3. Person Singular |
despicat
|
er/sie/es rupft |
| 1. Person Plural |
despicamus
|
wir rupfen |
| 2. Person Plural |
despicatis
|
ihr rupft |
| 3. Person Plural |
despicant
|
sie rupfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicor
|
ich werde gerupft |
| 2. Person Singular |
despicaris despicare
|
du wirst gerupft |
| 3. Person Singular |
despicatur
|
er/sie/es wird gerupft |
| 1. Person Plural |
despicamur
|
wir werden gerupft |
| 2. Person Plural |
despicamini
|
ihr werdet gerupft |
| 3. Person Plural |
despicantur
|
sie werden gerupft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicem
|
ich rupfe |
| 2. Person Singular |
despices
|
du rupfest |
| 3. Person Singular |
despicet
|
er/sie/es rupfe |
| 1. Person Plural |
despicemus
|
wir rupfen |
| 2. Person Plural |
despicetis
|
ihr rupfet |
| 3. Person Plural |
despicent
|
sie rupfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicer
|
ich werde gerupft |
| 2. Person Singular |
despiceris despicere
|
du werdest gerupft |
| 3. Person Singular |
despicetur
|
er/sie/es werde gerupft |
| 1. Person Plural |
despicemur
|
wir werden gerupft |
| 2. Person Plural |
despicemini
|
ihr werdet gerupft |
| 3. Person Plural |
despicentur
|
sie werden gerupft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabam
|
ich rupfte |
| 2. Person Singular |
despicabas
|
du rupftest |
| 3. Person Singular |
despicabat
|
er/sie/es rupfte |
| 1. Person Plural |
despicabamus
|
wir rupften |
| 2. Person Plural |
despicabatis
|
ihr rupftet |
| 3. Person Plural |
despicabant
|
sie rupften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabar
|
ich wurde gerupft |
| 2. Person Singular |
despicabaris despicabare
|
du wurdest gerupft |
| 3. Person Singular |
despicabatur
|
er/sie/es wurde gerupft |
| 1. Person Plural |
despicabamur
|
wir wurden gerupft |
| 2. Person Plural |
despicabamini
|
ihr wurdet gerupft |
| 3. Person Plural |
despicabantur
|
sie wurden gerupft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicarem
|
ich rupfte |
| 2. Person Singular |
despicares
|
du rupftest |
| 3. Person Singular |
despicaret
|
er/sie/es rupfte |
| 1. Person Plural |
despicaremus
|
wir rupften |
| 2. Person Plural |
despicaretis
|
ihr rupftet |
| 3. Person Plural |
despicarent
|
sie rupften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicarer
|
ich würde gerupft |
| 2. Person Singular |
despicareris despicarere
|
du würdest gerupft |
| 3. Person Singular |
despicaretur
|
er/sie/es würde gerupft |
| 1. Person Plural |
despicaremur
|
wir würden gerupft |
| 2. Person Plural |
despicaremini
|
ihr würdet gerupft |
| 3. Person Plural |
despicarentur
|
sie würden gerupft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabo
|
ich werde rupfen |
| 2. Person Singular |
despicabis
|
du wirst rupfen |
| 3. Person Singular |
despicabit
|
er/sie/es wird rupfen |
| 1. Person Plural |
despicabimus
|
wir werden rupfen |
| 2. Person Plural |
despicabitis
|
ihr werdet rupfen |
| 3. Person Plural |
despicabunt
|
sie werden rupfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicabor
|
ich werde gerupft werden |
| 2. Person Singular |
despicaberis despicabere
|
du wirst gerupft werden |
| 3. Person Singular |
despicabitur
|
er/sie/es wird gerupft werden |
| 1. Person Plural |
despicabimur
|
wir werden gerupft werden |
| 2. Person Plural |
despicabimini
|
ihr werdet gerupft werden |
| 3. Person Plural |
despicabuntur
|
sie werden gerupft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicavi
|
ich habe gerupft |
| 2. Person Singular |
despicavisti
|
du hast gerupft |
| 3. Person Singular |
despicavit
|
er/sie/es hat gerupft |
| 1. Person Plural |
despicavimus
|
wir haben gerupft |
| 2. Person Plural |
despicavistis
|
ihr habt gerupft |
| 3. Person Plural |
despicaverunt despicavere
