Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulo
|
ich behaupte |
| 2. Person Singular |
insimulas
|
du behauptest |
| 3. Person Singular |
insimulat
|
er/sie/es behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulamus
|
wir behaupten |
| 2. Person Plural |
insimulatis
|
ihr behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulant
|
sie behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulor
|
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular |
insimularis insimulare
|
du wirst behauptet |
| 3. Person Singular |
insimulatur
|
er/sie/es wird behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulamur
|
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural |
insimulamini
|
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulantur
|
sie werden behauptet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulem
|
ich behaupte |
| 2. Person Singular |
insimules
|
du behauptest |
| 3. Person Singular |
insimulet
|
er/sie/es behaupte |
| 1. Person Plural |
insimulemus
|
wir behaupten |
| 2. Person Plural |
insimuletis
|
ihr behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulent
|
sie behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimuler
|
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular |
insimuleris insimulere
|
du werdest behauptet |
| 3. Person Singular |
insimuletur
|
er/sie/es werde behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulemur
|
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural |
insimulemini
|
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulentur
|
sie werden behauptet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabam
|
ich behauptete |
| 2. Person Singular |
insimulabas
|
du behauptetest |
| 3. Person Singular |
insimulabat
|
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural |
insimulabamus
|
wir behaupteten |
| 2. Person Plural |
insimulabatis
|
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural |
insimulabant
|
sie behaupteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabar
|
ich wurde behauptet |
| 2. Person Singular |
insimulabaris insimulabare
|
du wurdest behauptet |
| 3. Person Singular |
insimulabatur
|
er/sie/es wurde behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulabamur
|
wir wurden behauptet |
| 2. Person Plural |
insimulabamini
|
ihr wurdet behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulabantur
|
sie wurden behauptet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularem
|
ich behauptete |
| 2. Person Singular |
insimulares
|
du behauptetest |
| 3. Person Singular |
insimularet
|
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural |
insimularemus
|
wir behaupteten |
| 2. Person Plural |
insimularetis
|
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural |
insimularent
|
sie behaupteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularer
|
ich würde behauptet |
| 2. Person Singular |
insimulareris insimularere
|
du würdest behauptet |
| 3. Person Singular |
insimularetur
|
er/sie/es würde behauptet |
| 1. Person Plural |
insimularemur
|
wir würden behauptet |
| 2. Person Plural |
insimularemini
|
ihr würdet behauptet |
| 3. Person Plural |
insimularentur
|
sie würden behauptet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabo
|
ich werde behaupten |
| 2. Person Singular |
insimulabis
|
du wirst behaupten |
| 3. Person Singular |
insimulabit
|
er/sie/es wird behaupten |
| 1. Person Plural |
insimulabimus
|
wir werden behaupten |
| 2. Person Plural |
insimulabitis
|
ihr werdet behaupten |
| 3. Person Plural |
insimulabunt
|
sie werden behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabor
|
ich werde behauptet werden |
| 2. Person Singular |
insimulaberis insimulabere
|
du wirst behauptet werden |
| 3. Person Singular |
insimulabitur
|
er/sie/es wird behauptet werden |
| 1. Person Plural |
insimulabimur
|
wir werden behauptet werden |
| 2. Person Plural |
insimulabimini
|
ihr werdet behauptet werden |
| 3. Person Plural |
insimulabuntur
|
sie werden behauptet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavi
|
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular |
insimulavisti
|
du hast behauptet |
| 3. Person Singular |
insimulavit
|
er/sie/es hat behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulavimus
|
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural |
insimulavistis
|
ihr habt behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulaverunt insimulavere
|
sie haben behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sum
|
ich bin behauptet worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus es
|
du bist behauptet worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus est
|
er/sie/es ist behauptet worden |
| 1. Person Plural |
insimulati sumus
|
wir sind behauptet worden |
| 2. Person Plural |
insimulati estis
|
ihr seid behauptet worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sunt
|
sie sind behauptet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaverim
|
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du habest behauptet |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es habe behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr habet behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie haben behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sim
|
ich sei behauptet worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus sis
|
du seiest behauptet worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus sit
|
er/sie/es sei behauptet worden |
| 1. Person Plural |
insimulati simus
|
wir seien behauptet worden |
| 2. Person Plural |
insimulati sitis
|
ihr seiet behauptet worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sint
|
sie seien behauptet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaveram
|
ich hatte behauptet |
| 2. Person Singular |
insimulaveras
|
du hattest behauptet |
| 3. Person Singular |
insimulaverat
|
er/sie/es hatte behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulaveramus
|
wir hatten behauptet |
| 2. Person Plural |
insimulaveratis
|
ihr hattet behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulaverant
|
sie hatten behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus eram
|
ich war behauptet worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus eras
|
du warst behauptet worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus erat
|
er/sie/es war behauptet worden |
| 1. Person Plural |
insimulati eramus
|
wir waren behauptet worden |
| 2. Person Plural |
insimulati eratis
|
ihr wart behauptet worden |
| 3. Person Plural |
insimulati erant
|
sie waren behauptet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavissem
|
ich hätte behauptet |
| 2. Person Singular |
insimulavisses
|
du hättest behauptet |
| 3. Person Singular |
insimulavisset
|
er/sie/es hätte behauptet |
| 1. Person Plural |
insimulavissemus
|
wir hätten behauptet |
| 2. Person Plural |
insimulavissetis
|
ihr hättet behauptet |
| 3. Person Plural |
insimulavissent
|
sie hätten behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus essem
|
ich wäre behauptet worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus esses
|
du wärest behauptet worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus esset
|
er/sie/es wäre behauptet worden |
| 1. Person Plural |
insimulati essemus
|
wir wären behauptet worden |
| 2. Person Plural |
insimulati essetis
|
ihr wäret behauptet worden |
| 3. Person Plural |
insimulati essent
|
sie wären behauptet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavero
|
ich werde behauptet haben |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du wirst behauptet haben |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es wird behauptet haben |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir werden behauptet haben |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr werdet behauptet haben |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie werden behauptet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus ero
