anschauen
ansehen
anstarren
auf
betrachten
bewundern
erwägen
hinliegen nach
hinschauen
hinsehen
mit Verwunderung
Rücksicht nehmen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich schaue an
2. Person Singular
intueris intuere
du schaust an
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es schaut an
1. Person Plural
intuemur
wir schauen an
2. Person Plural
intuemini
ihr schaut an
3. Person Plural
intuentur
sie schauen an
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich schaue an
2. Person Singular
intuearis intueare
du schauest an
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es schaue an
1. Person Plural
intueamur
wir schauen an
2. Person Plural
intueamini
ihr schauet an
3. Person Plural
intueantur
sie schauen an
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich schaute an
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du schautest an
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es schaute an
1. Person Plural
intuebamur
wir schauten an
2. Person Plural
intuebamini
ihr schautet an
3. Person Plural
intuebantur
sie schauten an
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich schaute an
2. Person Singular
intuereris intuerere
du schautest an
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es schaute an
1. Person Plural
intueremur
wir schauten an
2. Person Plural
intueremini
ihr schautet an
3. Person Plural
intuerentur
sie schauten an
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde anschauen
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst anschauen
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird anschauen
1. Person Plural
intuebimur
wir werden anschauen
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet anschauen
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden anschauen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe angeschaut
2. Person Singular
intuitus es
du hast angeschaut
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat angeschaut
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben angeschaut
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt angeschaut
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben angeschaut
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe angeschaut
2. Person Singular
intuitus sis
du habest angeschaut
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe angeschaut
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben angeschaut
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet angeschaut
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben angeschaut
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte angeschaut
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest angeschaut
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte angeschaut
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten angeschaut
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet angeschaut
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten angeschaut
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte angeschaut
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest angeschaut
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte angeschaut
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten angeschaut
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet angeschaut
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten angeschaut
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde angeschaut haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst angeschaut haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird angeschaut haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden angeschaut haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet angeschaut haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden angeschaut haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
anschauen
Vorzeitigkeit
intuitus esse
angeschaut haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
anschauen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
schaue an; schau an!
2. Person Plural
intuemini
schaut an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Anschauen
Genitiv
intuendi
des Anschauens
Dativ
intuendo
dem Anschauen
Akkusativ
intuendum
das Anschauen
Ablativ
intuendo
durch das Anschauen
Vokativ
intuende
Anschauen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich sehe an
2. Person Singular
intueris intuere
du siehst an
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es sieht an
1. Person Plural
intuemur
wir sehen an
2. Person Plural
intuemini
ihr seht an
3. Person Plural
intuentur
sie sehen an
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich sehe an
2. Person Singular
intuearis intueare
du sehest an
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es sehe an
1. Person Plural
intueamur
wir sehen an
2. Person Plural
intueamini
ihr sehet an
3. Person Plural
intueantur
sie sehen an
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich sah an
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du sahst an
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es sah an
1. Person Plural
intuebamur
wir sahen an
2. Person Plural
intuebamini
ihr saht an
3. Person Plural
intuebantur
sie sahen an
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich sähe an
2. Person Singular
intuereris intuerere
du sähest an
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es sähe an
1. Person Plural
intueremur
wir sähen an
2. Person Plural
intueremini
ihr sähet an
3. Person Plural
intuerentur
sie sähen an
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde ansehen
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst ansehen
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird ansehen
1. Person Plural
intuebimur
wir werden ansehen
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet ansehen
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden ansehen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe angesehen
2. Person Singular
intuitus es
du hast angesehen
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat angesehen
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben angesehen
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt angesehen
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben angesehen
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe angesehen
2. Person Singular
intuitus sis
du habest angesehen
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe angesehen
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben angesehen
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet angesehen
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben angesehen
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte angesehen
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest angesehen
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte angesehen
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten angesehen
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet angesehen
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten angesehen
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte angesehen
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest angesehen
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte angesehen
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten angesehen
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet angesehen
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten angesehen
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde angesehen haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst angesehen haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird angesehen haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden angesehen haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet angesehen haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden angesehen haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
ansehen
Vorzeitigkeit
intuitus esse
angesehen haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
ansehen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
sieh an!
