Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von intui (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort intuitus auch noch Formen von: intueri (Verb im Partizip) | intuitus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| intui | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anschauen anstarren (andere Form von intueor) betrachten bewundern |
| intuitus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Aktiv | Partizip von anschauen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuor |
ich schaue an |
| 2. Person Singular | intueris intuere |
du schaust an |
| 3. Person Singular | intuitur |
er/sie/es schaut an |
| 1. Person Plural | intuimur |
wir schauen an |
| 2. Person Plural | intuimini |
ihr schaut an |
| 3. Person Plural | intuuntur |
sie schauen an |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
ich schaue an |
| 2. Person Singular | intuaris intuare |
du schauest an |
| 3. Person Singular | intuatur |
er/sie/es schaue an |
| 1. Person Plural | intuamur |
wir schauen an |
| 2. Person Plural | intuamini |
ihr schauet an |
| 3. Person Plural | intuantur |
sie schauen an |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuebar |
ich schaute an |
| 2. Person Singular | intuebaris intuebare |
du schautest an |
| 3. Person Singular | intuebatur |
er/sie/es schaute an |
| 1. Person Plural | intuebamur |
wir schauten an |
| 2. Person Plural | intuebamini |
ihr schautet an |
| 3. Person Plural | intuebantur |
sie schauten an |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuerer |
ich schaute an |
| 2. Person Singular | intuereris intuerere |
du schautest an |
| 3. Person Singular | intueretur |
er/sie/es schaute an |
| 1. Person Plural | intueremur |
wir schauten an |
| 2. Person Plural | intueremini |
ihr schautet an |
| 3. Person Plural | intuerentur |
sie schauten an |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
ich werde anschauen |
| 2. Person Singular | intueris intuere |
du wirst anschauen |
| 3. Person Singular | intuetur |
er/sie/es wird anschauen |
| 1. Person Plural | intuemur |
wir werden anschauen |
| 2. Person Plural | intuemini |
ihr werdet anschauen |
| 3. Person Plural | intuentur |
sie werden anschauen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sum |
ich habe angeschaut |
| 2. Person Singular | intuitus es |
du hast angeschaut |
| 3. Person Singular | intuitus est |
er/sie/es hat angeschaut |
| 1. Person Plural | intuiti sumus |
wir haben angeschaut |
| 2. Person Plural | intuiti estis |
ihr habt angeschaut |
| 3. Person Plural | intuiti sunt |
sie haben angeschaut |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sim |
ich habe angeschaut |
| 2. Person Singular | intuitus sis |
du habest angeschaut |
| 3. Person Singular | intuitus sit |
er/sie/es habe angeschaut |
| 1. Person Plural | intuiti simus |
wir haben angeschaut |
| 2. Person Plural | intuiti sitis |
ihr habet angeschaut |
| 3. Person Plural | intuiti sint |
sie haben angeschaut |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus eram |
ich hatte angeschaut |
| 2. Person Singular | intuitus eras |
du hattest angeschaut |
| 3. Person Singular | intuitus erat |
er/sie/es hatte angeschaut |
| 1. Person Plural | intuiti eramus |
wir hatten angeschaut |
| 2. Person Plural | intuiti eratis |
ihr hattet angeschaut |
| 3. Person Plural | intuiti erant |
sie hatten angeschaut |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus essem |
ich hätte angeschaut |
| 2. Person Singular | intuitus esses |
du hättest angeschaut |
| 3. Person Singular | intuitus esset |
er/sie/es hätte angeschaut |
| 1. Person Plural | intuiti essemus |
wir hätten angeschaut |
| 2. Person Plural | intuiti essetis |
ihr hättet angeschaut |
| 3. Person Plural | intuiti essent |
sie hätten angeschaut |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus ero |
ich werde angeschaut haben |
| 2. Person Singular | intuitus eris |
du wirst angeschaut haben |
| 3. Person Singular | intuitus erit |
er/sie/es wird angeschaut haben |
| 1. Person Plural | intuiti erimus |
wir werden angeschaut haben |
| 2. Person Plural | intuiti eritis |
ihr werdet angeschaut haben |
| 3. Person Plural | intuiti erunt |
sie werden angeschaut haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intui intuier |
anschauen |
| Vorzeitigkeit | intuitus esse |
angeschaut haben |
| Nachzeitigkeit | intuiturum esse |
anschauen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intuere |
schaue an; schau an! |
| 2. Person Plural | intuimini |
schaut an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intuitor |
| 3. Person Singular | intuitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | intuuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intui intuier |
das Anschauen |
| Genitiv | intuendi intuundi |