|
ich werde behauptet worden sein |
| 2. Person Singular |
insimulatus eris
|
du wirst behauptet worden sein |
| 3. Person Singular |
insimulatus erit
|
er/sie/es wird behauptet worden sein |
| 1. Person Plural |
insimulati erimus
|
wir werden behauptet worden sein |
| 2. Person Plural |
insimulati eritis
|
ihr werdet behauptet worden sein |
| 3. Person Plural |
insimulati erunt
|
sie werden behauptet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulare
|
behaupten |
| Vorzeitigkeit |
insimulavisse
|
behauptet haben |
| Nachzeitigkeit |
insimulaturum esse
|
behaupten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulari insimularier
|
behauptet werden |
| Vorzeitigkeit |
insimulatum esse
|
behauptet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
insimulatum iri
|
künftig behauptet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insimula
|
behaupte! |
| 2. Person Plural |
insimulate
|
behauptet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
insimulato
|
| 3. Person Singular |
insimulato
|
| 2. Person Plural |
insimulatote
|
| 3. Person Plural |
insimulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
insimulare
|
das Behaupten |
| Genitiv |
insimulandi
|
des Behauptens |
| Dativ |
insimulando
|
dem Behaupten |
| Akkusativ |
insimulandum
|
das Behaupten |
| Ablativ |
insimulando
|
durch das Behaupten |
| Vokativ |
insimulande
|
Behaupten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulandus
|
insimulanda
|
insimulandum
|
| Genitiv |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulandi
|
| Dativ |
insimulando
|
insimulandae
|
insimulando
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
insimulandam
|
insimulandum
|
| Ablativ |
insimulando
|
insimulanda
|
insimulando
|
| Vokativ |
insimulande
|
insimulanda
|
insimulandum
|
Plural
| Nominativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
| Genitiv |
insimulandorum
|
insimulandarum
|
insimulandorum
|
| Dativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Akkusativ |
insimulandos
|
insimulandas
|
insimulanda
|
| Ablativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Vokativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
| Genitiv |
insimulantis
|
insimulantis
|
insimulantis
|
| Dativ |
insimulanti
|
insimulanti
|
insimulanti
|
| Akkusativ |
insimulantem
|
insimulantem
|
insimulans
|
| Ablativ |
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
| Vokativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
Plural
| Nominativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Genitiv |
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
| Dativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Akkusativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Ablativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Vokativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulatus
|
insimulata
|
insimulatum
|
| Genitiv |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulati
|
| Dativ |
insimulato
|
insimulatae
|
insimulato
|
| Akkusativ |
insimulatum
|
insimulatam
|
insimulatum
|
| Ablativ |
insimulato
|
insimulata
|
insimulato
|
| Vokativ |
insimulate
|
insimulata
|
insimulatum
|
Plural
| Nominativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
| Genitiv |
insimulatorum
|
insimulatarum
|
insimulatorum
|
| Dativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Akkusativ |
insimulatos
|
insimulatas
|
insimulata
|
| Ablativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Vokativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulaturus
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
| Genitiv |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulaturi
|
| Dativ |
insimulaturo
|
insimulaturae
|
insimulaturo
|
| Akkusativ |
insimulaturum
|
insimulaturam
|
insimulaturum
|
| Ablativ |
insimulaturo
|
insimulatura
|
insimulaturo
|
| Vokativ |
insimulature
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
Plural
| Nominativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
| Genitiv |
insimulaturorum
|
insimulaturarum
|
insimulaturorum
|
| Dativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Akkusativ |
insimulaturos
|
insimulaturas
|
insimulatura
|
| Ablativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Vokativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
insimulatum
|
insimulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulo
|
|
| 2. Person Singular |
insimulas
|
|
| 3. Person Singular |
insimulat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulamus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulatis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulor
|
|
| 2. Person Singular |
insimularis insimulare
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulamur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulamini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulem
|
|
| 2. Person Singular |
insimules
|
|
| 3. Person Singular |
insimulet
|
|
| 1. Person Plural |
insimulemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimuletis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimuler
|
|
| 2. Person Singular |
insimuleris insimulere
|
|
| 3. Person Singular |
insimuletur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulemur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulemini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabam
|
|
| 2. Person Singular |
insimulabas
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabar
|
|
| 2. Person Singular |
insimulabaris insimulabare
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularem
|
|
| 2. Person Singular |
insimulares
|
|
| 3. Person Singular |
insimularet
|
|
| 1. Person Plural |
insimularemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimularetis
|
|
| 3. Person Plural |
insimularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularer
|
|
| 2. Person Singular |
insimulareris insimularere
|
|
| 3. Person Singular |
insimularetur
|
|
| 1. Person Plural |
insimularemur
|
|
| 2. Person Plural |
insimularemini
|
|
| 3. Person Plural |
insimularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabo
|
|
| 2. Person Singular |
insimulabis
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabor
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaberis insimulabere
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavi
|
|
| 2. Person Singular |
insimulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
insimulavit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverunt insimulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
insimulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
insimulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
insimulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
insimulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavero
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
insimulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
insimulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulari insimularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
insimulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
insimulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insimula
|
! |
| 2. Person Plural |
insimulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
insimulato
|
| 3. Person Singular |
insimulato
|
| 2. Person Plural |
insimulatote
|
| 3. Person Plural |
insimulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
insimulare
|
|
| Genitiv |
insimulandi
|
|
| Dativ |
insimulando
|
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
|
| Ablativ |
insimulando
|
|
| Vokativ |
insimulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulandus
|
insimulanda
|
insimulandum
|