2. Person Plural
intuemini
seht an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Ansehen
Genitiv
intuendi
des Ansehens
Dativ
intuendo
dem Ansehen
Akkusativ
intuendum
das Ansehen
Ablativ
intuendo
durch das Ansehen
Vokativ
intuende
Ansehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich starre an
2. Person Singular
intueris intuere
du starrst an
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es starrt an
1. Person Plural
intuemur
wir starren an
2. Person Plural
intuemini
ihr starrt an
3. Person Plural
intuentur
sie starren an
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich starre an
2. Person Singular
intuearis intueare
du starrest an
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es starre an
1. Person Plural
intueamur
wir starren an
2. Person Plural
intueamini
ihr starret an
3. Person Plural
intueantur
sie starren an
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich starrte an
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du starrtest an
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es starrte an
1. Person Plural
intuebamur
wir starrten an
2. Person Plural
intuebamini
ihr starrtet an
3. Person Plural
intuebantur
sie starrten an
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich starrte an
2. Person Singular
intuereris intuerere
du starrtest an
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es starrte an
1. Person Plural
intueremur
wir starrten an
2. Person Plural
intueremini
ihr starrtet an
3. Person Plural
intuerentur
sie starrten an
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde anstarren
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst anstarren
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird anstarren
1. Person Plural
intuebimur
wir werden anstarren
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet anstarren
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden anstarren
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe angestarrt
2. Person Singular
intuitus es
du hast angestarrt
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat angestarrt
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben angestarrt
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt angestarrt
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben angestarrt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe angestarrt
2. Person Singular
intuitus sis
du habest angestarrt
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe angestarrt
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben angestarrt
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet angestarrt
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben angestarrt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte angestarrt
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest angestarrt
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte angestarrt
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten angestarrt
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet angestarrt
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten angestarrt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte angestarrt
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest angestarrt
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte angestarrt
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten angestarrt
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet angestarrt
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten angestarrt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde angestarrt haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst angestarrt haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird angestarrt haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden angestarrt haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet angestarrt haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden angestarrt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
anstarren
Vorzeitigkeit
intuitus esse
angestarrt haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
anstarren werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
starre an; starr an!
2. Person Plural
intuemini
starrt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Anstarren
Genitiv
intuendi
des Anstarrens
Dativ
intuendo
dem Anstarren
Akkusativ
intuendum
das Anstarren
Ablativ
intuendo
durch das Anstarren
Vokativ
intuende
Anstarren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
2. Person Singular
intueris intuere
3. Person Singular
intuetur
1. Person Plural
intuemur
2. Person Plural
intuemini
3. Person Plural
intuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
2. Person Singular
intuearis intueare
3. Person Singular
intueatur
1. Person Plural
intueamur
2. Person Plural
intueamini
3. Person Plural
intueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
2. Person Singular
intuebaris intuebare
3. Person Singular
intuebatur
1. Person Plural
intuebamur
2. Person Plural
intuebamini
3. Person Plural
intuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
2. Person Singular
intuereris intuerere
3. Person Singular
intueretur
1. Person Plural
intueremur
2. Person Plural
intueremini
3. Person Plural
intuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
2. Person Singular
intueberis intuebere
3. Person Singular
intuebitur
1. Person Plural
intuebimur
2. Person Plural
intuebimini
3. Person Plural
intuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
2. Person Singular
intuitus es
3. Person Singular
intuitus est
1. Person Plural
intuiti sumus
2. Person Plural
intuiti estis
3. Person Plural
intuiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
2. Person Singular
intuitus sis
3. Person Singular
intuitus sit
1. Person Plural
intuiti simus
2. Person Plural
intuiti sitis
3. Person Plural
intuiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
2. Person Singular
intuitus eras
3. Person Singular
intuitus erat
1. Person Plural
intuiti eramus
2. Person Plural
intuiti eratis
3. Person Plural
intuiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
2. Person Singular
intuitus esses
3. Person Singular
intuitus esset
1. Person Plural
intuiti essemus
2. Person Plural
intuiti essetis
3. Person Plural
intuiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
2. Person Singular
intuitus eris
3. Person Singular
intuitus erit
1. Person Plural
intuiti erimus
2. Person Plural
intuiti eritis
3. Person Plural
intuiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
Vorzeitigkeit
intuitus esse
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
!
