Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
honestare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
honestas auch noch Formen von:
honestus (Adjektiv) |
honestas (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
beehren
begaben
ehren
ehren (mit)
Ehre und Ansehen verschaffen
schmücken, zieren
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honesto
ich beehre
2. Person Singular
honestas
du beehrst
3. Person Singular
honestat
er/sie/es beehrt
1. Person Plural
honestamus
wir beehren
2. Person Plural
honestatis
ihr beehrt
3. Person Plural
honestant
sie beehren
Passiv
1. Person Singular
honestor
ich werde beehrt
2. Person Singular
honestaris honestare
du wirst beehrt
3. Person Singular
honestatur
er/sie/es wird beehrt
1. Person Plural
honestamur
wir werden beehrt
2. Person Plural
honestamini
ihr werdet beehrt
3. Person Plural
honestantur
sie werden beehrt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestem
ich beehre
2. Person Singular
honestes
du beehrest
3. Person Singular
honestet
er/sie/es beehre
1. Person Plural
honestemus
wir beehren
2. Person Plural
honestetis
ihr beehret
3. Person Plural
honestent
sie beehren
Passiv
1. Person Singular
honester
ich werde beehrt
2. Person Singular
honesteris honestere
du werdest beehrt
3. Person Singular
honestetur
er/sie/es werde beehrt
1. Person Plural
honestemur
wir werden beehrt
2. Person Plural
honestemini
ihr werdet beehrt
3. Person Plural
honestentur
sie werden beehrt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestabam
ich beehrte
2. Person Singular
honestabas
du beehrtest
3. Person Singular
honestabat
er/sie/es beehrte
1. Person Plural
honestabamus
wir beehrten
2. Person Plural
honestabatis
ihr beehrtet
3. Person Plural
honestabant
sie beehrten
Passiv
1. Person Singular
honestabar
ich wurde beehrt
2. Person Singular
honestabaris honestabare
du wurdest beehrt
3. Person Singular
honestabatur
er/sie/es wurde beehrt
1. Person Plural
honestabamur
wir wurden beehrt
2. Person Plural
honestabamini
ihr wurdet beehrt
3. Person Plural
honestabantur
sie wurden beehrt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestarem
ich beehrte
2. Person Singular
honestares
du beehrtest
3. Person Singular
honestaret
er/sie/es beehrte
1. Person Plural
honestaremus
wir beehrten
2. Person Plural
honestaretis
ihr beehrtet
3. Person Plural
honestarent
sie beehrten
Passiv
1. Person Singular
honestarer
ich würde beehrt
2. Person Singular
honestareris honestarere
du würdest beehrt
3. Person Singular
honestaretur
er/sie/es würde beehrt
1. Person Plural
honestaremur
wir würden beehrt
2. Person Plural
honestaremini
ihr würdet beehrt
3. Person Plural
honestarentur
sie würden beehrt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
honestabo
ich werde beehren
2. Person Singular
honestabis
du wirst beehren
3. Person Singular
honestabit
er/sie/es wird beehren
1. Person Plural
honestabimus
wir werden beehren
2. Person Plural
honestabitis
ihr werdet beehren
3. Person Plural
honestabunt
sie werden beehren
Passiv
1. Person Singular
honestabor
ich werde beehrt werden
2. Person Singular
honestaberis honestabere
du wirst beehrt werden
3. Person Singular
honestabitur
er/sie/es wird beehrt werden
1. Person Plural
honestabimur
wir werden beehrt werden
2. Person Plural
honestabimini
ihr werdet beehrt werden
3. Person Plural
honestabuntur
sie werden beehrt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestavi
ich habe beehrt
2. Person Singular
honestavisti
du hast beehrt
3. Person Singular
honestavit
er/sie/es hat beehrt
1. Person Plural
honestavimus
wir haben beehrt
2. Person Plural
honestavistis
ihr habt beehrt
3. Person Plural
honestaverunt honestavere
sie haben beehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus sum
ich bin beehrt worden
2. Person Singular
honestatus es
du bist beehrt worden
3. Person Singular
honestatus est
er/sie/es ist beehrt worden
1. Person Plural
honestati sumus
wir sind beehrt worden
2. Person Plural
honestati estis
ihr seid beehrt worden
3. Person Plural
honestati sunt
sie sind beehrt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestaverim
ich habe beehrt
2. Person Singular
honestaveris
du habest beehrt
3. Person Singular
honestaverit
er/sie/es habe beehrt
1. Person Plural
honestaverimus
wir haben beehrt
2. Person Plural
honestaveritis
ihr habet beehrt
3. Person Plural
honestaverint
sie haben beehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus sim
ich sei beehrt worden
2. Person Singular
honestatus sis
du seiest beehrt worden
3. Person Singular
honestatus sit
er/sie/es sei beehrt worden
1. Person Plural
honestati simus
wir seien beehrt worden
2. Person Plural
honestati sitis
ihr seiet beehrt worden
3. Person Plural
honestati sint
sie seien beehrt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestaveram
ich hatte beehrt
2. Person Singular
honestaveras
du hattest beehrt
3. Person Singular
honestaverat
er/sie/es hatte beehrt
1. Person Plural
honestaveramus
wir hatten beehrt
2. Person Plural
honestaveratis
ihr hattet beehrt
3. Person Plural
honestaverant
sie hatten beehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus eram
ich war beehrt worden
2. Person Singular
honestatus eras
du warst beehrt worden
3. Person Singular
honestatus erat
er/sie/es war beehrt worden
1. Person Plural
honestati eramus
wir waren beehrt worden
2. Person Plural
honestati eratis
ihr wart beehrt worden
3. Person Plural
honestati erant
sie waren beehrt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestavissem
ich hätte beehrt
2. Person Singular
honestavisses
du hättest beehrt
3. Person Singular
honestavisset
er/sie/es hätte beehrt
1. Person Plural
honestavissemus
wir hätten beehrt
2. Person Plural
honestavissetis
ihr hättet beehrt
3. Person Plural
honestavissent
sie hätten beehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus essem
ich wäre beehrt worden
2. Person Singular
honestatus esses
du wärest beehrt worden
3. Person Singular
honestatus esset
er/sie/es wäre beehrt worden
1. Person Plural
honestati essemus
wir wären beehrt worden
2. Person Plural
honestati essetis
ihr wäret beehrt worden
3. Person Plural
honestati essent
sie wären beehrt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
honestavero
ich werde beehrt haben
2. Person Singular
honestaveris
du wirst beehrt haben
3. Person Singular
honestaverit
er/sie/es wird beehrt haben
1. Person Plural
honestaverimus
wir werden beehrt haben
2. Person Plural
honestaveritis
ihr werdet beehrt haben
3. Person Plural
honestaverint
sie werden beehrt haben
Passiv
1. Person Singular
honestatus ero
ich werde beehrt worden sein
2. Person Singular
honestatus eris
du wirst beehrt worden sein
3. Person Singular
honestatus erit
er/sie/es wird beehrt worden sein
1. Person Plural
honestati erimus
wir werden beehrt worden sein
2. Person Plural
honestati eritis
ihr werdet beehrt worden sein
3. Person Plural
honestati erunt
sie werden beehrt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
honestare
beehren
Vorzeitigkeit
honestavisse
beehrt haben
Nachzeitigkeit
honestaturum esse
beehren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
honestari honestarier
beehrt werden
Vorzeitigkeit
honestatum esse
beehrt worden sein
Nachzeitigkeit
honestatum iri
künftig beehrt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
honesta
beehre; beehr!