des Anschauens |
| Dativ | intuendo intuundo |
dem Anschauen |
| Akkusativ | intuendum intuundum |
das Anschauen |
| Ablativ | intuendo intuundo |
durch das Anschauen |
| Vokativ | intuende intuunde |
Anschauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuendus intuundus |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
| Genitiv | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuendi intuundi |
| Dativ | intuendo intuundo |
intuendae intuundae |
intuendo intuundo |
| Akkusativ | intuendum intuundum |
intuendam intuundam |
intuendum intuundum |
| Ablativ | intuendo intuundo |
intuenda intuunda |
intuendo intuundo |
| Vokativ | intuende intuunde |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
Plural
| Nominativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
| Genitiv | intuendorum intuundorum |
intuendarum intuundarum |
intuendorum intuundorum |
| Dativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Akkusativ | intuendos intuundos |
intuendas intuundas |
intuenda intuunda |
| Ablativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Vokativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuens |
intuens |
intuens |
| Genitiv | intuentis |
intuentis |
intuentis |
| Dativ | intuenti |
intuenti |
intuenti |
| Akkusativ | intuentem |
intuentem |
intuens |
| Ablativ | intuenti intuente |
intuenti intuente |
intuenti intuente |
| Vokativ | intuens |
intuens |
intuens |
Plural
| Nominativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Genitiv | intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
| Dativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Akkusativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Ablativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Vokativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuitus |
intuita |
intuitum |
| Genitiv | intuiti |
intuitae |
intuiti |
| Dativ | intuito |
intuitae |
intuito |
| Akkusativ | intuitum |
intuitam |
intuitum |
| Ablativ | intuito |
intuita |
intuito |
| Vokativ | intuite |
intuita |
intuitum |
Plural
| Nominativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
| Genitiv | intuitorum |
intuitarum |
intuitorum |
| Dativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Akkusativ | intuitos |
intuitas |
intuita |
| Ablativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Vokativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuiturus |
intuitura |
intuiturum |
| Genitiv | intuituri |
intuiturae |
intuituri |
| Dativ | intuituro |
intuiturae |
intuituro |
| Akkusativ | intuiturum |
intuituram |
intuiturum |
| Ablativ | intuituro |
intuitura |
intuituro |
| Vokativ | intuiture |
intuitura |
intuiturum |
Plural
| Nominativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
| Genitiv | intuiturorum |
intuiturarum |
intuiturorum |
| Dativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Akkusativ | intuituros |
intuituras |
intuitura |
| Ablativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Vokativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intuitum |
intuitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuor |
|
| 2. Person Singular | intueris intuere |
|
| 3. Person Singular | intuitur |
|
| 1. Person Plural | intuimur |
|
| 2. Person Plural | intuimini |
|
| 3. Person Plural | intuuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
|
| 2. Person Singular | intuaris intuare |
|
| 3. Person Singular | intuatur |
|
| 1. Person Plural | intuamur |
|
| 2. Person Plural | intuamini |
|
| 3. Person Plural | intuantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuebar |
|
| 2. Person Singular | intuebaris intuebare |
|
| 3. Person Singular | intuebatur |
|
| 1. Person Plural | intuebamur |
|
| 2. Person Plural | intuebamini |
|
| 3. Person Plural | intuebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuerer |
|
| 2. Person Singular | intuereris intuerere |
|
| 3. Person Singular | intueretur |
|
| 1. Person Plural | intueremur |
|
| 2. Person Plural | intueremini |
|
| 3. Person Plural | intuerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
|
| 2. Person Singular | intueris intuere |
|
| 3. Person Singular | intuetur |
|
| 1. Person Plural | intuemur |
|
| 2. Person Plural | intuemini |
|
| 3. Person Plural | intuentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sum |
|
| 2. Person Singular | intuitus es |
|
| 3. Person Singular | intuitus est |
|
| 1. Person Plural | intuiti sumus |
|
| 2. Person Plural | intuiti estis |
|
| 3. Person Plural | intuiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sim |
|
| 2. Person Singular | intuitus sis |
|
| 3. Person Singular | intuitus sit |
|
| 1. Person Plural | intuiti simus |
|
| 2. Person Plural | intuiti sitis |
|
| 3. Person Plural | intuiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus eram |