2. Person Plural
intuemini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
Genitiv
intuendi
Dativ
intuendo
Akkusativ
intuendum
Ablativ
intuendo
Vokativ
intuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich betrachte
2. Person Singular
intueris intuere
du betrachtest
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es betrachtet
1. Person Plural
intuemur
wir betrachten
2. Person Plural
intuemini
ihr betrachtet
3. Person Plural
intuentur
sie betrachten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich betrachte
2. Person Singular
intuearis intueare
du betrachtest
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es betrachte
1. Person Plural
intueamur
wir betrachten
2. Person Plural
intueamini
ihr betrachtet
3. Person Plural
intueantur
sie betrachten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich betrachtete
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du betrachtetest
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es betrachtete
1. Person Plural
intuebamur
wir betrachteten
2. Person Plural
intuebamini
ihr betrachtetet
3. Person Plural
intuebantur
sie betrachteten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich betrachtete
2. Person Singular
intuereris intuerere
du betrachtetest
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es betrachtete
1. Person Plural
intueremur
wir betrachteten
2. Person Plural
intueremini
ihr betrachtetet
3. Person Plural
intuerentur
sie betrachteten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde betrachten
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst betrachten
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird betrachten
1. Person Plural
intuebimur
wir werden betrachten
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet betrachten
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden betrachten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe betrachtet
2. Person Singular
intuitus es
du hast betrachtet
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat betrachtet
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben betrachtet
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt betrachtet
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben betrachtet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe betrachtet
2. Person Singular
intuitus sis
du habest betrachtet
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe betrachtet
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben betrachtet
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet betrachtet
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben betrachtet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte betrachtet
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest betrachtet
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte betrachtet
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten betrachtet
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet betrachtet
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten betrachtet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte betrachtet
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest betrachtet
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte betrachtet
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten betrachtet
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet betrachtet
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten betrachtet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde betrachtet haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst betrachtet haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird betrachtet haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden betrachtet haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet betrachtet haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden betrachtet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
betrachten
Vorzeitigkeit
intuitus esse
betrachtet haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
betrachten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
betrachte!
2. Person Plural
intuemini
betrachtet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Betrachten
Genitiv
intuendi
des Betrachtens
Dativ
intuendo
dem Betrachten
Akkusativ
intuendum
das Betrachten
Ablativ
intuendo
durch das Betrachten
Vokativ
intuende
Betrachten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich bewundere
2. Person Singular
intueris intuere
du bewunderst
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es bewundert
1. Person Plural
intuemur
wir bewundern
2. Person Plural
intuemini
ihr bewundert
3. Person Plural
intuentur
sie bewundern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich bewundere
2. Person Singular
intuearis intueare
du bewunderst
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es bewundere
1. Person Plural
intueamur
wir bewundern
2. Person Plural
intueamini
ihr bewundert
3. Person Plural
intueantur
sie bewundern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich bewunderte
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du bewundertest
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es bewunderte
1. Person Plural
intuebamur
wir bewunderten
2. Person Plural
intuebamini
ihr bewundertet
3. Person Plural
intuebantur
sie bewunderten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich bewunderte
2. Person Singular
intuereris intuerere
du bewundertest
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es bewunderte
1. Person Plural
intueremur
wir bewunderten
2. Person Plural
intueremini
ihr bewundertet
3. Person Plural
intuerentur
sie bewunderten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde bewundern
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst bewundern
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird bewundern
1. Person Plural
intuebimur
wir werden bewundern
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet bewundern
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden bewundern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe bewundert
2. Person Singular
intuitus es
du hast bewundert
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat bewundert
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben bewundert
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt bewundert
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben bewundert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe bewundert
2. Person Singular
intuitus sis
du habest bewundert
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe bewundert
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben bewundert
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet bewundert
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben bewundert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte bewundert
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest bewundert
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte bewundert
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten bewundert
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet bewundert
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten bewundert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte bewundert
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest bewundert
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte bewundert
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten bewundert
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet bewundert
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten bewundert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde bewundert haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst bewundert haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird bewundert haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden bewundert haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet bewundert haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden bewundert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
bewundern
Vorzeitigkeit
intuitus esse
bewundert haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
bewundern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
bewundere!