2. Person Plural
honestate
beehrt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
honestato
3. Person Singular
honestato
2. Person Plural
honestatote
3. Person Plural
honestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
honestare
das Beehren
Genitiv
honestandi
des Beehrens
Dativ
honestando
dem Beehren
Akkusativ
honestandum
das Beehren
Ablativ
honestando
durch das Beehren
Vokativ
honestande
Beehren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestandus
honestanda
honestandum
Genitiv
honestandi
honestandae
honestandi
Dativ
honestando
honestandae
honestando
Akkusativ
honestandum
honestandam
honestandum
Ablativ
honestando
honestanda
honestando
Vokativ
honestande
honestanda
honestandum
Plural
Nominativ
honestandi
honestandae
honestanda
Genitiv
honestandorum
honestandarum
honestandorum
Dativ
honestandis
honestandis
honestandis
Akkusativ
honestandos
honestandas
honestanda
Ablativ
honestandis
honestandis
honestandis
Vokativ
honestandi
honestandae
honestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestans
honestans
honestans
Genitiv
honestantis
honestantis
honestantis
Dativ
honestanti
honestanti
honestanti
Akkusativ
honestantem
honestantem
honestans
Ablativ
honestanti honestante
honestanti honestante
honestanti honestante
Vokativ
honestans
honestans
honestans
Plural
Nominativ
honestantes
honestantes
honestantia
Genitiv
honestantium honestantum
honestantium honestantum
honestantium honestantum
Dativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Akkusativ
honestantes
honestantes
honestantia
Ablativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Vokativ
honestantes
honestantes
honestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestatus
honestata
honestatum
Genitiv
honestati
honestatae
honestati
Dativ
honestato
honestatae
honestato
Akkusativ
honestatum
honestatam
honestatum
Ablativ
honestato
honestata
honestato
Vokativ
honestate
honestata
honestatum
Plural
Nominativ
honestati
honestatae
honestata
Genitiv
honestatorum
honestatarum
honestatorum
Dativ
honestatis
honestatis
honestatis
Akkusativ
honestatos
honestatas
honestata
Ablativ
honestatis
honestatis
honestatis
Vokativ
honestati
honestatae
honestata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestaturus
honestatura
honestaturum
Genitiv
honestaturi
honestaturae
honestaturi
Dativ
honestaturo
honestaturae
honestaturo
Akkusativ
honestaturum
honestaturam
honestaturum
Ablativ
honestaturo
honestatura
honestaturo
Vokativ
honestature
honestatura
honestaturum
Plural
Nominativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Genitiv
honestaturorum
honestaturarum
honestaturorum
Dativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Akkusativ
honestaturos
honestaturas
honestatura
Ablativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Vokativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Supina
Supin I
Supin II
honestatum
honestatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honesto
ich begabe
2. Person Singular
honestas
du begabst
3. Person Singular
honestat
er/sie/es begabt
1. Person Plural
honestamus
wir begaben
2. Person Plural
honestatis
ihr begabt
3. Person Plural
honestant
sie begaben
Passiv
1. Person Singular
honestor
ich werde begabt
2. Person Singular
honestaris honestare
du wirst begabt
3. Person Singular
honestatur
er/sie/es wird begabt
1. Person Plural
honestamur
wir werden begabt
2. Person Plural
honestamini
ihr werdet begabt
3. Person Plural
honestantur
sie werden begabt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestem
ich begabe
2. Person Singular
honestes
du begabest
3. Person Singular
honestet
er/sie/es begabe
1. Person Plural
honestemus
wir begaben
2. Person Plural
honestetis
ihr begabet
3. Person Plural
honestent
sie begaben
Passiv
1. Person Singular
honester
ich werde begabt
2. Person Singular
honesteris honestere
du werdest begabt
3. Person Singular
honestetur
er/sie/es werde begabt
1. Person Plural
honestemur
wir werden begabt
2. Person Plural
honestemini
ihr werdet begabt
3. Person Plural
honestentur
sie werden begabt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestabam
ich begabte
2. Person Singular
honestabas
du begabtest
3. Person Singular
honestabat
er/sie/es begabte
1. Person Plural
honestabamus
wir begabten
2. Person Plural
honestabatis
ihr begabtet
3. Person Plural
honestabant
sie begabten
Passiv
1. Person Singular
honestabar
ich wurde begabt
2. Person Singular
honestabaris honestabare
du wurdest begabt
3. Person Singular
honestabatur
er/sie/es wurde begabt
1. Person Plural
honestabamur
wir wurden begabt
2. Person Plural
honestabamini
ihr wurdet begabt
3. Person Plural
honestabantur
sie wurden begabt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestarem
ich begabte
2. Person Singular
honestares
du begabtest
3. Person Singular
honestaret
er/sie/es begabte
1. Person Plural
honestaremus
wir begabten
2. Person Plural
honestaretis
ihr begabtet
3. Person Plural