| Genitiv |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulandi
|
| Dativ |
insimulando
|
insimulandae
|
insimulando
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
insimulandam
|
insimulandum
|
| Ablativ |
insimulando
|
insimulanda
|
insimulando
|
| Vokativ |
insimulande
|
insimulanda
|
insimulandum
|
Plural
| Nominativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
| Genitiv |
insimulandorum
|
insimulandarum
|
insimulandorum
|
| Dativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Akkusativ |
insimulandos
|
insimulandas
|
insimulanda
|
| Ablativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Vokativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
| Genitiv |
insimulantis
|
insimulantis
|
insimulantis
|
| Dativ |
insimulanti
|
insimulanti
|
insimulanti
|
| Akkusativ |
insimulantem
|
insimulantem
|
insimulans
|
| Ablativ |
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
| Vokativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
Plural
| Nominativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Genitiv |
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
| Dativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Akkusativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Ablativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Vokativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulatus
|
insimulata
|
insimulatum
|
| Genitiv |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulati
|
| Dativ |
insimulato
|
insimulatae
|
insimulato
|
| Akkusativ |
insimulatum
|
insimulatam
|
insimulatum
|
| Ablativ |
insimulato
|
insimulata
|
insimulato
|
| Vokativ |
insimulate
|
insimulata
|
insimulatum
|
Plural
| Nominativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
| Genitiv |
insimulatorum
|
insimulatarum
|
insimulatorum
|
| Dativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Akkusativ |
insimulatos
|
insimulatas
|
insimulata
|
| Ablativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Vokativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulaturus
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
| Genitiv |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulaturi
|
| Dativ |
insimulaturo
|
insimulaturae
|
insimulaturo
|
| Akkusativ |
insimulaturum
|
insimulaturam
|
insimulaturum
|
| Ablativ |
insimulaturo
|
insimulatura
|
insimulaturo
|
| Vokativ |
insimulature
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
Plural
| Nominativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
| Genitiv |
insimulaturorum
|
insimulaturarum
|
insimulaturorum
|
| Dativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Akkusativ |
insimulaturos
|
insimulaturas
|
insimulatura
|
| Ablativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Vokativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
insimulatum
|
insimulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulo
|
ich bezichtige |
| 2. Person Singular |
insimulas
|
du bezichtigst |
| 3. Person Singular |
insimulat
|
er/sie/es bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulamus
|
wir bezichtigen |
| 2. Person Plural |
insimulatis
|
ihr bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulant
|
sie bezichtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulor
|
ich werde bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimularis insimulare
|
du wirst bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimulatur
|
er/sie/es wird bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulamur
|
wir werden bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimulamini
|
ihr werdet bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulantur
|
sie werden bezichtigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulem
|
ich bezichtige |
| 2. Person Singular |
insimules
|
du bezichtigest |
| 3. Person Singular |
insimulet
|
er/sie/es bezichtige |
| 1. Person Plural |
insimulemus
|
wir bezichtigen |
| 2. Person Plural |
insimuletis
|
ihr bezichtiget |
| 3. Person Plural |
insimulent
|
sie bezichtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimuler
|
ich werde bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimuleris insimulere
|
du werdest bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimuletur
|
er/sie/es werde bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulemur
|
wir werden bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimulemini
|
ihr werdet bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulentur
|
sie werden bezichtigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabam
|
ich bezichtigte |
| 2. Person Singular |
insimulabas
|
du bezichtigtest |
| 3. Person Singular |
insimulabat
|
er/sie/es bezichtigte |
| 1. Person Plural |
insimulabamus
|
wir bezichtigten |
| 2. Person Plural |
insimulabatis
|
ihr bezichtigtet |
| 3. Person Plural |
insimulabant
|
sie bezichtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabar
|
ich wurde bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimulabaris insimulabare
|
du wurdest bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimulabatur
|
er/sie/es wurde bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulabamur
|
wir wurden bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimulabamini
|
ihr wurdet bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulabantur
|
sie wurden bezichtigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularem
|
ich bezichtigte |
| 2. Person Singular |
insimulares
|
du bezichtigtest |
| 3. Person Singular |
insimularet
|
er/sie/es bezichtigte |
| 1. Person Plural |
insimularemus
|
wir bezichtigten |
| 2. Person Plural |
insimularetis
|
ihr bezichtigtet |
| 3. Person Plural |
insimularent
|
sie bezichtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularer
|
ich würde bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimulareris insimularere
|
du würdest bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimularetur
|
er/sie/es würde bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimularemur
|
wir würden bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimularemini
|
ihr würdet bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimularentur
|
sie würden bezichtigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabo
|
ich werde bezichtigen |
| 2. Person Singular |
insimulabis
|
du wirst bezichtigen |
| 3. Person Singular |
insimulabit
|
er/sie/es wird bezichtigen |
| 1. Person Plural |
insimulabimus
|
wir werden bezichtigen |
| 2. Person Plural |
insimulabitis
|
ihr werdet bezichtigen |
| 3. Person Plural |
insimulabunt
|
sie werden bezichtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabor
|
ich werde bezichtigt werden |
| 2. Person Singular |
insimulaberis insimulabere
|
du wirst bezichtigt werden |
| 3. Person Singular |
insimulabitur
|
er/sie/es wird bezichtigt werden |
| 1. Person Plural |
insimulabimur
|
wir werden bezichtigt werden |
| 2. Person Plural |
insimulabimini
|
ihr werdet bezichtigt werden |
| 3. Person Plural |
insimulabuntur
|
sie werden bezichtigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavi
|
ich habe bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimulavisti
|
du hast bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimulavit
|
er/sie/es hat bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulavimus
|
wir haben bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimulavistis
|
ihr habt bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulaverunt insimulavere
|
sie haben bezichtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sum
|
ich bin bezichtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus es
|
du bist bezichtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus est
|
er/sie/es ist bezichtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati sumus
|
wir sind bezichtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati estis
|