2. Person Plural
intuemini
bewundert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Bewundern
Genitiv
intuendi
des Bewundernes
Dativ
intuendo
dem Bewundern
Akkusativ
intuendum
das Bewundern
Ablativ
intuendo
durch das Bewundern
Vokativ
intuende
Bewundern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich erwäge
2. Person Singular
intueris intuere
du erwägst
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es erwägt
1. Person Plural
intuemur
wir erwägen
2. Person Plural
intuemini
ihr erwägt
3. Person Plural
intuentur
sie erwägen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich erwäge
2. Person Singular
intuearis intueare
du erwägest
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es erwäge
1. Person Plural
intueamur
wir erwägen
2. Person Plural
intueamini
ihr erwäget
3. Person Plural
intueantur
sie erwägen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich erwog
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du erwogst
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es erwog
1. Person Plural
intuebamur
wir erwogen
2. Person Plural
intuebamini
ihr erwogt
3. Person Plural
intuebantur
sie erwogen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich erwöge
2. Person Singular
intuereris intuerere
du erwögest
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es erwöge
1. Person Plural
intueremur
wir erwögen
2. Person Plural
intueremini
ihr erwöget
3. Person Plural
intuerentur
sie erwögen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde erwägen
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst erwägen
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird erwägen
1. Person Plural
intuebimur
wir werden erwägen
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet erwägen
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden erwägen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe erwogen
2. Person Singular
intuitus es
du hast erwogen
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat erwogen
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben erwogen
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt erwogen
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben erwogen
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe erwogen
2. Person Singular
intuitus sis
du habest erwogen
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe erwogen
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben erwogen
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet erwogen
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben erwogen
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte erwogen
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest erwogen
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte erwogen
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten erwogen
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet erwogen
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten erwogen
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte erwogen
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest erwogen
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte erwogen
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten erwogen
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet erwogen
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten erwogen
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde erwogen haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst erwogen haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird erwogen haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden erwogen haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet erwogen haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden erwogen haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
erwägen
Vorzeitigkeit
intuitus esse
erwogen haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
erwägen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
erwäge; erwäg!
2. Person Plural
intuemini
erwägt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Erwägen
Genitiv
intuendi
des Erwägens
Dativ
intuendo
dem Erwägen
Akkusativ
intuendum
das Erwägen
Ablativ
intuendo
durch das Erwägen
Vokativ
intuende
Erwägen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
2. Person Singular
intueris intuere
3. Person Singular
intuetur
1. Person Plural
intuemur
2. Person Plural
intuemini
3. Person Plural
intuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
2. Person Singular
intuearis intueare
3. Person Singular
intueatur
1. Person Plural
intueamur
2. Person Plural
intueamini
3. Person Plural
intueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
2. Person Singular
intuebaris intuebare
3. Person Singular
intuebatur
1. Person Plural
intuebamur
2. Person Plural
intuebamini
3. Person Plural
intuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
2. Person Singular
intuereris intuerere
3. Person Singular
intueretur
1. Person Plural
intueremur
2. Person Plural
intueremini
3. Person Plural
intuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
2. Person Singular
intueberis intuebere
3. Person Singular
intuebitur
1. Person Plural
intuebimur
2. Person Plural
intuebimini
3. Person Plural
intuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
2. Person Singular
intuitus es
3. Person Singular
intuitus est
1. Person Plural
intuiti sumus
2. Person Plural
intuiti estis
3. Person Plural
intuiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
2. Person Singular
intuitus sis
3. Person Singular
intuitus sit
1. Person Plural
intuiti simus
2. Person Plural
intuiti sitis
3. Person Plural
intuiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
2. Person Singular
intuitus eras
3. Person Singular
intuitus erat
1. Person Plural
intuiti eramus
2. Person Plural
intuiti eratis
3. Person Plural
intuiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
2. Person Singular
intuitus esses
3. Person Singular
intuitus esset
1. Person Plural
intuiti essemus
2. Person Plural
intuiti essetis
3. Person Plural
intuiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
2. Person Singular
intuitus eris
3. Person Singular
intuitus erit
1. Person Plural
intuiti erimus
2. Person Plural
intuiti eritis
3. Person Plural
intuiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
Vorzeitigkeit
intuitus esse
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
!