honestarent
sie begabten
Passiv
1. Person Singular
honestarer
ich würde begabt
2. Person Singular
honestareris honestarere
du würdest begabt
3. Person Singular
honestaretur
er/sie/es würde begabt
1. Person Plural
honestaremur
wir würden begabt
2. Person Plural
honestaremini
ihr würdet begabt
3. Person Plural
honestarentur
sie würden begabt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
honestabo
ich werde begaben
2. Person Singular
honestabis
du wirst begaben
3. Person Singular
honestabit
er/sie/es wird begaben
1. Person Plural
honestabimus
wir werden begaben
2. Person Plural
honestabitis
ihr werdet begaben
3. Person Plural
honestabunt
sie werden begaben
Passiv
1. Person Singular
honestabor
ich werde begabt werden
2. Person Singular
honestaberis honestabere
du wirst begabt werden
3. Person Singular
honestabitur
er/sie/es wird begabt werden
1. Person Plural
honestabimur
wir werden begabt werden
2. Person Plural
honestabimini
ihr werdet begabt werden
3. Person Plural
honestabuntur
sie werden begabt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestavi
ich habe begabt
2. Person Singular
honestavisti
du hast begabt
3. Person Singular
honestavit
er/sie/es hat begabt
1. Person Plural
honestavimus
wir haben begabt
2. Person Plural
honestavistis
ihr habt begabt
3. Person Plural
honestaverunt honestavere
sie haben begabt
Passiv
1. Person Singular
honestatus sum
ich bin begabt worden
2. Person Singular
honestatus es
du bist begabt worden
3. Person Singular
honestatus est
er/sie/es ist begabt worden
1. Person Plural
honestati sumus
wir sind begabt worden
2. Person Plural
honestati estis
ihr seid begabt worden
3. Person Plural
honestati sunt
sie sind begabt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestaverim
ich habe begabt
2. Person Singular
honestaveris
du habest begabt
3. Person Singular
honestaverit
er/sie/es habe begabt
1. Person Plural
honestaverimus
wir haben begabt
2. Person Plural
honestaveritis
ihr habet begabt
3. Person Plural
honestaverint
sie haben begabt
Passiv
1. Person Singular
honestatus sim
ich sei begabt worden
2. Person Singular
honestatus sis
du seiest begabt worden
3. Person Singular
honestatus sit
er/sie/es sei begabt worden
1. Person Plural
honestati simus
wir seien begabt worden
2. Person Plural
honestati sitis
ihr seiet begabt worden
3. Person Plural
honestati sint
sie seien begabt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestaveram
ich hatte begabt
2. Person Singular
honestaveras
du hattest begabt
3. Person Singular
honestaverat
er/sie/es hatte begabt
1. Person Plural
honestaveramus
wir hatten begabt
2. Person Plural
honestaveratis
ihr hattet begabt
3. Person Plural
honestaverant
sie hatten begabt
Passiv
1. Person Singular
honestatus eram
ich war begabt worden
2. Person Singular
honestatus eras
du warst begabt worden
3. Person Singular
honestatus erat
er/sie/es war begabt worden
1. Person Plural
honestati eramus
wir waren begabt worden
2. Person Plural
honestati eratis
ihr wart begabt worden
3. Person Plural
honestati erant
sie waren begabt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestavissem
ich hätte begabt
2. Person Singular
honestavisses
du hättest begabt
3. Person Singular
honestavisset
er/sie/es hätte begabt
1. Person Plural
honestavissemus
wir hätten begabt
2. Person Plural
honestavissetis
ihr hättet begabt
3. Person Plural
honestavissent
sie hätten begabt
Passiv
1. Person Singular
honestatus essem
ich wäre begabt worden
2. Person Singular
honestatus esses
du wärest begabt worden
3. Person Singular
honestatus esset
er/sie/es wäre begabt worden
1. Person Plural
honestati essemus
wir wären begabt worden
2. Person Plural
honestati essetis
ihr wäret begabt worden
3. Person Plural
honestati essent
sie wären begabt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
honestavero
ich werde begabt haben
2. Person Singular
honestaveris
du wirst begabt haben
3. Person Singular
honestaverit
er/sie/es wird begabt haben
1. Person Plural
honestaverimus
wir werden begabt haben
2. Person Plural
honestaveritis
ihr werdet begabt haben
3. Person Plural
honestaverint
sie werden begabt haben
Passiv
1. Person Singular
honestatus ero
ich werde begabt worden sein
2. Person Singular
honestatus eris
du wirst begabt worden sein
3. Person Singular
honestatus erit
er/sie/es wird begabt worden sein
1. Person Plural
honestati erimus
wir werden begabt worden sein
2. Person Plural
honestati eritis
ihr werdet begabt worden sein
3. Person Plural
honestati erunt
sie werden begabt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
honestare
begaben
Vorzeitigkeit
honestavisse
begabt haben
Nachzeitigkeit
honestaturum esse
begaben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
honestari honestarier
begabt werden
Vorzeitigkeit
honestatum esse
begabt worden sein
Nachzeitigkeit
honestatum iri
künftig begabt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
honesta
begabe; begab!