ihr seid bezichtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sunt
|
sie sind bezichtigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaverim
|
ich habe bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du habest bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es habe bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir haben bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr habet bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie haben bezichtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sim
|
ich sei bezichtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus sis
|
du seiest bezichtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus sit
|
er/sie/es sei bezichtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati simus
|
wir seien bezichtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati sitis
|
ihr seiet bezichtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sint
|
sie seien bezichtigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaveram
|
ich hatte bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimulaveras
|
du hattest bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimulaverat
|
er/sie/es hatte bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulaveramus
|
wir hatten bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimulaveratis
|
ihr hattet bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulaverant
|
sie hatten bezichtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus eram
|
ich war bezichtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus eras
|
du warst bezichtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus erat
|
er/sie/es war bezichtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati eramus
|
wir waren bezichtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati eratis
|
ihr wart bezichtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati erant
|
sie waren bezichtigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavissem
|
ich hätte bezichtigt |
| 2. Person Singular |
insimulavisses
|
du hättest bezichtigt |
| 3. Person Singular |
insimulavisset
|
er/sie/es hätte bezichtigt |
| 1. Person Plural |
insimulavissemus
|
wir hätten bezichtigt |
| 2. Person Plural |
insimulavissetis
|
ihr hättet bezichtigt |
| 3. Person Plural |
insimulavissent
|
sie hätten bezichtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus essem
|
ich wäre bezichtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus esses
|
du wärest bezichtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus esset
|
er/sie/es wäre bezichtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati essemus
|
wir wären bezichtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati essetis
|
ihr wäret bezichtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati essent
|
sie wären bezichtigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavero
|
ich werde bezichtigt haben |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du wirst bezichtigt haben |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es wird bezichtigt haben |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir werden bezichtigt haben |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr werdet bezichtigt haben |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie werden bezichtigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus ero
|
ich werde bezichtigt worden sein |
| 2. Person Singular |
insimulatus eris
|
du wirst bezichtigt worden sein |
| 3. Person Singular |
insimulatus erit
|
er/sie/es wird bezichtigt worden sein |
| 1. Person Plural |
insimulati erimus
|
wir werden bezichtigt worden sein |
| 2. Person Plural |
insimulati eritis
|
ihr werdet bezichtigt worden sein |
| 3. Person Plural |
insimulati erunt
|
sie werden bezichtigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulare
|
bezichtigen |
| Vorzeitigkeit |
insimulavisse
|
bezichtigt haben |
| Nachzeitigkeit |
insimulaturum esse
|
bezichtigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulari insimularier
|
bezichtigt werden |
| Vorzeitigkeit |
insimulatum esse
|
bezichtigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
insimulatum iri
|
künftig bezichtigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insimula
|
bezichtige; bezichtig! |
| 2. Person Plural |
insimulate
|
bezichtigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
insimulato
|
| 3. Person Singular |
insimulato
|
| 2. Person Plural |
insimulatote
|
| 3. Person Plural |
insimulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
insimulare
|
das Bezichtigen |
| Genitiv |
insimulandi
|
des Bezichtigens |
| Dativ |
insimulando
|
dem Bezichtigen |
| Akkusativ |
insimulandum
|
das Bezichtigen |
| Ablativ |
insimulando
|
durch das Bezichtigen |
| Vokativ |
insimulande
|
Bezichtigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulandus
|
insimulanda
|
insimulandum
|
| Genitiv |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulandi
|
| Dativ |
insimulando
|
insimulandae
|
insimulando
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
insimulandam
|
insimulandum
|
| Ablativ |
insimulando
|
insimulanda
|
insimulando
|
| Vokativ |
insimulande
|
insimulanda
|
insimulandum
|
Plural
| Nominativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
| Genitiv |
insimulandorum
|
insimulandarum
|
insimulandorum
|
| Dativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Akkusativ |
insimulandos
|
insimulandas
|
insimulanda
|
| Ablativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Vokativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
| Genitiv |
insimulantis
|
insimulantis
|
insimulantis
|
| Dativ |
insimulanti
|
insimulanti
|
insimulanti
|
| Akkusativ |
insimulantem
|
insimulantem
|
insimulans
|
| Ablativ |
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
| Vokativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
Plural
| Nominativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Genitiv |
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
| Dativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Akkusativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Ablativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Vokativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulatus
|
insimulata
|
insimulatum
|
| Genitiv |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulati
|
| Dativ |
insimulato
|
insimulatae
|
insimulato
|
| Akkusativ |
insimulatum
|
insimulatam
|
insimulatum
|
| Ablativ |
insimulato
|
insimulata
|
insimulato
|
| Vokativ |
insimulate
|
insimulata
|
insimulatum
|
Plural
| Nominativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
| Genitiv |
insimulatorum
|
insimulatarum
|
insimulatorum
|
| Dativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Akkusativ |
insimulatos
|
insimulatas
|
insimulata
|
| Ablativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Vokativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulaturus
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
| Genitiv |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulaturi
|
| Dativ |
insimulaturo
|
insimulaturae
|
insimulaturo
|
| Akkusativ |
insimulaturum
|
insimulaturam
|
insimulaturum
|
| Ablativ |
insimulaturo
|
insimulatura
|
insimulaturo
|
| Vokativ |
insimulature
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
Plural
| Nominativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
| Genitiv |
insimulaturorum
|
insimulaturarum
|
insimulaturorum
|
| Dativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Akkusativ |
insimulaturos
|
insimulaturas
|
insimulatura
|
| Ablativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Vokativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
insimulatum
|
insimulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulo
|
|
| 2. Person Singular |
insimulas
|
|
| 3. Person Singular |