2. Person Plural
intuemini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
Genitiv
intuendi
Dativ
intuendo
Akkusativ
intuendum
Ablativ
intuendo
Vokativ
intuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich schaue hin
2. Person Singular
intueris intuere
du schaust hin
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es schaut hin
1. Person Plural
intuemur
wir schauen hin
2. Person Plural
intuemini
ihr schaut hin
3. Person Plural
intuentur
sie schauen hin
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich schaue hin
2. Person Singular
intuearis intueare
du schauest hin
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es schaue hin
1. Person Plural
intueamur
wir schauen hin
2. Person Plural
intueamini
ihr schauet hin
3. Person Plural
intueantur
sie schauen hin
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich schaute hin
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du schautest hin
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es schaute hin
1. Person Plural
intuebamur
wir schauten hin
2. Person Plural
intuebamini
ihr schautet hin
3. Person Plural
intuebantur
sie schauten hin
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich schaute hin
2. Person Singular
intuereris intuerere
du schautest hin
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es schaute hin
1. Person Plural
intueremur
wir schauten hin
2. Person Plural
intueremini
ihr schautet hin
3. Person Plural
intuerentur
sie schauten hin
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde hinschauen
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst hinschauen
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird hinschauen
1. Person Plural
intuebimur
wir werden hinschauen
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet hinschauen
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden hinschauen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe hingeschaut
2. Person Singular
intuitus es
du hast hingeschaut
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat hingeschaut
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben hingeschaut
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt hingeschaut
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben hingeschaut
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe hingeschaut
2. Person Singular
intuitus sis
du habest hingeschaut
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe hingeschaut
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben hingeschaut
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet hingeschaut
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben hingeschaut
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte hingeschaut
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest hingeschaut
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte hingeschaut
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten hingeschaut
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet hingeschaut
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten hingeschaut
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte hingeschaut
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest hingeschaut
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte hingeschaut
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten hingeschaut
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet hingeschaut
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten hingeschaut
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde hingeschaut haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst hingeschaut haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird hingeschaut haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden hingeschaut haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet hingeschaut haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden hingeschaut haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
hinschauen
Vorzeitigkeit
intuitus esse
hingeschaut haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
hinschauen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
schaue hin; schau hin!
2. Person Plural
intuemini
schaut hin!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Hinschauen
Genitiv
intuendi
des Hinschauens
Dativ
intuendo
dem Hinschauen
Akkusativ
intuendum
das Hinschauen
Ablativ
intuendo
durch das Hinschauen
Vokativ
intuende
Hinschauen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
ich sehe hin
2. Person Singular
intueris intuere
du siehst hin
3. Person Singular
intuetur
er/sie/es sieht hin
1. Person Plural
intuemur
wir sehen hin
2. Person Plural
intuemini
ihr seht hin
3. Person Plural
intuentur
sie sehen hin
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
ich sehe hin
2. Person Singular
intuearis intueare
du sehest hin
3. Person Singular
intueatur
er/sie/es sehe hin
1. Person Plural
intueamur
wir sehen hin
2. Person Plural
intueamini
ihr sehet hin
3. Person Plural
intueantur
sie sehen hin
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
ich sah hin
2. Person Singular
intuebaris intuebare
du sahst hin
3. Person Singular
intuebatur
er/sie/es sah hin
1. Person Plural