2. Person Plural
honestate
begabt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
honestato
3. Person Singular
honestato
2. Person Plural
honestatote
3. Person Plural
honestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
honestare
das Begaben
Genitiv
honestandi
des Begabens
Dativ
honestando
dem Begaben
Akkusativ
honestandum
das Begaben
Ablativ
honestando
durch das Begaben
Vokativ
honestande
Begaben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestandus
honestanda
honestandum
Genitiv
honestandi
honestandae
honestandi
Dativ
honestando
honestandae
honestando
Akkusativ
honestandum
honestandam
honestandum
Ablativ
honestando
honestanda
honestando
Vokativ
honestande
honestanda
honestandum
Plural
Nominativ
honestandi
honestandae
honestanda
Genitiv
honestandorum
honestandarum
honestandorum
Dativ
honestandis
honestandis
honestandis
Akkusativ
honestandos
honestandas
honestanda
Ablativ
honestandis
honestandis
honestandis
Vokativ
honestandi
honestandae
honestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestans
honestans
honestans
Genitiv
honestantis
honestantis
honestantis
Dativ
honestanti
honestanti
honestanti
Akkusativ
honestantem
honestantem
honestans
Ablativ
honestanti honestante
honestanti honestante
honestanti honestante
Vokativ
honestans
honestans
honestans
Plural
Nominativ
honestantes
honestantes
honestantia
Genitiv
honestantium honestantum
honestantium honestantum
honestantium honestantum
Dativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Akkusativ
honestantes
honestantes
honestantia
Ablativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Vokativ
honestantes
honestantes
honestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestatus
honestata
honestatum
Genitiv
honestati
honestatae
honestati
Dativ
honestato
honestatae
honestato
Akkusativ
honestatum
honestatam
honestatum
Ablativ
honestato
honestata
honestato
Vokativ
honestate
honestata
honestatum
Plural
Nominativ
honestati
honestatae
honestata
Genitiv
honestatorum
honestatarum
honestatorum
Dativ
honestatis
honestatis
honestatis
Akkusativ
honestatos
honestatas
honestata
Ablativ
honestatis
honestatis
honestatis
Vokativ
honestati
honestatae
honestata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestaturus
honestatura
honestaturum
Genitiv
honestaturi
honestaturae
honestaturi
Dativ
honestaturo
honestaturae
honestaturo
Akkusativ
honestaturum
honestaturam
honestaturum
Ablativ
honestaturo
honestatura
honestaturo
Vokativ
honestature
honestatura
honestaturum
Plural
Nominativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Genitiv
honestaturorum
honestaturarum
honestaturorum
Dativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Akkusativ
honestaturos
honestaturas
honestatura
Ablativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Vokativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Supina
Supin I
Supin II
honestatum
honestatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honesto
ich ehre
2. Person Singular
honestas
du ehrst
3. Person Singular
honestat
er/sie/es ehrt
1. Person Plural
honestamus
wir ehren
2. Person Plural
honestatis
ihr ehrt
3. Person Plural
honestant
sie ehren
Passiv
1. Person Singular
honestor
ich werde geehrt
2. Person Singular
honestaris honestare
du wirst geehrt
3. Person Singular
honestatur
er/sie/es wird geehrt
1. Person Plural
honestamur
wir werden geehrt
2. Person Plural
honestamini
ihr werdet geehrt
3. Person Plural
honestantur
sie werden geehrt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestem
ich ehre
2. Person Singular
honestes
du ehrest
3. Person Singular
honestet
er/sie/es ehre
1. Person Plural
honestemus
wir ehren
2. Person Plural
honestetis
ihr ehret
3. Person Plural
honestent
sie ehren
Passiv
1. Person Singular
honester
ich werde geehrt
2. Person Singular
honesteris honestere
du werdest geehrt
3. Person Singular
honestetur
er/sie/es werde geehrt
1. Person Plural
honestemur
wir werden geehrt
2. Person Plural
honestemini
ihr werdet geehrt
3. Person Plural
honestentur
sie werden geehrt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestabam
ich ehrte
2. Person Singular
honestabas
du ehrtest
3. Person Singular
honestabat
er/sie/es ehrte
1. Person Plural
honestabamus
wir ehrten
2. Person Plural
honestabatis
ihr ehrtet
3. Person Plural
honestabant
sie ehrten
Passiv
1. Person Singular
honestabar
ich wurde geehrt
2. Person Singular
honestabaris honestabare
du wurdest geehrt
3. Person Singular
honestabatur
er/sie/es wurde geehrt
1. Person Plural
honestabamur
wir wurden geehrt
2. Person Plural
honestabamini
ihr wurdet geehrt
3. Person Plural
honestabantur
sie wurden geehrt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestarem
ich ehrte
2. Person Singular
honestares
du ehrtest
3. Person Singular
honestaret
er/sie/es ehrte
1. Person Plural
honestaremus
wir ehrten
2. Person Plural
honestaretis
ihr ehrtet
3. Person Plural
honestarent
sie ehrten
Passiv
1. Person Singular
honestarer
ich würde geehrt
2. Person Singular
honestareris honestarere
du würdest geehrt
3. Person Singular
honestaretur
er/sie/es würde geehrt
1. Person Plural
honestaremur
wir würden geehrt
2. Person Plural
honestaremini
ihr würdet geehrt
3. Person Plural
honestarentur
sie würden geehrt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
honestabo
ich werde ehren
2. Person Singular
honestabis
du wirst ehren
3. Person Singular
honestabit
er/sie/es wird ehren
1. Person Plural
honestabimus
wir werden ehren
2. Person Plural
honestabitis
ihr werdet ehren
3. Person Plural
honestabunt
sie werden ehren
Passiv
1. Person Singular
honestabor
ich werde geehrt werden
2. Person Singular
honestaberis honestabere
du wirst geehrt werden
3. Person Singular
honestabitur
er/sie/es wird geehrt werden
1. Person Plural
honestabimur
wir werden geehrt werden
2. Person Plural
honestabimini
ihr werdet geehrt werden
3. Person Plural
honestabuntur
sie werden geehrt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestavi
ich habe geehrt
2. Person Singular
honestavisti
du hast geehrt
3. Person Singular
honestavit
er/sie/es hat geehrt
1. Person Plural
honestavimus
wir haben geehrt
2. Person Plural
honestavistis
ihr habt geehrt
3. Person Plural
honestaverunt honestavere
sie haben geehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus sum
ich bin geehrt worden
2. Person Singular
honestatus es
du bist geehrt worden
3. Person Singular
honestatus est
er/sie/es ist geehrt worden
1. Person Plural
honestati sumus
wir sind geehrt worden
2. Person Plural
honestati estis
ihr seid geehrt worden
3. Person Plural
honestati sunt
sie sind geehrt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestaverim
ich habe geehrt
2. Person Singular
honestaveris
du habest geehrt
3. Person Singular
honestaverit
er/sie/es habe geehrt
1. Person Plural
honestaverimus
wir haben geehrt
2. Person Plural
honestaveritis
ihr habet geehrt
3. Person Plural
honestaverint