insimulat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulamus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulatis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulor
|
|
| 2. Person Singular |
insimularis insimulare
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulamur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulamini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulem
|
|
| 2. Person Singular |
insimules
|
|
| 3. Person Singular |
insimulet
|
|
| 1. Person Plural |
insimulemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimuletis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimuler
|
|
| 2. Person Singular |
insimuleris insimulere
|
|
| 3. Person Singular |
insimuletur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulemur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulemini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabam
|
|
| 2. Person Singular |
insimulabas
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabar
|
|
| 2. Person Singular |
insimulabaris insimulabare
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularem
|
|
| 2. Person Singular |
insimulares
|
|
| 3. Person Singular |
insimularet
|
|
| 1. Person Plural |
insimularemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimularetis
|
|
| 3. Person Plural |
insimularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularer
|
|
| 2. Person Singular |
insimulareris insimularere
|
|
| 3. Person Singular |
insimularetur
|
|
| 1. Person Plural |
insimularemur
|
|
| 2. Person Plural |
insimularemini
|
|
| 3. Person Plural |
insimularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabo
|
|
| 2. Person Singular |
insimulabis
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabor
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaberis insimulabere
|
|
| 3. Person Singular |
insimulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
insimulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
insimulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
insimulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavi
|
|
| 2. Person Singular |
insimulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
insimulavit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverunt insimulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
insimulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
insimulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
insimulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
insimulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavero
|
|
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
insimulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
insimulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
insimulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
insimulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
insimulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
insimulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
insimulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulari insimularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
insimulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
insimulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insimula
|
! |
| 2. Person Plural |
insimulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
insimulato
|
| 3. Person Singular |
insimulato
|
| 2. Person Plural |
insimulatote
|
| 3. Person Plural |
insimulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
insimulare
|
|
| Genitiv |
insimulandi
|
|
| Dativ |
insimulando
|
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
|
| Ablativ |
insimulando
|
|
| Vokativ |
insimulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulandus
|
insimulanda
|
insimulandum
|
| Genitiv |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulandi
|
| Dativ |
insimulando
|
insimulandae
|
insimulando
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
insimulandam
|
insimulandum
|
| Ablativ |
insimulando
|
insimulanda
|
insimulando
|
| Vokativ |
insimulande
|
insimulanda
|
insimulandum
|
Plural
| Nominativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
| Genitiv |
insimulandorum
|
insimulandarum
|
insimulandorum
|
| Dativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Akkusativ |
insimulandos
|
insimulandas
|
insimulanda
|
| Ablativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Vokativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
| Genitiv |
insimulantis
|
insimulantis
|
insimulantis
|
| Dativ |
insimulanti
|
insimulanti
|
insimulanti
|
| Akkusativ |
insimulantem
|
insimulantem
|
insimulans
|
| Ablativ |
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
| Vokativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
Plural
| Nominativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Genitiv |
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
| Dativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Akkusativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Ablativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Vokativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulatus
|
insimulata
|
insimulatum
|
| Genitiv |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulati
|
| Dativ |
insimulato
|
insimulatae
|
insimulato
|
| Akkusativ |
insimulatum
|
insimulatam
|
insimulatum
|
| Ablativ |
insimulato
|
insimulata
|
insimulato
|
| Vokativ |
insimulate
|
insimulata
|
insimulatum
|
Plural
| Nominativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
| Genitiv |
insimulatorum
|
insimulatarum
|
insimulatorum
|
| Dativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Akkusativ |
insimulatos
|
insimulatas
|
insimulata
|
| Ablativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Vokativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulaturus
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
| Genitiv |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulaturi
|
| Dativ |
insimulaturo
|
insimulaturae
|
insimulaturo
|
| Akkusativ |
insimulaturum
|
insimulaturam
|
insimulaturum
|
| Ablativ |
insimulaturo
|
insimulatura
|
insimulaturo
|
| Vokativ |
insimulature
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
Plural
| Nominativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
| Genitiv |
insimulaturorum
|
insimulaturarum
|
insimulaturorum
|
| Dativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Akkusativ |
insimulaturos
|
insimulaturas
|
insimulatura
|
| Ablativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Vokativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
insimulatum
|
insimulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulo
|
ich verdächtige |
| 2. Person Singular |
insimulas
|
du verdächtigst |
| 3. Person Singular |
insimulat
|
er/sie/es verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulamus
|
wir verdächtigen |
| 2. Person Plural |
insimulatis
|
ihr verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulant
|
sie verdächtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulor
|
ich werde verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimularis insimulare
|
du wirst verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimulatur
|
er/sie/es wird verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulamur
|
wir werden verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimulamini
|
ihr werdet verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulantur
|
sie werden verdächtigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulem
|
ich verdächtige |
| 2. Person Singular |
insimules
|
du verdächtigest |
| 3. Person Singular |
insimulet
|
er/sie/es verdächtige |
| 1. Person Plural |
insimulemus
|
wir verdächtigen |
| 2. Person Plural |
insimuletis
|
ihr verdächtiget |
| 3. Person Plural |
insimulent
|
sie verdächtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimuler
|
ich werde verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimuleris insimulere
|
du werdest verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimuletur
|
er/sie/es werde verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulemur
|
wir werden verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimulemini
|
ihr werdet verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulentur
|
sie werden verdächtigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabam
|
ich verdächtigte |
| 2. Person Singular |
insimulabas
|
du verdächtigtest |
| 3. Person Singular |
insimulabat
|
er/sie/es verdächtigte |
| 1. Person Plural |
insimulabamus
|
wir verdächtigten |
| 2. Person Plural |
insimulabatis
|
ihr verdächtigtet |
| 3. Person Plural |
insimulabant
|
sie verdächtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabar
|
ich wurde verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimulabaris insimulabare
|
du wurdest verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimulabatur
|
er/sie/es wurde verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulabamur
|
wir wurden verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimulabamini
|
ihr wurdet verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulabantur
|
sie wurden verdächtigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularem
|
ich verdächtigte |
| 2. Person Singular |
insimulares
|
du verdächtigtest |
| 3. Person Singular |
insimularet
|
er/sie/es verdächtigte |
| 1. Person Plural |
insimularemus
|
wir verdächtigten |
| 2. Person Plural |
insimularetis
|
ihr verdächtigtet |
| 3. Person Plural |
insimularent
|
sie verdächtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularer
|
ich würde verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimulareris insimularere
|
du würdest verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimularetur
|
er/sie/es würde verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimularemur
|
wir würden verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimularemini
|
ihr würdet verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimularentur
|
sie würden verdächtigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabo
|
ich werde verdächtigen |
| 2. Person Singular |
insimulabis
|
du wirst verdächtigen |
| 3. Person Singular |
insimulabit
|
er/sie/es wird verdächtigen |
| 1. Person Plural |
insimulabimus
|
wir werden verdächtigen |
| 2. Person Plural |
insimulabitis
|
ihr werdet verdächtigen |
| 3. Person Plural |
insimulabunt
|
sie werden verdächtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabor
|
ich werde verdächtigt werden |
| 2. Person Singular |
insimulaberis insimulabere
|
du wirst verdächtigt werden |
| 3. Person Singular |
insimulabitur
|
er/sie/es wird verdächtigt werden |
| 1. Person Plural |
insimulabimur
|
wir werden verdächtigt werden |
| 2. Person Plural |
insimulabimini
|
ihr werdet verdächtigt werden |
| 3. Person Plural |
insimulabuntur
|
sie werden verdächtigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavi
|
ich habe verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimulavisti
|
du hast verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimulavit
|
er/sie/es hat verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulavimus
|
wir haben verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimulavistis
|
ihr habt verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulaverunt insimulavere
|
sie haben verdächtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sum
|
ich bin verdächtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus es
|
du bist verdächtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus est
|
er/sie/es ist verdächtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati sumus
|
wir sind verdächtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati estis
|
ihr seid verdächtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sunt
|
sie sind verdächtigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaverim
|
ich habe verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du habest verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es habe verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir haben verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr habet verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie haben verdächtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sim
|
ich sei verdächtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus sis
|
du seiest verdächtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus sit
|
er/sie/es sei verdächtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati simus
|
wir seien verdächtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati sitis
|
ihr seiet verdächtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sint
|
sie seien verdächtigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaveram
|
ich hatte verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimulaveras
|
du hattest verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimulaverat
|
er/sie/es hatte verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulaveramus
|
wir hatten verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimulaveratis
|
ihr hattet verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulaverant
|
sie hatten verdächtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus eram
|
ich war verdächtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus eras
|
du warst verdächtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus erat
|
er/sie/es war verdächtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati eramus
|
wir waren verdächtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati eratis
|
ihr wart verdächtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati erant
|
sie waren verdächtigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavissem
|
ich hätte verdächtigt |
| 2. Person Singular |
insimulavisses
|
du hättest verdächtigt |
| 3. Person Singular |
insimulavisset
|
er/sie/es hätte verdächtigt |
| 1. Person Plural |
insimulavissemus
|
wir hätten verdächtigt |
| 2. Person Plural |
insimulavissetis
|
ihr hättet verdächtigt |
| 3. Person Plural |
insimulavissent
|
sie hätten verdächtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus essem
|
ich wäre verdächtigt worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus esses
|
du wärest verdächtigt worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus esset
|
er/sie/es wäre verdächtigt worden |
| 1. Person Plural |
insimulati essemus
|
wir wären verdächtigt worden |
| 2. Person Plural |
insimulati essetis
|
ihr wäret verdächtigt worden |
| 3. Person Plural |
insimulati essent
|
sie wären verdächtigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavero
|
ich werde verdächtigt haben |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du wirst verdächtigt haben |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es wird verdächtigt haben |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir werden verdächtigt haben |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr werdet verdächtigt haben |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie werden verdächtigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus ero
|
ich werde verdächtigt worden sein |
| 2. Person Singular |
insimulatus eris
|
du wirst verdächtigt worden sein |
| 3. Person Singular |
insimulatus erit
|
er/sie/es wird verdächtigt worden sein |
| 1. Person Plural |
insimulati erimus
|
wir werden verdächtigt worden sein |
| 2. Person Plural |
insimulati eritis
|
ihr werdet verdächtigt worden sein |
| 3. Person Plural |
insimulati erunt
|
sie werden verdächtigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulare
|
verdächtigen |
| Vorzeitigkeit |
insimulavisse
|
verdächtigt haben |
| Nachzeitigkeit |
insimulaturum esse
|
verdächtigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulari insimularier
|
verdächtigt werden |
| Vorzeitigkeit |
insimulatum esse
|
verdächtigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
insimulatum iri
|
künftig verdächtigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insimula
|
verdächtige; verdächtig! |
| 2. Person Plural |
insimulate
|
verdächtigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
insimulato
|
| 3. Person Singular |
insimulato
|
| 2. Person Plural |
insimulatote
|
| 3. Person Plural |
insimulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
insimulare
|
das Verdächtigen |
| Genitiv |
insimulandi
|
des Verdächtigens |
| Dativ |
insimulando
|
dem Verdächtigen |
| Akkusativ |
insimulandum
|
das Verdächtigen |
| Ablativ |
insimulando
|
durch das Verdächtigen |
| Vokativ |
insimulande
|
Verdächtigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulandus
|
insimulanda
|
insimulandum
|
| Genitiv |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulandi
|
| Dativ |
insimulando
|
insimulandae
|
insimulando
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
insimulandam
|
insimulandum
|
| Ablativ |
insimulando
|
insimulanda
|
insimulando
|
| Vokativ |
insimulande
|
insimulanda
|
insimulandum
|
Plural
| Nominativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
| Genitiv |
insimulandorum
|
insimulandarum
|
insimulandorum
|
| Dativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Akkusativ |
insimulandos
|
insimulandas
|
insimulanda
|
| Ablativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Vokativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
| Genitiv |
insimulantis
|
insimulantis
|
insimulantis
|
| Dativ |
insimulanti
|
insimulanti
|
insimulanti
|
| Akkusativ |
insimulantem
|
insimulantem
|
insimulans
|
| Ablativ |
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
| Vokativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
Plural
| Nominativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Genitiv |
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
| Dativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Akkusativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Ablativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Vokativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulatus
|
insimulata
|
insimulatum
|
| Genitiv |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulati
|
| Dativ |
insimulato
|
insimulatae
|
insimulato
|
| Akkusativ |
insimulatum
|
insimulatam
|
insimulatum
|
| Ablativ |
insimulato
|
insimulata
|
insimulato
|
| Vokativ |
insimulate
|
insimulata
|
insimulatum
|
Plural
| Nominativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
| Genitiv |
insimulatorum
|
insimulatarum
|
insimulatorum
|
| Dativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Akkusativ |
insimulatos
|
insimulatas
|
insimulata
|
| Ablativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Vokativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulaturus
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
| Genitiv |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulaturi
|
| Dativ |
insimulaturo
|
insimulaturae
|
insimulaturo
|
| Akkusativ |
insimulaturum
|
insimulaturam
|
insimulaturum
|
| Ablativ |
insimulaturo
|
insimulatura
|
insimulaturo
|
| Vokativ |
insimulature
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
Plural
| Nominativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
| Genitiv |
insimulaturorum
|
insimulaturarum
|
insimulaturorum
|
| Dativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Akkusativ |
insimulaturos
|
insimulaturas
|
insimulatura
|
| Ablativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Vokativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
insimulatum
|
insimulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulo
|
ich zeihe |
| 2. Person Singular |
insimulas
|
du zeihst |
| 3. Person Singular |
insimulat
|
er/sie/es zeiht |
| 1. Person Plural |
insimulamus
|
wir zeihen |
| 2. Person Plural |
insimulatis
|
ihr zeiht |
| 3. Person Plural |
insimulant
|
sie zeihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulor
|
ich werde geziehen |
| 2. Person Singular |
insimularis insimulare
|
du wirst geziehen |
| 3. Person Singular |
insimulatur
|
er/sie/es wird geziehen |
| 1. Person Plural |
insimulamur
|
wir werden geziehen |
| 2. Person Plural |
insimulamini
|
ihr werdet geziehen |
| 3. Person Plural |
insimulantur
|
sie werden geziehen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulem
|
ich zeihe |
| 2. Person Singular |
insimules
|
du zeihest |
| 3. Person Singular |
insimulet
|
er/sie/es zeihe |
| 1. Person Plural |
insimulemus
|
wir zeihen |
| 2. Person Plural |
insimuletis
|
ihr zeihet |
| 3. Person Plural |
insimulent
|
sie zeihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimuler
|
ich werde geziehen |
| 2. Person Singular |
insimuleris insimulere
|
du werdest geziehen |
| 3. Person Singular |
insimuletur
|
er/sie/es werde geziehen |
| 1. Person Plural |
insimulemur
|
wir werden geziehen |
| 2. Person Plural |
insimulemini
|
ihr werdet geziehen |
| 3. Person Plural |
insimulentur
|
sie werden geziehen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabam
|
ich zieh |
| 2. Person Singular |
insimulabas
|
du ziehst |
| 3. Person Singular |
insimulabat
|
er/sie/es zieh |
| 1. Person Plural |
insimulabamus
|
wir ziehen |
| 2. Person Plural |
insimulabatis
|
ihr zieht |
| 3. Person Plural |
insimulabant
|
sie ziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabar
|
ich wurde geziehen |
| 2. Person Singular |
insimulabaris insimulabare
|
du wurdest geziehen |
| 3. Person Singular |
insimulabatur
|
er/sie/es wurde geziehen |
| 1. Person Plural |
insimulabamur
|
wir wurden geziehen |
| 2. Person Plural |
insimulabamini
|
ihr wurdet geziehen |
| 3. Person Plural |
insimulabantur
|
sie wurden geziehen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularem
|
ich ziehe |
| 2. Person Singular |
insimulares
|
du ziehest |
| 3. Person Singular |
insimularet
|
er/sie/es ziehe |
| 1. Person Plural |
insimularemus
|
wir ziehen |
| 2. Person Plural |
insimularetis
|
ihr ziehet |
| 3. Person Plural |
insimularent
|
sie ziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimularer
|
ich würde geziehen |
| 2. Person Singular |
insimulareris insimularere
|
du würdest geziehen |
| 3. Person Singular |
insimularetur
|
er/sie/es würde geziehen |
| 1. Person Plural |
insimularemur
|
wir würden geziehen |
| 2. Person Plural |
insimularemini
|
ihr würdet geziehen |
| 3. Person Plural |
insimularentur
|
sie würden geziehen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabo
|
ich werde zeihen |
| 2. Person Singular |
insimulabis
|
du wirst zeihen |
| 3. Person Singular |
insimulabit
|
er/sie/es wird zeihen |
| 1. Person Plural |
insimulabimus
|
wir werden zeihen |
| 2. Person Plural |
insimulabitis
|
ihr werdet zeihen |
| 3. Person Plural |
insimulabunt
|
sie werden zeihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulabor
|
ich werde geziehen werden |
| 2. Person Singular |
insimulaberis insimulabere
|
du wirst geziehen werden |
| 3. Person Singular |
insimulabitur
|
er/sie/es wird geziehen werden |
| 1. Person Plural |
insimulabimur
|
wir werden geziehen werden |
| 2. Person Plural |
insimulabimini
|
ihr werdet geziehen werden |
| 3. Person Plural |
insimulabuntur
|
sie werden geziehen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavi
|
ich habe geziehen |
| 2. Person Singular |
insimulavisti
|
du hast geziehen |
| 3. Person Singular |
insimulavit
|
er/sie/es hat geziehen |
| 1. Person Plural |
insimulavimus
|
wir haben geziehen |
| 2. Person Plural |
insimulavistis
|
ihr habt geziehen |
| 3. Person Plural |
insimulaverunt insimulavere
|
sie haben geziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sum
|