|
| 2. Person Singular | intuitus eras |
|
| 3. Person Singular | intuitus erat |
|
| 1. Person Plural | intuiti eramus |
|
| 2. Person Plural | intuiti eratis |
|
| 3. Person Plural | intuiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus essem |
|
| 2. Person Singular | intuitus esses |
|
| 3. Person Singular | intuitus esset |
|
| 1. Person Plural | intuiti essemus |
|
| 2. Person Plural | intuiti essetis |
|
| 3. Person Plural | intuiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus ero |
|
| 2. Person Singular | intuitus eris |
|
| 3. Person Singular | intuitus erit |
|
| 1. Person Plural | intuiti erimus |
|
| 2. Person Plural | intuiti eritis |
|
| 3. Person Plural | intuiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intui intuier |
|
| Vorzeitigkeit | intuitus esse |
|
| Nachzeitigkeit | intuiturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intuere |
! |
| 2. Person Plural | intuimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intuitor |
| 3. Person Singular | intuitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | intuuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intui intuier |
|
| Genitiv | intuendi intuundi |
|
| Dativ | intuendo intuundo |
|
| Akkusativ | intuendum intuundum |
|
| Ablativ | intuendo intuundo |
|
| Vokativ | intuende intuunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuendus intuundus |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
| Genitiv | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuendi intuundi |
| Dativ | intuendo intuundo |
intuendae intuundae |
intuendo intuundo |
| Akkusativ | intuendum intuundum |
intuendam intuundam |
intuendum intuundum |
| Ablativ | intuendo intuundo |
intuenda intuunda |
intuendo intuundo |
| Vokativ | intuende intuunde |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
Plural
| Nominativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
| Genitiv | intuendorum intuundorum |
intuendarum intuundarum |
intuendorum intuundorum |
| Dativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Akkusativ | intuendos intuundos |
intuendas intuundas |
intuenda intuunda |
| Ablativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Vokativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuens |
intuens |
intuens |
| Genitiv | intuentis |
intuentis |
intuentis |
| Dativ | intuenti |
intuenti |
intuenti |
| Akkusativ | intuentem |
intuentem |
intuens |
| Ablativ | intuenti intuente |
intuenti intuente |
intuenti intuente |
| Vokativ | intuens |
intuens |
intuens |
Plural
| Nominativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Genitiv | intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
| Dativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Akkusativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Ablativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Vokativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuitus |
intuita |
intuitum |
| Genitiv | intuiti |
intuitae |
intuiti |
| Dativ | intuito |
intuitae |
intuito |
| Akkusativ | intuitum |
intuitam |
intuitum |
| Ablativ | intuito |
intuita |
intuito |
| Vokativ | intuite |
intuita |
intuitum |
Plural
| Nominativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
| Genitiv | intuitorum |
intuitarum |
intuitorum |
| Dativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Akkusativ | intuitos |
intuitas |
intuita |
| Ablativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Vokativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuiturus |
intuitura |
intuiturum |
| Genitiv | intuituri |
intuiturae |
intuituri |
| Dativ | intuituro |
intuiturae |
intuituro |
| Akkusativ | intuiturum |
intuituram |
intuiturum |
| Ablativ | intuituro |
intuitura |
intuituro |
| Vokativ | intuiture |
intuitura |
intuiturum |
Plural
| Nominativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
| Genitiv | intuiturorum |
intuiturarum |
intuiturorum |
| Dativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Akkusativ | intuituros |
intuituras |
intuitura |
| Ablativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Vokativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intuitum |
intuitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuor |
ich betrachte |
| 2. Person Singular | intueris intuere |
du betrachtest |
| 3. Person Singular | intuitur |
er/sie/es betrachtet |
| 1. Person Plural | intuimur |
wir betrachten |
| 2. Person Plural | intuimini |
ihr betrachtet |
| 3. Person Plural | intuuntur |
sie betrachten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
ich betrachte |
| 2. Person Singular | intuaris intuare |
du betrachtest |
| 3. Person Singular | intuatur |
er/sie/es betrachte |
| 1. Person Plural | intuamur |
wir betrachten |