sie haben geehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus sim
ich sei geehrt worden
2. Person Singular
honestatus sis
du seiest geehrt worden
3. Person Singular
honestatus sit
er/sie/es sei geehrt worden
1. Person Plural
honestati simus
wir seien geehrt worden
2. Person Plural
honestati sitis
ihr seiet geehrt worden
3. Person Plural
honestati sint
sie seien geehrt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestaveram
ich hatte geehrt
2. Person Singular
honestaveras
du hattest geehrt
3. Person Singular
honestaverat
er/sie/es hatte geehrt
1. Person Plural
honestaveramus
wir hatten geehrt
2. Person Plural
honestaveratis
ihr hattet geehrt
3. Person Plural
honestaverant
sie hatten geehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus eram
ich war geehrt worden
2. Person Singular
honestatus eras
du warst geehrt worden
3. Person Singular
honestatus erat
er/sie/es war geehrt worden
1. Person Plural
honestati eramus
wir waren geehrt worden
2. Person Plural
honestati eratis
ihr wart geehrt worden
3. Person Plural
honestati erant
sie waren geehrt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestavissem
ich hätte geehrt
2. Person Singular
honestavisses
du hättest geehrt
3. Person Singular
honestavisset
er/sie/es hätte geehrt
1. Person Plural
honestavissemus
wir hätten geehrt
2. Person Plural
honestavissetis
ihr hättet geehrt
3. Person Plural
honestavissent
sie hätten geehrt
Passiv
1. Person Singular
honestatus essem
ich wäre geehrt worden
2. Person Singular
honestatus esses
du wärest geehrt worden
3. Person Singular
honestatus esset
er/sie/es wäre geehrt worden
1. Person Plural
honestati essemus
wir wären geehrt worden
2. Person Plural
honestati essetis
ihr wäret geehrt worden
3. Person Plural
honestati essent
sie wären geehrt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
honestavero
ich werde geehrt haben
2. Person Singular
honestaveris
du wirst geehrt haben
3. Person Singular
honestaverit
er/sie/es wird geehrt haben
1. Person Plural
honestaverimus
wir werden geehrt haben
2. Person Plural
honestaveritis
ihr werdet geehrt haben
3. Person Plural
honestaverint
sie werden geehrt haben
Passiv
1. Person Singular
honestatus ero
ich werde geehrt worden sein
2. Person Singular
honestatus eris
du wirst geehrt worden sein
3. Person Singular
honestatus erit
er/sie/es wird geehrt worden sein
1. Person Plural
honestati erimus
wir werden geehrt worden sein
2. Person Plural
honestati eritis
ihr werdet geehrt worden sein
3. Person Plural
honestati erunt
sie werden geehrt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
honestare
ehren
Vorzeitigkeit
honestavisse
geehrt haben
Nachzeitigkeit
honestaturum esse
ehren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
honestari honestarier
geehrt werden
Vorzeitigkeit
honestatum esse
geehrt worden sein
Nachzeitigkeit
honestatum iri
künftig geehrt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
honesta
ehre; ehr!
2. Person Plural
honestate
ehrt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
honestato
3. Person Singular
honestato
2. Person Plural
honestatote
3. Person Plural
honestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
honestare
das Ehren
Genitiv
honestandi
des Ehrens
Dativ
honestando
dem Ehren
Akkusativ
honestandum
das Ehren
Ablativ
honestando
durch das Ehren
Vokativ
honestande
Ehren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestandus
honestanda
honestandum
Genitiv
honestandi
honestandae
honestandi
Dativ
honestando
honestandae
honestando
Akkusativ
honestandum
honestandam
honestandum
Ablativ
honestando
honestanda
honestando
Vokativ
honestande
honestanda
honestandum
Plural
Nominativ
honestandi
honestandae
honestanda
Genitiv
honestandorum
honestandarum
honestandorum
Dativ
honestandis
honestandis
honestandis
Akkusativ
honestandos
honestandas
honestanda
Ablativ
honestandis
honestandis
honestandis
Vokativ
honestandi
honestandae
honestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestans
honestans
honestans
Genitiv
honestantis
honestantis
honestantis
Dativ
honestanti
honestanti
honestanti
Akkusativ
honestantem
honestantem
honestans
Ablativ
honestanti honestante
honestanti honestante
honestanti honestante
Vokativ
honestans
honestans
honestans
Plural
Nominativ
honestantes
honestantes
honestantia
Genitiv
honestantium honestantum
honestantium honestantum
honestantium honestantum
Dativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Akkusativ
honestantes
honestantes
honestantia
Ablativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Vokativ
honestantes
honestantes
honestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestatus
honestata
honestatum
Genitiv
honestati
honestatae
honestati
Dativ
honestato
honestatae
honestato
Akkusativ
honestatum
honestatam
honestatum
Ablativ
honestato
honestata
honestato
Vokativ
honestate
honestata
honestatum
Plural
Nominativ
honestati
honestatae
honestata
Genitiv
honestatorum
honestatarum
honestatorum
Dativ
honestatis
honestatis
honestatis
Akkusativ
honestatos
honestatas
honestata
Ablativ
honestatis
honestatis
honestatis
Vokativ
honestati
honestatae
honestata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestaturus
honestatura
honestaturum
Genitiv
honestaturi
honestaturae
honestaturi
Dativ
honestaturo
honestaturae
honestaturo
Akkusativ
honestaturum
honestaturam
honestaturum
Ablativ
honestaturo
honestatura
honestaturo
Vokativ
honestature
honestatura
honestaturum
Plural
Nominativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Genitiv
honestaturorum
honestaturarum
honestaturorum
Dativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Akkusativ
honestaturos
honestaturas
honestatura
Ablativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Vokativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Supina
Supin I
Supin II
honestatum
honestatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honesto
2. Person Singular
honestas
3. Person Singular
honestat
1. Person Plural
honestamus
2. Person Plural
honestatis
3. Person Plural
honestant
Passiv
1. Person Singular
honestor
2. Person Singular
honestaris honestare
3. Person Singular
honestatur
1. Person Plural
honestamur
2. Person Plural
honestamini
3. Person Plural
honestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestem
2. Person Singular
honestes
3. Person Singular
honestet
1. Person Plural
honestemus
2. Person Plural
honestetis
3. Person Plural
honestent
Passiv
1. Person Singular
honester
2. Person Singular
honesteris honestere
3. Person Singular
honestetur
1. Person Plural
honestemur
2. Person Plural
honestemini
3. Person Plural
honestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestabam
2. Person Singular
honestabas
3. Person Singular
honestabat
1. Person Plural
honestabamus
2. Person Plural
honestabatis
3. Person Plural
honestabant
Passiv
1. Person Singular
honestabar
2. Person Singular
honestabaris honestabare
3. Person Singular
honestabatur