intuebamur
wir sahen hin
2. Person Plural
intuebamini
ihr saht hin
3. Person Plural
intuebantur
sie sahen hin
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
ich sähe hin
2. Person Singular
intuereris intuerere
du sähest hin
3. Person Singular
intueretur
er/sie/es sähe hin
1. Person Plural
intueremur
wir sähen hin
2. Person Plural
intueremini
ihr sähet hin
3. Person Plural
intuerentur
sie sähen hin
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
ich werde hinsehen
2. Person Singular
intueberis intuebere
du wirst hinsehen
3. Person Singular
intuebitur
er/sie/es wird hinsehen
1. Person Plural
intuebimur
wir werden hinsehen
2. Person Plural
intuebimini
ihr werdet hinsehen
3. Person Plural
intuebuntur
sie werden hinsehen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
ich habe hingesehen
2. Person Singular
intuitus es
du hast hingesehen
3. Person Singular
intuitus est
er/sie/es hat hingesehen
1. Person Plural
intuiti sumus
wir haben hingesehen
2. Person Plural
intuiti estis
ihr habt hingesehen
3. Person Plural
intuiti sunt
sie haben hingesehen
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
ich habe hingesehen
2. Person Singular
intuitus sis
du habest hingesehen
3. Person Singular
intuitus sit
er/sie/es habe hingesehen
1. Person Plural
intuiti simus
wir haben hingesehen
2. Person Plural
intuiti sitis
ihr habet hingesehen
3. Person Plural
intuiti sint
sie haben hingesehen
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
ich hatte hingesehen
2. Person Singular
intuitus eras
du hattest hingesehen
3. Person Singular
intuitus erat
er/sie/es hatte hingesehen
1. Person Plural
intuiti eramus
wir hatten hingesehen
2. Person Plural
intuiti eratis
ihr hattet hingesehen
3. Person Plural
intuiti erant
sie hatten hingesehen
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
ich hätte hingesehen
2. Person Singular
intuitus esses
du hättest hingesehen
3. Person Singular
intuitus esset
er/sie/es hätte hingesehen
1. Person Plural
intuiti essemus
wir hätten hingesehen
2. Person Plural
intuiti essetis
ihr hättet hingesehen
3. Person Plural
intuiti essent
sie hätten hingesehen
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
ich werde hingesehen haben
2. Person Singular
intuitus eris
du wirst hingesehen haben
3. Person Singular
intuitus erit
er/sie/es wird hingesehen haben
1. Person Plural
intuiti erimus
wir werden hingesehen haben
2. Person Plural
intuiti eritis
ihr werdet hingesehen haben
3. Person Plural
intuiti erunt
sie werden hingesehen haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
hinsehen
Vorzeitigkeit
intuitus esse
hingesehen haben
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
hinsehen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
sieh hin!
2. Person Plural
intuemini
seht hin!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
das Hinsehen
Genitiv
intuendi
des Hinsehens
Dativ
intuendo
dem Hinsehen
Akkusativ
intuendum
das Hinsehen
Ablativ
intuendo
durch das Hinsehen
Vokativ
intuende
Hinsehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
2. Person Singular
intueris intuere
3. Person Singular
intuetur
1. Person Plural
intuemur
2. Person Plural
intuemini
3. Person Plural
intuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
2. Person Singular
intuearis intueare
3. Person Singular
intueatur
1. Person Plural
intueamur
2. Person Plural
intueamini
3. Person Plural
intueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
2. Person Singular
intuebaris intuebare
3. Person Singular
intuebatur
1. Person Plural
intuebamur
2. Person Plural
intuebamini
3. Person Plural
intuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
2. Person Singular
intuereris intuerere
3. Person Singular
intueretur
1. Person Plural
intueremur
2. Person Plural
intueremini
3. Person Plural
intuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
2. Person Singular
intueberis intuebere
3. Person Singular
intuebitur
1. Person Plural
intuebimur
2. Person Plural
intuebimini
3. Person Plural
intuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
2. Person Singular
intuitus es
3. Person Singular
intuitus est
1. Person Plural
intuiti sumus
2. Person Plural
intuiti estis
3. Person Plural
intuiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
2. Person Singular
intuitus sis
3. Person Singular
intuitus sit
1. Person Plural
intuiti simus
2. Person Plural
intuiti sitis
3. Person Plural
intuiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
2. Person Singular
intuitus eras
3. Person Singular
intuitus erat
1. Person Plural
intuiti eramus
2. Person Plural
intuiti eratis
3. Person Plural
intuiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
2. Person Singular
intuitus esses
3. Person Singular
intuitus esset
1. Person Plural
intuiti essemus
2. Person Plural
intuiti essetis
3. Person Plural
intuiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
2. Person Singular
intuitus eris
3. Person Singular
intuitus erit
1. Person Plural
intuiti erimus
2. Person Plural
intuiti eritis
3. Person Plural
intuiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
Vorzeitigkeit
intuitus esse
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
!