| 2. Person Plural | intuamini |
ihr betrachtet |
| 3. Person Plural | intuantur |
sie betrachten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuebar |
ich betrachtete |
| 2. Person Singular | intuebaris intuebare |
du betrachtetest |
| 3. Person Singular | intuebatur |
er/sie/es betrachtete |
| 1. Person Plural | intuebamur |
wir betrachteten |
| 2. Person Plural | intuebamini |
ihr betrachtetet |
| 3. Person Plural | intuebantur |
sie betrachteten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuerer |
ich betrachtete |
| 2. Person Singular | intuereris intuerere |
du betrachtetest |
| 3. Person Singular | intueretur |
er/sie/es betrachtete |
| 1. Person Plural | intueremur |
wir betrachteten |
| 2. Person Plural | intueremini |
ihr betrachtetet |
| 3. Person Plural | intuerentur |
sie betrachteten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
ich werde betrachten |
| 2. Person Singular | intueris intuere |
du wirst betrachten |
| 3. Person Singular | intuetur |
er/sie/es wird betrachten |
| 1. Person Plural | intuemur |
wir werden betrachten |
| 2. Person Plural | intuemini |
ihr werdet betrachten |
| 3. Person Plural | intuentur |
sie werden betrachten |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sum |
ich habe betrachtet |
| 2. Person Singular | intuitus es |
du hast betrachtet |
| 3. Person Singular | intuitus est |
er/sie/es hat betrachtet |
| 1. Person Plural | intuiti sumus |
wir haben betrachtet |
| 2. Person Plural | intuiti estis |
ihr habt betrachtet |
| 3. Person Plural | intuiti sunt |
sie haben betrachtet |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sim |
ich habe betrachtet |
| 2. Person Singular | intuitus sis |
du habest betrachtet |
| 3. Person Singular | intuitus sit |
er/sie/es habe betrachtet |
| 1. Person Plural | intuiti simus |
wir haben betrachtet |
| 2. Person Plural | intuiti sitis |
ihr habet betrachtet |
| 3. Person Plural | intuiti sint |
sie haben betrachtet |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus eram |
ich hatte betrachtet |
| 2. Person Singular | intuitus eras |
du hattest betrachtet |
| 3. Person Singular | intuitus erat |
er/sie/es hatte betrachtet |
| 1. Person Plural | intuiti eramus |
wir hatten betrachtet |
| 2. Person Plural | intuiti eratis |
ihr hattet betrachtet |
| 3. Person Plural | intuiti erant |
sie hatten betrachtet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus essem |
ich hätte betrachtet |
| 2. Person Singular | intuitus esses |
du hättest betrachtet |
| 3. Person Singular | intuitus esset |
er/sie/es hätte betrachtet |
| 1. Person Plural | intuiti essemus |
wir hätten betrachtet |
| 2. Person Plural | intuiti essetis |
ihr hättet betrachtet |
| 3. Person Plural | intuiti essent |
sie hätten betrachtet |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus ero |
ich werde betrachtet haben |
| 2. Person Singular | intuitus eris |
du wirst betrachtet haben |
| 3. Person Singular | intuitus erit |
er/sie/es wird betrachtet haben |
| 1. Person Plural | intuiti erimus |
wir werden betrachtet haben |
| 2. Person Plural | intuiti eritis |
ihr werdet betrachtet haben |
| 3. Person Plural | intuiti erunt |
sie werden betrachtet haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intui intuier |
betrachten |
| Vorzeitigkeit | intuitus esse |
betrachtet haben |
| Nachzeitigkeit | intuiturum esse |
betrachten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intuere |
betrachte! |
| 2. Person Plural | intuimini |
betrachtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intuitor |
| 3. Person Singular | intuitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | intuuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intui intuier |
das Betrachten |
| Genitiv | intuendi intuundi |
des Betrachtens |
| Dativ | intuendo intuundo |
dem Betrachten |
| Akkusativ | intuendum intuundum |
das Betrachten |
| Ablativ | intuendo intuundo |
durch das Betrachten |
| Vokativ | intuende intuunde |
Betrachten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuendus intuundus |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
| Genitiv | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuendi intuundi |
| Dativ | intuendo intuundo |
intuendae intuundae |
intuendo intuundo |
| Akkusativ | intuendum intuundum |
intuendam intuundam |
intuendum intuundum |
| Ablativ | intuendo intuundo |
intuenda intuunda |
intuendo intuundo |
| Vokativ | intuende intuunde |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
Plural
| Nominativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
| Genitiv | intuendorum intuundorum |
intuendarum intuundarum |
intuendorum intuundorum |
| Dativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Akkusativ | intuendos intuundos |
intuendas intuundas |
intuenda intuunda |
| Ablativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Vokativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuens |
intuens |
intuens |
| Genitiv | intuentis |
intuentis |
intuentis |
| Dativ | intuenti |
intuenti |
intuenti |
| Akkusativ | intuentem |
intuentem |
intuens |
| Ablativ | intuenti intuente |
intuenti intuente |
intuenti intuente |
| Vokativ | intuens |
intuens |
intuens |
Plural
| Nominativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Genitiv | intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
| Dativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Akkusativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Ablativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Vokativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuitus |
intuita |
intuitum |
| Genitiv | intuiti |
intuitae |
intuiti |
| Dativ | intuito |
intuitae |
intuito |
| Akkusativ | intuitum |
intuitam |
intuitum |
| Ablativ | intuito |
intuita |
intuito |
| Vokativ | intuite |
intuita |
intuitum |
Plural
| Nominativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
| Genitiv | intuitorum |
intuitarum |
intuitorum |
| Dativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Akkusativ | intuitos |
intuitas |
intuita |
| Ablativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Vokativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuiturus |
intuitura |
intuiturum |
| Genitiv | intuituri |
intuiturae |
intuituri |
| Dativ | intuituro |
intuiturae |
intuituro |
| Akkusativ | intuiturum |
intuituram |
intuiturum |
| Ablativ | intuituro |
intuitura |
intuituro |
| Vokativ | intuiture |
intuitura |
intuiturum |
Plural
| Nominativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
| Genitiv | intuiturorum |
intuiturarum |
intuiturorum |
| Dativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Akkusativ | intuituros |
intuituras |
intuitura |
| Ablativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Vokativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intuitum |
intuitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuor |
ich bewundere |
| 2. Person Singular | intueris intuere |
du bewunderst |
| 3. Person Singular | intuitur |
er/sie/es bewundert |
| 1. Person Plural | intuimur |
wir bewundern |
| 2. Person Plural | intuimini |
ihr bewundert |
| 3. Person Plural | intuuntur |
sie bewundern |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
ich bewundere |
| 2. Person Singular | intuaris intuare |
du bewunderst |
| 3. Person Singular | intuatur |
er/sie/es bewundere |
| 1. Person Plural | intuamur |
wir bewundern |
| 2. Person Plural | intuamini |
ihr bewundert |
| 3. Person Plural | intuantur |
sie bewundern |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuebar |
ich bewunderte |
| 2. Person Singular | intuebaris intuebare |
du bewundertest |
| 3. Person Singular | intuebatur |
er/sie/es bewunderte |
| 1. Person Plural | intuebamur |
wir bewunderten |
| 2. Person Plural | intuebamini |
ihr bewundertet |
| 3. Person Plural | intuebantur |
sie bewunderten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuerer |
ich bewunderte |
| 2. Person Singular | intuereris intuerere |
du bewundertest |
| 3. Person Singular | intueretur |
er/sie/es bewunderte |
| 1. Person Plural | intueremur |
wir bewunderten |
| 2. Person Plural | intueremini |
ihr bewundertet |
| 3. Person Plural | intuerentur |
sie bewunderten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuar |
ich werde bewundern |
| 2. Person Singular | intueris intuere |
du wirst bewundern |
| 3. Person Singular | intuetur |
er/sie/es wird bewundern |
| 1. Person Plural | intuemur |
wir werden bewundern |
| 2. Person Plural | intuemini |
ihr werdet bewundern |
| 3. Person Plural | intuentur |
sie werden bewundern |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sum |
ich habe bewundert |
| 2. Person Singular | intuitus es |
du hast bewundert |
| 3. Person Singular | intuitus est |
er/sie/es hat bewundert |
| 1. Person Plural | intuiti sumus |
wir haben bewundert |
| 2. Person Plural | intuiti estis |
ihr habt bewundert |
| 3. Person Plural | intuiti sunt |
sie haben bewundert |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus sim |
ich habe bewundert |
| 2. Person Singular | intuitus sis |
du habest bewundert |
| 3. Person Singular | intuitus sit |
er/sie/es habe bewundert |
| 1. Person Plural | intuiti simus |
wir haben bewundert |
| 2. Person Plural | intuiti sitis |
ihr habet bewundert |
| 3. Person Plural | intuiti sint |
sie haben bewundert |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus eram |
ich hatte bewundert |
| 2. Person Singular | intuitus eras |
du hattest bewundert |
| 3. Person Singular | intuitus erat |
er/sie/es hatte bewundert |
| 1. Person Plural | intuiti eramus |