1. Person Plural
honestabamur
2. Person Plural
honestabamini
3. Person Plural
honestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestarem
2. Person Singular
honestares
3. Person Singular
honestaret
1. Person Plural
honestaremus
2. Person Plural
honestaretis
3. Person Plural
honestarent
Passiv
1. Person Singular
honestarer
2. Person Singular
honestareris honestarere
3. Person Singular
honestaretur
1. Person Plural
honestaremur
2. Person Plural
honestaremini
3. Person Plural
honestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
honestabo
2. Person Singular
honestabis
3. Person Singular
honestabit
1. Person Plural
honestabimus
2. Person Plural
honestabitis
3. Person Plural
honestabunt
Passiv
1. Person Singular
honestabor
2. Person Singular
honestaberis honestabere
3. Person Singular
honestabitur
1. Person Plural
honestabimur
2. Person Plural
honestabimini
3. Person Plural
honestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestavi
2. Person Singular
honestavisti
3. Person Singular
honestavit
1. Person Plural
honestavimus
2. Person Plural
honestavistis
3. Person Plural
honestaverunt honestavere
Passiv
1. Person Singular
honestatus sum
2. Person Singular
honestatus es
3. Person Singular
honestatus est
1. Person Plural
honestati sumus
2. Person Plural
honestati estis
3. Person Plural
honestati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestaverim
2. Person Singular
honestaveris
3. Person Singular
honestaverit
1. Person Plural
honestaverimus
2. Person Plural
honestaveritis
3. Person Plural
honestaverint
Passiv
1. Person Singular
honestatus sim
2. Person Singular
honestatus sis
3. Person Singular
honestatus sit
1. Person Plural
honestati simus
2. Person Plural
honestati sitis
3. Person Plural
honestati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestaveram
2. Person Singular
honestaveras
3. Person Singular
honestaverat
1. Person Plural
honestaveramus
2. Person Plural
honestaveratis
3. Person Plural
honestaverant
Passiv
1. Person Singular
honestatus eram
2. Person Singular
honestatus eras
3. Person Singular
honestatus erat
1. Person Plural
honestati eramus
2. Person Plural
honestati eratis
3. Person Plural
honestati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestavissem
2. Person Singular
honestavisses
3. Person Singular
honestavisset
1. Person Plural
honestavissemus
2. Person Plural
honestavissetis
3. Person Plural
honestavissent
Passiv
1. Person Singular
honestatus essem
2. Person Singular
honestatus esses
3. Person Singular
honestatus esset
1. Person Plural
honestati essemus
2. Person Plural
honestati essetis
3. Person Plural
honestati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
honestavero
2. Person Singular
honestaveris
3. Person Singular
honestaverit
1. Person Plural
honestaverimus
2. Person Plural
honestaveritis
3. Person Plural
honestaverint
Passiv
1. Person Singular
honestatus ero
2. Person Singular
honestatus eris
3. Person Singular
honestatus erit
1. Person Plural
honestati erimus
2. Person Plural
honestati eritis
3. Person Plural
honestati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
honestare
Vorzeitigkeit
honestavisse
Nachzeitigkeit
honestaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
honestari honestarier
Vorzeitigkeit
honestatum esse
Nachzeitigkeit
honestatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
honesta
!
2. Person Plural
honestate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
honestato
3. Person Singular
honestato
2. Person Plural
honestatote
3. Person Plural
honestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
honestare
Genitiv
honestandi
Dativ
honestando
Akkusativ
honestandum
Ablativ
honestando
Vokativ
honestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestandus
honestanda
honestandum
Genitiv
honestandi
honestandae
honestandi
Dativ
honestando
honestandae
honestando
Akkusativ
honestandum
honestandam
honestandum
Ablativ
honestando
honestanda
honestando
Vokativ
honestande
honestanda
honestandum
Plural
Nominativ
honestandi
honestandae
honestanda
Genitiv
honestandorum
honestandarum
honestandorum
Dativ
honestandis
honestandis
honestandis
Akkusativ
honestandos
honestandas
honestanda
Ablativ
honestandis
honestandis
honestandis
Vokativ
honestandi
honestandae
honestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestans
honestans
honestans
Genitiv
honestantis
honestantis
honestantis
Dativ
honestanti
honestanti
honestanti
Akkusativ
honestantem
honestantem
honestans
Ablativ
honestanti honestante
honestanti honestante
honestanti honestante
Vokativ
honestans
honestans
honestans
Plural
Nominativ
honestantes
honestantes
honestantia
Genitiv
honestantium honestantum
honestantium honestantum
honestantium honestantum
Dativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Akkusativ
honestantes
honestantes
honestantia
Ablativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Vokativ
honestantes
honestantes
honestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestatus
honestata
honestatum
Genitiv
honestati
honestatae
honestati
Dativ
honestato
honestatae
honestato
Akkusativ
honestatum
honestatam
honestatum
Ablativ
honestato
honestata
honestato
Vokativ
honestate
honestata
honestatum
Plural
Nominativ
honestati
honestatae
honestata
Genitiv
honestatorum
honestatarum
honestatorum
Dativ
honestatis
honestatis
honestatis
Akkusativ
honestatos
honestatas
honestata
Ablativ
honestatis
honestatis
honestatis
Vokativ
honestati
honestatae
honestata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestaturus
honestatura
honestaturum
Genitiv
honestaturi
honestaturae
honestaturi
Dativ
honestaturo
honestaturae
honestaturo
Akkusativ
honestaturum
honestaturam
honestaturum
Ablativ
honestaturo
honestatura
honestaturo
Vokativ
honestature
honestatura
honestaturum
Plural
Nominativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Genitiv
honestaturorum
honestaturarum
honestaturorum
Dativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Akkusativ
honestaturos
honestaturas
honestatura
Ablativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Vokativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Supina
Supin I
Supin II
honestatum
honestatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honesto
2. Person Singular
honestas
3. Person Singular
honestat
1. Person Plural
honestamus
2. Person Plural
honestatis
3. Person Plural
honestant
Passiv
1. Person Singular
honestor
2. Person Singular
honestaris honestare
3. Person Singular
honestatur
1. Person Plural
honestamur
2. Person Plural
honestamini
3. Person Plural
honestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestem
2. Person Singular
honestes
3. Person Singular
honestet
1. Person Plural
honestemus
2. Person Plural
honestetis
3. Person Plural
honestent
Passiv
1. Person Singular
honester
2. Person Singular
honesteris honestere
3. Person Singular
honestetur
1. Person Plural
honestemur