2. Person Plural
intuemini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
Genitiv
intuendi
Dativ
intuendo
Akkusativ
intuendum
Ablativ
intuendo
Vokativ
intuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intueor
2. Person Singular
intueris intuere
3. Person Singular
intuetur
1. Person Plural
intuemur
2. Person Plural
intuemini
3. Person Plural
intuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuear
2. Person Singular
intuearis intueare
3. Person Singular
intueatur
1. Person Plural
intueamur
2. Person Plural
intueamini
3. Person Plural
intueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuebar
2. Person Singular
intuebaris intuebare
3. Person Singular
intuebatur
1. Person Plural
intuebamur
2. Person Plural
intuebamini
3. Person Plural
intuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuerer
2. Person Singular
intuereris intuerere
3. Person Singular
intueretur
1. Person Plural
intueremur
2. Person Plural
intueremini
3. Person Plural
intuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
intuebor
2. Person Singular
intueberis intuebere
3. Person Singular
intuebitur
1. Person Plural
intuebimur
2. Person Plural
intuebimini
3. Person Plural
intuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sum
2. Person Singular
intuitus es
3. Person Singular
intuitus est
1. Person Plural
intuiti sumus
2. Person Plural
intuiti estis
3. Person Plural
intuiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus sim
2. Person Singular
intuitus sis
3. Person Singular
intuitus sit
1. Person Plural
intuiti simus
2. Person Plural
intuiti sitis
3. Person Plural
intuiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
intuitus eram
2. Person Singular
intuitus eras
3. Person Singular
intuitus erat
1. Person Plural
intuiti eramus
2. Person Plural
intuiti eratis
3. Person Plural
intuiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
intuitus essem
2. Person Singular
intuitus esses
3. Person Singular
intuitus esset
1. Person Plural
intuiti essemus
2. Person Plural
intuiti essetis
3. Person Plural
intuiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
intuitus ero
2. Person Singular
intuitus eris
3. Person Singular
intuitus erit
1. Person Plural
intuiti erimus
2. Person Plural
intuiti eritis
3. Person Plural
intuiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
intueri intuerier
Vorzeitigkeit
intuitus esse
Nachzeitigkeit
intuiturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
intuere
!
2. Person Plural
intuemini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
intuetor
3. Person Singular
intuetor
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
intuentor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
intueri intuerier
Genitiv
intuendi
Dativ
intuendo
Akkusativ
intuendum
Ablativ
intuendo
Vokativ
intuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuendus
intuenda
intuendum
Genitiv
intuendi
intuendae
intuendi
Dativ
intuendo
intuendae
intuendo
Akkusativ
intuendum
intuendam
intuendum
Ablativ
intuendo
intuenda
intuendo
Vokativ
intuende
intuenda
intuendum
Plural
Nominativ
intuendi
intuendae
intuenda
Genitiv
intuendorum
intuendarum
intuendorum
Dativ
intuendis
intuendis
intuendis
Akkusativ
intuendos
intuendas
intuenda
Ablativ
intuendis
intuendis
intuendis
Vokativ
intuendi
intuendae
intuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuens
intuens
intuens
Genitiv
intuentis
intuentis
intuentis
Dativ
intuenti
intuenti
intuenti
Akkusativ
intuentem
intuentem
intuens
Ablativ
intuenti intuente
intuenti intuente
intuenti intuente
Vokativ
intuens
intuens
intuens
Plural
Nominativ
intuentes
intuentes
intuentia
Genitiv
intuentium intuentum
intuentium intuentum
intuentium intuentum
Dativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Akkusativ
intuentes
intuentes
intuentia
Ablativ
intuentibus
intuentibus
intuentibus
Vokativ
intuentes
intuentes
intuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuitus
intuita
intuitum
Genitiv
intuiti
intuitae
intuiti
Dativ
intuito
intuitae
intuito
Akkusativ
intuitum
intuitam
intuitum
Ablativ
intuito
intuita
intuito
Vokativ
intuite
intuita
intuitum
Plural
Nominativ
intuiti
intuitae
intuita
Genitiv
intuitorum
intuitarum
intuitorum
Dativ
intuitis
intuitis
intuitis
Akkusativ
intuitos
intuitas
intuita
Ablativ
intuitis
intuitis
intuitis
Vokativ
intuiti
intuitae
intuita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
intuiturus
intuitura
intuiturum
Genitiv
intuituri
intuiturae
intuituri
Dativ
intuituro
intuiturae
intuituro
Akkusativ
intuiturum
intuituram
intuiturum
Ablativ
intuituro
intuitura
intuituro
Vokativ
intuiture
intuitura
intuiturum
Plural
Nominativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Genitiv
intuiturorum
intuiturarum
intuiturorum
Dativ
intuituris
intuituris
intuituris
Akkusativ
intuituros
intuituras
intuitura
Ablativ
intuituris
intuituris
intuituris
Vokativ
intuituri
intuiturae
intuitura
Supina
Supin I
Supin II
intuitum
intuitu