|
sie haben gerupft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sum
|
ich bin gerupft worden |
| 2. Person Singular |
despicatus es
|
du bist gerupft worden |
| 3. Person Singular |
despicatus est
|
er/sie/es ist gerupft worden |
| 1. Person Plural |
despicati sumus
|
wir sind gerupft worden |
| 2. Person Plural |
despicati estis
|
ihr seid gerupft worden |
| 3. Person Plural |
despicati sunt
|
sie sind gerupft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicaverim
|
ich habe gerupft |
| 2. Person Singular |
despicaveris
|
du habest gerupft |
| 3. Person Singular |
despicaverit
|
er/sie/es habe gerupft |
| 1. Person Plural |
despicaverimus
|
wir haben gerupft |
| 2. Person Plural |
despicaveritis
|
ihr habet gerupft |
| 3. Person Plural |
despicaverint
|
sie haben gerupft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus sim
|
ich sei gerupft worden |
| 2. Person Singular |
despicatus sis
|
du seiest gerupft worden |
| 3. Person Singular |
despicatus sit
|
er/sie/es sei gerupft worden |
| 1. Person Plural |
despicati simus
|
wir seien gerupft worden |
| 2. Person Plural |
despicati sitis
|
ihr seiet gerupft worden |
| 3. Person Plural |
despicati sint
|
sie seien gerupft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicaveram
|
ich hatte gerupft |
| 2. Person Singular |
despicaveras
|
du hattest gerupft |
| 3. Person Singular |
despicaverat
|
er/sie/es hatte gerupft |
| 1. Person Plural |
despicaveramus
|
wir hatten gerupft |
| 2. Person Plural |
despicaveratis
|
ihr hattet gerupft |
| 3. Person Plural |
despicaverant
|
sie hatten gerupft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus eram
|
ich war gerupft worden |
| 2. Person Singular |
despicatus eras
|
du warst gerupft worden |
| 3. Person Singular |
despicatus erat
|
er/sie/es war gerupft worden |
| 1. Person Plural |
despicati eramus
|
wir waren gerupft worden |
| 2. Person Plural |
despicati eratis
|
ihr wart gerupft worden |
| 3. Person Plural |
despicati erant
|
sie waren gerupft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicavissem
|
ich hätte gerupft |
| 2. Person Singular |
despicavisses
|
du hättest gerupft |
| 3. Person Singular |
despicavisset
|
er/sie/es hätte gerupft |
| 1. Person Plural |
despicavissemus
|
wir hätten gerupft |
| 2. Person Plural |
despicavissetis
|
ihr hättet gerupft |
| 3. Person Plural |
despicavissent
|
sie hätten gerupft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus essem
|
ich wäre gerupft worden |
| 2. Person Singular |
despicatus esses
|
du wärest gerupft worden |
| 3. Person Singular |
despicatus esset
|
er/sie/es wäre gerupft worden |
| 1. Person Plural |
despicati essemus
|
wir wären gerupft worden |
| 2. Person Plural |
despicati essetis
|
ihr wäret gerupft worden |
| 3. Person Plural |
despicati essent
|
sie wären gerupft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
despicavero
|
ich werde gerupft haben |
| 2. Person Singular |
despicaveris
|
du wirst gerupft haben |
| 3. Person Singular |
despicaverit
|
er/sie/es wird gerupft haben |
| 1. Person Plural |
despicaverimus
|
wir werden gerupft haben |
| 2. Person Plural |
despicaveritis
|
ihr werdet gerupft haben |
| 3. Person Plural |
despicaverint
|
sie werden gerupft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
despicatus ero
|
ich werde gerupft worden sein |
| 2. Person Singular |
despicatus eris
|
du wirst gerupft worden sein |
| 3. Person Singular |
despicatus erit
|
er/sie/es wird gerupft worden sein |
| 1. Person Plural |
despicati erimus
|
wir werden gerupft worden sein |
| 2. Person Plural |
despicati eritis
|
ihr werdet gerupft worden sein |
| 3. Person Plural |
despicati erunt
|
sie werden gerupft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
despicare
|
rupfen |
| Vorzeitigkeit |