2. Person Plural
honestemini
3. Person Plural
honestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestabam
2. Person Singular
honestabas
3. Person Singular
honestabat
1. Person Plural
honestabamus
2. Person Plural
honestabatis
3. Person Plural
honestabant
Passiv
1. Person Singular
honestabar
2. Person Singular
honestabaris honestabare
3. Person Singular
honestabatur
1. Person Plural
honestabamur
2. Person Plural
honestabamini
3. Person Plural
honestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestarem
2. Person Singular
honestares
3. Person Singular
honestaret
1. Person Plural
honestaremus
2. Person Plural
honestaretis
3. Person Plural
honestarent
Passiv
1. Person Singular
honestarer
2. Person Singular
honestareris honestarere
3. Person Singular
honestaretur
1. Person Plural
honestaremur
2. Person Plural
honestaremini
3. Person Plural
honestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
honestabo
2. Person Singular
honestabis
3. Person Singular
honestabit
1. Person Plural
honestabimus
2. Person Plural
honestabitis
3. Person Plural
honestabunt
Passiv
1. Person Singular
honestabor
2. Person Singular
honestaberis honestabere
3. Person Singular
honestabitur
1. Person Plural
honestabimur
2. Person Plural
honestabimini
3. Person Plural
honestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestavi
2. Person Singular
honestavisti
3. Person Singular
honestavit
1. Person Plural
honestavimus
2. Person Plural
honestavistis
3. Person Plural
honestaverunt honestavere
Passiv
1. Person Singular
honestatus sum
2. Person Singular
honestatus es
3. Person Singular
honestatus est
1. Person Plural
honestati sumus
2. Person Plural
honestati estis
3. Person Plural
honestati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestaverim
2. Person Singular
honestaveris
3. Person Singular
honestaverit
1. Person Plural
honestaverimus
2. Person Plural
honestaveritis
3. Person Plural
honestaverint
Passiv
1. Person Singular
honestatus sim
2. Person Singular
honestatus sis
3. Person Singular
honestatus sit
1. Person Plural
honestati simus
2. Person Plural
honestati sitis
3. Person Plural
honestati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestaveram
2. Person Singular
honestaveras
3. Person Singular
honestaverat
1. Person Plural
honestaveramus
2. Person Plural
honestaveratis
3. Person Plural
honestaverant
Passiv
1. Person Singular
honestatus eram
2. Person Singular
honestatus eras
3. Person Singular
honestatus erat
1. Person Plural
honestati eramus
2. Person Plural
honestati eratis
3. Person Plural
honestati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestavissem
2. Person Singular
honestavisses
3. Person Singular
honestavisset
1. Person Plural
honestavissemus
2. Person Plural
honestavissetis
3. Person Plural
honestavissent
Passiv
1. Person Singular
honestatus essem
2. Person Singular
honestatus esses
3. Person Singular
honestatus esset
1. Person Plural
honestati essemus
2. Person Plural
honestati essetis
3. Person Plural
honestati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
honestavero
2. Person Singular
honestaveris
3. Person Singular
honestaverit
1. Person Plural
honestaverimus
2. Person Plural
honestaveritis
3. Person Plural
honestaverint
Passiv
1. Person Singular
honestatus ero
2. Person Singular
honestatus eris
3. Person Singular
honestatus erit
1. Person Plural
honestati erimus
2. Person Plural
honestati eritis
3. Person Plural
honestati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
honestare
Vorzeitigkeit
honestavisse
Nachzeitigkeit
honestaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
honestari honestarier
Vorzeitigkeit
honestatum esse
Nachzeitigkeit
honestatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
honesta
!
2. Person Plural
honestate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
honestato
3. Person Singular
honestato
2. Person Plural
honestatote
3. Person Plural
honestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
honestare
Genitiv
honestandi
Dativ
honestando
Akkusativ
honestandum
Ablativ
honestando
Vokativ
honestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestandus
honestanda
honestandum
Genitiv
honestandi
honestandae
honestandi
Dativ
honestando
honestandae
honestando
Akkusativ
honestandum
honestandam
honestandum
Ablativ
honestando
honestanda
honestando
Vokativ
honestande
honestanda
honestandum
Plural
Nominativ
honestandi
honestandae
honestanda
Genitiv
honestandorum
honestandarum
honestandorum
Dativ
honestandis
honestandis
honestandis
Akkusativ
honestandos
honestandas
honestanda
Ablativ
honestandis
honestandis
honestandis
Vokativ
honestandi
honestandae
honestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestans
honestans
honestans
Genitiv
honestantis
honestantis
honestantis
Dativ
honestanti
honestanti
honestanti
Akkusativ
honestantem
honestantem
honestans
Ablativ
honestanti honestante
honestanti honestante
honestanti honestante
Vokativ
honestans
honestans
honestans
Plural
Nominativ
honestantes
honestantes
honestantia
Genitiv
honestantium honestantum
honestantium honestantum
honestantium honestantum
Dativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Akkusativ
honestantes
honestantes
honestantia
Ablativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Vokativ
honestantes
honestantes
honestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestatus
honestata
honestatum
Genitiv
honestati
honestatae
honestati
Dativ
honestato
honestatae
honestato
Akkusativ
honestatum
honestatam
honestatum
Ablativ
honestato
honestata
honestato
Vokativ
honestate
honestata
honestatum
Plural
Nominativ
honestati
honestatae
honestata
Genitiv
honestatorum
honestatarum
honestatorum
Dativ
honestatis
honestatis
honestatis
Akkusativ
honestatos
honestatas
honestata
Ablativ
honestatis
honestatis
honestatis
Vokativ
honestati
honestatae
honestata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestaturus
honestatura
honestaturum
Genitiv
honestaturi
honestaturae
honestaturi
Dativ
honestaturo
honestaturae
honestaturo
Akkusativ
honestaturum
honestaturam
honestaturum
Ablativ
honestaturo
honestatura
honestaturo
Vokativ
honestature
honestatura
honestaturum
Plural
Nominativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Genitiv
honestaturorum
honestaturarum
honestaturorum
Dativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Akkusativ
honestaturos
honestaturas
honestatura
Ablativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Vokativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Supina
Supin I
Supin II
honestatum
honestatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honesto
2. Person Singular
honestas
3. Person Singular
honestat
1. Person Plural
honestamus
2. Person Plural
honestatis
3. Person Plural
honestant
Passiv
1. Person Singular
honestor
2. Person Singular
honestaris honestare
3. Person Singular
honestatur
1. Person Plural
honestamur
2. Person Plural