ich bin geziehen worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus es
|
du bist geziehen worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus est
|
er/sie/es ist geziehen worden |
| 1. Person Plural |
insimulati sumus
|
wir sind geziehen worden |
| 2. Person Plural |
insimulati estis
|
ihr seid geziehen worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sunt
|
sie sind geziehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaverim
|
ich habe geziehen |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du habest geziehen |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es habe geziehen |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir haben geziehen |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr habet geziehen |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie haben geziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus sim
|
ich sei geziehen worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus sis
|
du seiest geziehen worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus sit
|
er/sie/es sei geziehen worden |
| 1. Person Plural |
insimulati simus
|
wir seien geziehen worden |
| 2. Person Plural |
insimulati sitis
|
ihr seiet geziehen worden |
| 3. Person Plural |
insimulati sint
|
sie seien geziehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulaveram
|
ich hatte geziehen |
| 2. Person Singular |
insimulaveras
|
du hattest geziehen |
| 3. Person Singular |
insimulaverat
|
er/sie/es hatte geziehen |
| 1. Person Plural |
insimulaveramus
|
wir hatten geziehen |
| 2. Person Plural |
insimulaveratis
|
ihr hattet geziehen |
| 3. Person Plural |
insimulaverant
|
sie hatten geziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus eram
|
ich war geziehen worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus eras
|
du warst geziehen worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus erat
|
er/sie/es war geziehen worden |
| 1. Person Plural |
insimulati eramus
|
wir waren geziehen worden |
| 2. Person Plural |
insimulati eratis
|
ihr wart geziehen worden |
| 3. Person Plural |
insimulati erant
|
sie waren geziehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavissem
|
ich hätte geziehen |
| 2. Person Singular |
insimulavisses
|
du hättest geziehen |
| 3. Person Singular |
insimulavisset
|
er/sie/es hätte geziehen |
| 1. Person Plural |
insimulavissemus
|
wir hätten geziehen |
| 2. Person Plural |
insimulavissetis
|
ihr hättet geziehen |
| 3. Person Plural |
insimulavissent
|
sie hätten geziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus essem
|
ich wäre geziehen worden |
| 2. Person Singular |
insimulatus esses
|
du wärest geziehen worden |
| 3. Person Singular |
insimulatus esset
|
er/sie/es wäre geziehen worden |
| 1. Person Plural |
insimulati essemus
|
wir wären geziehen worden |
| 2. Person Plural |
insimulati essetis
|
ihr wäret geziehen worden |
| 3. Person Plural |
insimulati essent
|
sie wären geziehen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulavero
|
ich werde geziehen haben |
| 2. Person Singular |
insimulaveris
|
du wirst geziehen haben |
| 3. Person Singular |
insimulaverit
|
er/sie/es wird geziehen haben |
| 1. Person Plural |
insimulaverimus
|
wir werden geziehen haben |
| 2. Person Plural |
insimulaveritis
|
ihr werdet geziehen haben |
| 3. Person Plural |
insimulaverint
|
sie werden geziehen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insimulatus ero
|
ich werde geziehen worden sein |
| 2. Person Singular |
insimulatus eris
|
du wirst geziehen worden sein |
| 3. Person Singular |
insimulatus erit
|
er/sie/es wird geziehen worden sein |
| 1. Person Plural |
insimulati erimus
|
wir werden geziehen worden sein |
| 2. Person Plural |
insimulati eritis
|
ihr werdet geziehen worden sein |
| 3. Person Plural |
insimulati erunt
|
sie werden geziehen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulare
|
zeihen |
| Vorzeitigkeit |
insimulavisse
|
geziehen haben |
| Nachzeitigkeit |
insimulaturum esse
|
zeihen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insimulari insimularier
|
geziehen werden |
| Vorzeitigkeit |
insimulatum esse
|
geziehen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
insimulatum iri
|
künftig geziehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insimula
|
zeihe; zeih! |
| 2. Person Plural |
insimulate
|
zeiht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
insimulato
|
| 3. Person Singular |
insimulato
|
| 2. Person Plural |
insimulatote
|
| 3. Person Plural |
insimulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
insimulare
|
das Zeihen |
| Genitiv |
insimulandi
|
des Zeihens |
| Dativ |
insimulando
|
dem Zeihen |
| Akkusativ |
insimulandum
|
das Zeihen |
| Ablativ |
insimulando
|
durch das Zeihen |
| Vokativ |
insimulande
|
Zeihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulandus
|
insimulanda
|
insimulandum
|
| Genitiv |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulandi
|
| Dativ |
insimulando
|
insimulandae
|
insimulando
|
| Akkusativ |
insimulandum
|
insimulandam
|
insimulandum
|
| Ablativ |
insimulando
|
insimulanda
|
insimulando
|
| Vokativ |
insimulande
|
insimulanda
|
insimulandum
|
Plural
| Nominativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
| Genitiv |
insimulandorum
|
insimulandarum
|
insimulandorum
|
| Dativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Akkusativ |
insimulandos
|
insimulandas
|
insimulanda
|
| Ablativ |
insimulandis
|
insimulandis
|
insimulandis
|
| Vokativ |
insimulandi
|
insimulandae
|
insimulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
| Genitiv |
insimulantis
|
insimulantis
|
insimulantis
|
| Dativ |
insimulanti
|
insimulanti
|
insimulanti
|
| Akkusativ |
insimulantem
|
insimulantem
|
insimulans
|
| Ablativ |
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
insimulanti insimulante
|
| Vokativ |
insimulans
|
insimulans
|
insimulans
|
Plural
| Nominativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Genitiv |
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
insimulantium insimulantum
|
| Dativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Akkusativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
| Ablativ |
insimulantibus
|
insimulantibus
|
insimulantibus
|
| Vokativ |
insimulantes
|
insimulantes
|
insimulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulatus
|
insimulata
|
insimulatum
|
| Genitiv |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulati
|
| Dativ |
insimulato
|
insimulatae
|
insimulato
|
| Akkusativ |
insimulatum
|
insimulatam
|
insimulatum
|
| Ablativ |
insimulato
|
insimulata
|
insimulato
|
| Vokativ |
insimulate
|
insimulata
|
insimulatum
|
Plural
| Nominativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
| Genitiv |
insimulatorum
|
insimulatarum
|
insimulatorum
|
| Dativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Akkusativ |
insimulatos
|
insimulatas
|
insimulata
|
| Ablativ |
insimulatis
|
insimulatis
|
insimulatis
|
| Vokativ |
insimulati
|
insimulatae
|
insimulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insimulaturus
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
| Genitiv |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulaturi
|
| Dativ |
insimulaturo
|
insimulaturae
|
insimulaturo
|
| Akkusativ |
insimulaturum
|
insimulaturam
|
insimulaturum
|
| Ablativ |
insimulaturo
|
insimulatura
|
insimulaturo
|
| Vokativ |
insimulature
|
insimulatura
|
insimulaturum
|
Plural
| Nominativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
| Genitiv |
insimulaturorum
|
insimulaturarum
|
insimulaturorum
|
| Dativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Akkusativ |
insimulaturos
|
insimulaturas
|
insimulatura
|
| Ablativ |
insimulaturis
|
insimulaturis
|
insimulaturis
|
| Vokativ |
insimulaturi
|
insimulaturae
|
insimulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
insimulatum
|
insimulatu
|