despicavisse
|
gerupft haben |
| Nachzeitigkeit |
despicaturum esse
|
rupfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
despicari despicarier
|
gerupft werden |
| Vorzeitigkeit |
despicatum esse
|
gerupft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
despicatum iri
|
künftig gerupft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
despica
|
rupfe; rupf! |
| 2. Person Plural |
despicate
|
rupft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
despicato
|
| 3. Person Singular |
despicato
|
| 2. Person Plural |
despicatote
|
| 3. Person Plural |
despicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
despicare
|
das Rupfen |
| Genitiv |
despicandi
|
des Rupfens |
| Dativ |
despicando
|
dem Rupfen |
| Akkusativ |
despicandum
|
das Rupfen |
| Ablativ |
despicando
|
durch das Rupfen |
| Vokativ |
despicande
|
Rupfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicandus
|
despicanda
|
despicandum
|
| Genitiv |
despicandi
|
despicandae
|
despicandi
|
| Dativ |
despicando
|
despicandae
|
despicando
|
| Akkusativ |
despicandum
|
despicandam
|
despicandum
|
| Ablativ |
despicando
|
despicanda
|
despicando
|
| Vokativ |
despicande
|
despicanda
|
despicandum
|
Plural
| Nominativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
| Genitiv |
despicandorum
|
despicandarum
|
despicandorum
|
| Dativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Akkusativ |
despicandos
|
despicandas
|
despicanda
|
| Ablativ |
despicandis
|
despicandis
|
despicandis
|
| Vokativ |
despicandi
|
despicandae
|
despicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
| Genitiv |
despicantis
|
despicantis
|
despicantis
|
| Dativ |
despicanti
|
despicanti
|
despicanti
|
| Akkusativ |
despicantem
|
despicantem
|
despicans
|
| Ablativ |
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
despicanti despicante
|
| Vokativ |
despicans
|
despicans
|
despicans
|
Plural
| Nominativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Genitiv |
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
despicantium despicantum
|
| Dativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Akkusativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
| Ablativ |
despicantibus
|
despicantibus
|
despicantibus
|
| Vokativ |
despicantes
|
despicantes
|
despicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicatus
|
despicata
|
despicatum
|
| Genitiv |
despicati
|
despicatae
|
despicati
|
| Dativ |
despicato
|
despicatae
|
despicato
|
| Akkusativ |
despicatum
|
despicatam
|
despicatum
|
| Ablativ |
despicato
|
despicata
|
despicato
|
| Vokativ |
despicate
|
despicata
|
despicatum
|
Plural
| Nominativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
| Genitiv |
despicatorum
|
despicatarum
|
despicatorum
|
| Dativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Akkusativ |
despicatos
|
despicatas
|
despicata
|
| Ablativ |
despicatis
|
despicatis
|
despicatis
|
| Vokativ |
despicati
|
despicatae
|
despicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
despicaturus
|
despicatura
|
despicaturum
|
| Genitiv |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicaturi
|
| Dativ |
despicaturo
|
despicaturae
|
despicaturo
|
| Akkusativ |
despicaturum
|
despicaturam
|
despicaturum
|
| Ablativ |
despicaturo
|
despicatura
|
despicaturo
|
| Vokativ |
despicature
|
despicatura
|
despicaturum
|
Plural
| Nominativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
| Genitiv |
despicaturorum
|
despicaturarum
|
despicaturorum
|
| Dativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Akkusativ |
despicaturos
|
despicaturas
|
despicatura
|
| Ablativ |
despicaturis
|
despicaturis
|
despicaturis
|
| Vokativ |
despicaturi
|
despicaturae
|
despicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
despicatum
|
despicatu
|