honestamini
3. Person Plural
honestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestem
2. Person Singular
honestes
3. Person Singular
honestet
1. Person Plural
honestemus
2. Person Plural
honestetis
3. Person Plural
honestent
Passiv
1. Person Singular
honester
2. Person Singular
honesteris honestere
3. Person Singular
honestetur
1. Person Plural
honestemur
2. Person Plural
honestemini
3. Person Plural
honestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestabam
2. Person Singular
honestabas
3. Person Singular
honestabat
1. Person Plural
honestabamus
2. Person Plural
honestabatis
3. Person Plural
honestabant
Passiv
1. Person Singular
honestabar
2. Person Singular
honestabaris honestabare
3. Person Singular
honestabatur
1. Person Plural
honestabamur
2. Person Plural
honestabamini
3. Person Plural
honestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestarem
2. Person Singular
honestares
3. Person Singular
honestaret
1. Person Plural
honestaremus
2. Person Plural
honestaretis
3. Person Plural
honestarent
Passiv
1. Person Singular
honestarer
2. Person Singular
honestareris honestarere
3. Person Singular
honestaretur
1. Person Plural
honestaremur
2. Person Plural
honestaremini
3. Person Plural
honestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
honestabo
2. Person Singular
honestabis
3. Person Singular
honestabit
1. Person Plural
honestabimus
2. Person Plural
honestabitis
3. Person Plural
honestabunt
Passiv
1. Person Singular
honestabor
2. Person Singular
honestaberis honestabere
3. Person Singular
honestabitur
1. Person Plural
honestabimur
2. Person Plural
honestabimini
3. Person Plural
honestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestavi
2. Person Singular
honestavisti
3. Person Singular
honestavit
1. Person Plural
honestavimus
2. Person Plural
honestavistis
3. Person Plural
honestaverunt honestavere
Passiv
1. Person Singular
honestatus sum
2. Person Singular
honestatus es
3. Person Singular
honestatus est
1. Person Plural
honestati sumus
2. Person Plural
honestati estis
3. Person Plural
honestati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestaverim
2. Person Singular
honestaveris
3. Person Singular
honestaverit
1. Person Plural
honestaverimus
2. Person Plural
honestaveritis
3. Person Plural
honestaverint
Passiv
1. Person Singular
honestatus sim
2. Person Singular
honestatus sis
3. Person Singular
honestatus sit
1. Person Plural
honestati simus
2. Person Plural
honestati sitis
3. Person Plural
honestati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
honestaveram
2. Person Singular
honestaveras
3. Person Singular
honestaverat
1. Person Plural
honestaveramus
2. Person Plural
honestaveratis
3. Person Plural
honestaverant
Passiv
1. Person Singular
honestatus eram
2. Person Singular
honestatus eras
3. Person Singular
honestatus erat
1. Person Plural
honestati eramus
2. Person Plural
honestati eratis
3. Person Plural
honestati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
honestavissem
2. Person Singular
honestavisses
3. Person Singular
honestavisset
1. Person Plural
honestavissemus
2. Person Plural
honestavissetis
3. Person Plural
honestavissent
Passiv
1. Person Singular
honestatus essem
2. Person Singular
honestatus esses
3. Person Singular
honestatus esset
1. Person Plural
honestati essemus
2. Person Plural
honestati essetis
3. Person Plural
honestati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
honestavero
2. Person Singular
honestaveris
3. Person Singular
honestaverit
1. Person Plural
honestaverimus
2. Person Plural
honestaveritis
3. Person Plural
honestaverint
Passiv
1. Person Singular
honestatus ero
2. Person Singular
honestatus eris
3. Person Singular
honestatus erit
1. Person Plural
honestati erimus
2. Person Plural
honestati eritis
3. Person Plural
honestati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
honestare
Vorzeitigkeit
honestavisse
Nachzeitigkeit
honestaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
honestari honestarier
Vorzeitigkeit
honestatum esse
Nachzeitigkeit
honestatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
honesta
!
2. Person Plural
honestate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
honestato
3. Person Singular
honestato
2. Person Plural
honestatote
3. Person Plural
honestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
honestare
Genitiv
honestandi
Dativ
honestando
Akkusativ
honestandum
Ablativ
honestando
Vokativ
honestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestandus
honestanda
honestandum
Genitiv
honestandi
honestandae
honestandi
Dativ
honestando
honestandae
honestando
Akkusativ
honestandum
honestandam
honestandum
Ablativ
honestando
honestanda
honestando
Vokativ
honestande
honestanda
honestandum
Plural
Nominativ
honestandi
honestandae
honestanda
Genitiv
honestandorum
honestandarum
honestandorum
Dativ
honestandis
honestandis
honestandis
Akkusativ
honestandos
honestandas
honestanda
Ablativ
honestandis
honestandis
honestandis
Vokativ
honestandi
honestandae
honestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestans
honestans
honestans
Genitiv
honestantis
honestantis
honestantis
Dativ
honestanti
honestanti
honestanti
Akkusativ
honestantem
honestantem
honestans
Ablativ
honestanti honestante
honestanti honestante
honestanti honestante
Vokativ
honestans
honestans
honestans
Plural
Nominativ
honestantes
honestantes
honestantia
Genitiv
honestantium honestantum
honestantium honestantum
honestantium honestantum
Dativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Akkusativ
honestantes
honestantes
honestantia
Ablativ
honestantibus
honestantibus
honestantibus
Vokativ
honestantes
honestantes
honestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestatus
honestata
honestatum
Genitiv
honestati
honestatae
honestati
Dativ
honestato
honestatae
honestato
Akkusativ
honestatum
honestatam
honestatum
Ablativ
honestato
honestata
honestato
Vokativ
honestate
honestata
honestatum
Plural
Nominativ
honestati
honestatae
honestata
Genitiv
honestatorum
honestatarum
honestatorum
Dativ
honestatis
honestatis
honestatis
Akkusativ
honestatos
honestatas
honestata
Ablativ
honestatis
honestatis
honestatis
Vokativ
honestati
honestatae
honestata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
honestaturus
honestatura
honestaturum
Genitiv
honestaturi
honestaturae
honestaturi
Dativ
honestaturo
honestaturae
honestaturo
Akkusativ
honestaturum
honestaturam
honestaturum
Ablativ
honestaturo
honestatura
honestaturo
Vokativ
honestature
honestatura
honestaturum
Plural
Nominativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Genitiv
honestaturorum
honestaturarum
honestaturorum
Dativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Akkusativ
honestaturos
honestaturas
honestatura
Ablativ
honestaturis
honestaturis
honestaturis
Vokativ
honestaturi
honestaturae
honestatura
Supina
Supin I
Supin II
honestatum
honestatu