wir hatten bewundert |
| 2. Person Plural | intuiti eratis |
ihr hattet bewundert |
| 3. Person Plural | intuiti erant |
sie hatten bewundert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus essem |
ich hätte bewundert |
| 2. Person Singular | intuitus esses |
du hättest bewundert |
| 3. Person Singular | intuitus esset |
er/sie/es hätte bewundert |
| 1. Person Plural | intuiti essemus |
wir hätten bewundert |
| 2. Person Plural | intuiti essetis |
ihr hättet bewundert |
| 3. Person Plural | intuiti essent |
sie hätten bewundert |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intuitus ero |
ich werde bewundert haben |
| 2. Person Singular | intuitus eris |
du wirst bewundert haben |
| 3. Person Singular | intuitus erit |
er/sie/es wird bewundert haben |
| 1. Person Plural | intuiti erimus |
wir werden bewundert haben |
| 2. Person Plural | intuiti eritis |
ihr werdet bewundert haben |
| 3. Person Plural | intuiti erunt |
sie werden bewundert haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intui intuier |
bewundern |
| Vorzeitigkeit | intuitus esse |
bewundert haben |
| Nachzeitigkeit | intuiturum esse |
bewundern werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intuere |
bewundere! |
| 2. Person Plural | intuimini |
bewundert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intuitor |
| 3. Person Singular | intuitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | intuuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intui intuier |
das Bewundern |
| Genitiv | intuendi intuundi |
des Bewundernes |
| Dativ | intuendo intuundo |
dem Bewundern |
| Akkusativ | intuendum intuundum |
das Bewundern |
| Ablativ | intuendo intuundo |
durch das Bewundern |
| Vokativ | intuende intuunde |
Bewundern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuendus intuundus |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
| Genitiv | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuendi intuundi |
| Dativ | intuendo intuundo |
intuendae intuundae |
intuendo intuundo |
| Akkusativ | intuendum intuundum |
intuendam intuundam |
intuendum intuundum |
| Ablativ | intuendo intuundo |
intuenda intuunda |
intuendo intuundo |
| Vokativ | intuende intuunde |
intuenda intuunda |
intuendum intuundum |
Plural
| Nominativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
| Genitiv | intuendorum intuundorum |
intuendarum intuundarum |
intuendorum intuundorum |
| Dativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Akkusativ | intuendos intuundos |
intuendas intuundas |
intuenda intuunda |
| Ablativ | intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
intuendis intuundis |
| Vokativ | intuendi intuundi |
intuendae intuundae |
intuenda intuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuens |
intuens |
intuens |
| Genitiv | intuentis |
intuentis |
intuentis |
| Dativ | intuenti |
intuenti |
intuenti |
| Akkusativ | intuentem |
intuentem |
intuens |
| Ablativ | intuenti intuente |
intuenti intuente |
intuenti intuente |
| Vokativ | intuens |
intuens |
intuens |
Plural
| Nominativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Genitiv | intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
intuentium intuentum |
| Dativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Akkusativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
| Ablativ | intuentibus |
intuentibus |
intuentibus |
| Vokativ | intuentes |
intuentes |
intuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuitus |
intuita |
intuitum |
| Genitiv | intuiti |
intuitae |
intuiti |
| Dativ | intuito |
intuitae |
intuito |
| Akkusativ | intuitum |
intuitam |
intuitum |
| Ablativ | intuito |
intuita |
intuito |
| Vokativ | intuite |
intuita |
intuitum |
Plural
| Nominativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
| Genitiv | intuitorum |
intuitarum |
intuitorum |
| Dativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Akkusativ | intuitos |
intuitas |
intuita |
| Ablativ | intuitis |
intuitis |
intuitis |
| Vokativ | intuiti |
intuitae |
intuita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intuiturus |
intuitura |
intuiturum |
| Genitiv | intuituri |
intuiturae |
intuituri |
| Dativ | intuituro |
intuiturae |
intuituro |
| Akkusativ | intuiturum |
intuituram |
intuiturum |
| Ablativ | intuituro |
intuitura |
intuituro |
| Vokativ | intuiture |
intuitura |
intuiturum |
Plural
| Nominativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
| Genitiv | intuiturorum |
intuiturarum |
intuiturorum |
| Dativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Akkusativ | intuituros |
intuituras |
intuitura |
| Ablativ | intuituris |
intuituris |
intuituris |
| Vokativ | intuituri |
intuiturae |
intuitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intuitum |
intuitu |