Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
manducare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
manducari auch noch Formen von:
manducari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manduco
|
ich kaue |
| 2. Person Singular |
manducas
|
du kaust |
| 3. Person Singular |
manducat
|
er/sie/es kaut |
| 1. Person Plural |
manducamus
|
wir kauen |
| 2. Person Plural |
manducatis
|
ihr kaut |
| 3. Person Plural |
manducant
|
sie kauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich werde gekaut |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du wirst gekaut |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es wird gekaut |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir werden gekaut |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr werdet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie werden gekaut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducem
|
ich kaue |
| 2. Person Singular |
manduces
|
du kauest |
| 3. Person Singular |
manducet
|
er/sie/es kaue |
| 1. Person Plural |
manducemus
|
wir kauen |
| 2. Person Plural |
manducetis
|
ihr kauet |
| 3. Person Plural |
manducent
|
sie kauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich werde gekaut |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du werdest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es werde gekaut |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir werden gekaut |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr werdet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie werden gekaut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabam
|
ich kaute |
| 2. Person Singular |
manducabas
|
du kautest |
| 3. Person Singular |
manducabat
|
er/sie/es kaute |
| 1. Person Plural |
manducabamus
|
wir kauten |
| 2. Person Plural |
manducabatis
|
ihr kautet |
| 3. Person Plural |
manducabant
|
sie kauten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich wurde gekaut |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du wurdest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es wurde gekaut |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir wurden gekaut |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr wurdet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie wurden gekaut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarem
|
ich kaute |
| 2. Person Singular |
manducares
|
du kautest |
| 3. Person Singular |
manducaret
|
er/sie/es kaute |
| 1. Person Plural |
manducaremus
|
wir kauten |
| 2. Person Plural |
manducaretis
|
ihr kautet |
| 3. Person Plural |
manducarent
|
sie kauten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich würde gekaut |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du würdest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es würde gekaut |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir würden gekaut |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr würdet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie würden gekaut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabo
|
ich werde kauen |
| 2. Person Singular |
manducabis
|
du wirst kauen |
| 3. Person Singular |
manducabit
|
er/sie/es wird kauen |
| 1. Person Plural |
manducabimus
|
wir werden kauen |
| 2. Person Plural |
manducabitis
|
ihr werdet kauen |
| 3. Person Plural |
manducabunt
|
sie werden kauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde gekaut werden |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst gekaut werden |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird gekaut werden |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden gekaut werden |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet gekaut werden |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden gekaut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavi
|
ich habe gekaut |
| 2. Person Singular |
manducavisti
|
du hast gekaut |
| 3. Person Singular |
manducavit
|
er/sie/es hat gekaut |
| 1. Person Plural |
manducavimus
|
wir haben gekaut |
| 2. Person Plural |
manducavistis
|
ihr habt gekaut |
| 3. Person Plural |
manducaverunt manducavere
|
sie haben gekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich bin gekaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du bist gekaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es ist gekaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir sind gekaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr seid gekaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie sind gekaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaverim
|
ich habe gekaut |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du habest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es habe gekaut |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir haben gekaut |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr habet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie haben gekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich sei gekaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du seiest gekaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es sei gekaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir seien gekaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr seiet gekaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie seien gekaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaveram
|
ich hatte gekaut |
| 2. Person Singular |
manducaveras
|
du hattest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducaverat
|
er/sie/es hatte gekaut |
| 1. Person Plural |
manducaveramus
|
wir hatten gekaut |
| 2. Person Plural |
manducaveratis
|
ihr hattet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducaverant
|
sie hatten gekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich war gekaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du warst gekaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es war gekaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir waren gekaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr wart gekaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie waren gekaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavissem
|
ich hätte gekaut |
| 2. Person Singular |
manducavisses
|
du hättest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducavisset
|
er/sie/es hätte gekaut |
| 1. Person Plural |
manducavissemus
|
wir hätten gekaut |
| 2. Person Plural |
manducavissetis
|
ihr hättet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducavissent
|
sie hätten gekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich wäre gekaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du wärest gekaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es wäre gekaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir wären gekaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr wäret gekaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie wären gekaut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavero
|
ich werde gekaut haben |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du wirst gekaut haben |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es wird gekaut haben |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir werden gekaut haben |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr werdet gekaut haben |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie werden gekaut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde gekaut worden sein |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst gekaut worden sein |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird gekaut worden sein |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden gekaut worden sein |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet gekaut worden sein |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden gekaut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducare
|
kauen |
| Vorzeitigkeit |
manducavisse
|
gekaut haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
kauen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
gekaut werden |
| Vorzeitigkeit |
manducatum esse
|
gekaut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
manducatum iri
|
künftig gekaut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manduca
|
kaue; kau! |
| 2. Person Plural |
manducate
|
kaut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducato
|
| 3. Person Singular |
manducato
|
| 2. Person Plural |
manducatote
|
| 3. Person Plural |
manducanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducare
|
das Kauen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Kauens |
| Dativ |
manducando
|
dem Kauen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Kauen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Kauen |
| Vokativ |
manducande
|
Kauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manduco
|
ich esse |
| 2. Person Singular |
manducas
|
du isst |
| 3. Person Singular |
manducat
|
er/sie/es isst |
| 1. Person Plural |
manducamus
|
wir essen |
| 2. Person Plural |
manducatis
|
ihr esst |
| 3. Person Plural |
manducant
|
sie essen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich werde gegessen |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du wirst gegessen |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es wird gegessen |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir werden gegessen |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr werdet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie werden gegessen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducem
|
ich esse |
| 2. Person Singular |
manduces
|
du essest |
| 3. Person Singular |
manducet
|
er/sie/es esse |
| 1. Person Plural |
manducemus
|
wir essen |
| 2. Person Plural |
manducetis
|
ihr esset |
| 3. Person Plural |
manducent
|
sie essen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich werde gegessen |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du werdest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es werde gegessen |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir werden gegessen |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr werdet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie werden gegessen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabam
|
ich aß |
| 2. Person Singular |
manducabas
|
du aßest |
| 3. Person Singular |
manducabat
|
er/sie/es aß |
| 1. Person Plural |
manducabamus
|
wir aßen |
| 2. Person Plural |
manducabatis
|
ihr aßt |
| 3. Person Plural |
manducabant
|
sie aßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich wurde gegessen |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du wurdest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es wurde gegessen |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir wurden gegessen |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr wurdet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie wurden gegessen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarem
|
ich äße |
| 2. Person Singular |
manducares
|
du äßest |
| 3. Person Singular |
manducaret
|
er/sie/es äße |
| 1. Person Plural |
manducaremus
|
wir äßen |
| 2. Person Plural |
manducaretis
|
ihr äßet |
| 3. Person Plural |
manducarent
|
sie äßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich würde gegessen |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du würdest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es würde gegessen |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir würden gegessen |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr würdet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie würden gegessen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabo
|
ich werde essen |
| 2. Person Singular |
manducabis
|
du wirst essen |
| 3. Person Singular |
manducabit
|
er/sie/es wird essen |
| 1. Person Plural |
manducabimus
|
wir werden essen |
| 2. Person Plural |
manducabitis
|
ihr werdet essen |
| 3. Person Plural |
manducabunt
|
sie werden essen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde gegessen werden |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst gegessen werden |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird gegessen werden |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden gegessen werden |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet gegessen werden |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden gegessen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavi
|
ich habe gegessen |
| 2. Person Singular |
manducavisti
|
du hast gegessen |
| 3. Person Singular |
manducavit
|
er/sie/es hat gegessen |
| 1. Person Plural |
manducavimus
|
wir haben gegessen |
| 2. Person Plural |
manducavistis
|
ihr habt gegessen |
| 3. Person Plural |
manducaverunt manducavere
|
sie haben gegessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich bin gegessen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du bist gegessen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es ist gegessen worden |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir sind gegessen worden |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr seid gegessen worden |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie sind gegessen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaverim
|
ich habe gegessen |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du habest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es habe gegessen |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir haben gegessen |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr habet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie haben gegessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich sei gegessen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du seiest gegessen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es sei gegessen worden |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir seien gegessen worden |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr seiet gegessen worden |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie seien gegessen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaveram
|
ich hatte gegessen |
| 2. Person Singular |
manducaveras
|
du hattest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducaverat
|
er/sie/es hatte gegessen |
| 1. Person Plural |
manducaveramus
|
wir hatten gegessen |
| 2. Person Plural |
manducaveratis
|
ihr hattet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducaverant
|
sie hatten gegessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich war gegessen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du warst gegessen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es war gegessen worden |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir waren gegessen worden |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr wart gegessen worden |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie waren gegessen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavissem
|
ich hätte gegessen |
| 2. Person Singular |
manducavisses
|
du hättest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducavisset
|
er/sie/es hätte gegessen |
| 1. Person Plural |
manducavissemus
|
wir hätten gegessen |
| 2. Person Plural |
manducavissetis
|
ihr hättet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducavissent
|
sie hätten gegessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich wäre gegessen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du wärest gegessen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es wäre gegessen worden |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir wären gegessen worden |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr wäret gegessen worden |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie wären gegessen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavero
|
ich werde gegessen haben |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du wirst gegessen haben |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es wird gegessen haben |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir werden gegessen haben |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr werdet gegessen haben |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie werden gegessen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde gegessen worden sein |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst gegessen worden sein |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird gegessen worden sein |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden gegessen worden sein |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet gegessen worden sein |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden gegessen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducare
|
essen |
| Vorzeitigkeit |
manducavisse
|
gegessen haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
essen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
gegessen werden |
| Vorzeitigkeit |
manducatum esse
|
gegessen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
manducatum iri
|
künftig gegessen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manduca
|
iss! |
| 2. Person Plural |
manducate
|
esst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducato
|
| 3. Person Singular |
manducato
|
| 2. Person Plural |
manducatote
|
| 3. Person Plural |
manducanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducare
|
das Essen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Essens |
| Dativ |
manducando
|
dem Essen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Essen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Essen |
| Vokativ |
manducande
|
Essen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manduco
|
|
| 2. Person Singular |
manducas
|
|
| 3. Person Singular |
manducat
|
|
| 1. Person Plural |
manducamus
|
|
| 2. Person Plural |
manducatis
|
|
| 3. Person Plural |
manducant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
|
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
|
| 3. Person Singular |
manducatur
|
|
| 1. Person Plural |
manducamur
|
|
| 2. Person Plural |
manducamini
|
|
| 3. Person Plural |
manducantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducem
|
|
| 2. Person Singular |
manduces
|
|
| 3. Person Singular |
manducet
|
|
| 1. Person Plural |
manducemus
|
|
| 2. Person Plural |
manducetis
|
|
| 3. Person Plural |
manducent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
|
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
|
| 3. Person Singular |
manducetur
|
|
| 1. Person Plural |
manducemur
|
|
| 2. Person Plural |
manducemini
|
|
| 3. Person Plural |
manducentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabam
|
|
| 2. Person Singular |
manducabas
|
|
| 3. Person Singular |
manducabat
|
|
| 1. Person Plural |
manducabamus
|
|
| 2. Person Plural |
manducabatis
|
|
| 3. Person Plural |
manducabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
|
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
|
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
|
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
|
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
|
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarem
|
|
| 2. Person Singular |
manducares
|
|
| 3. Person Singular |
manducaret
|
|
| 1. Person Plural |
manducaremus
|
|
| 2. Person Plural |
manducaretis
|
|
| 3. Person Plural |
manducarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
|
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
|
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
|
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
|
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
|
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabo
|
|
| 2. Person Singular |
manducabis
|
|
| 3. Person Singular |
manducabit
|
|
| 1. Person Plural |
manducabimus
|
|
| 2. Person Plural |
manducabitis
|
|
| 3. Person Plural |
manducabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
|
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
|
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
|
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
|
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
|
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavi
|
|
| 2. Person Singular |
manducavisti
|
|
| 3. Person Singular |
manducavit
|
|
| 1. Person Plural |
manducavimus
|
|
| 2. Person Plural |
manducavistis
|
|
| 3. Person Plural |
manducaverunt manducavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
|
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaverim
|
|
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
|
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
|
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaveram
|
|
| 2. Person Singular |
manducaveras
|
|
| 3. Person Singular |
manducaverat
|
|
| 1. Person Plural |
manducaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
manducaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
manducaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavissem
|
|
| 2. Person Singular |
manducavisses
|
|
| 3. Person Singular |
manducavisset
|
|
| 1. Person Plural |
manducavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
manducavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
manducavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavero
|
|
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
|
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
|
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducare
|
|
| Vorzeitigkeit |
manducavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
manducatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
manducatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manduca
|
! |
| 2. Person Plural |
manducate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducato
|
| 3. Person Singular |
manducato
|
| 2. Person Plural |
manducatote
|
| 3. Person Plural |
manducanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducare
|
|
| Genitiv |
manducandi
|
|
| Dativ |
manducando
|
|
| Akkusativ |
manducandum
|
|
| Ablativ |
manducando
|
|
| Vokativ |
manducande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manduco
|
ich nage |
| 2. Person Singular |
manducas
|
du nagst |
| 3. Person Singular |
manducat
|
er/sie/es nagt |
| 1. Person Plural |
manducamus
|
wir nagen |
| 2. Person Plural |
manducatis
|
ihr nagt |
| 3. Person Plural |
manducant
|
sie nagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
|
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
|
| 3. Person Singular |
manducatur
|
|
| 1. Person Plural |
manducamur
|
|
| 2. Person Plural |
manducamini
|
|
| 3. Person Plural |
manducantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducem
|
ich nage |
| 2. Person Singular |
manduces
|
du nagest |
| 3. Person Singular |
manducet
|
er/sie/es nage |
| 1. Person Plural |
manducemus
|
wir nagen |
| 2. Person Plural |
manducetis
|
ihr naget |
| 3. Person Plural |
manducent
|
sie nagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
|
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
|
| 3. Person Singular |
manducetur
|
|
| 1. Person Plural |
manducemur
|
|
| 2. Person Plural |
manducemini
|
|
| 3. Person Plural |
manducentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabam
|
ich nagte |
| 2. Person Singular |
manducabas
|
du nagtest |
| 3. Person Singular |
manducabat
|
er/sie/es nagte |
| 1. Person Plural |
manducabamus
|
wir nagten |
| 2. Person Plural |
manducabatis
|
ihr nagtet |
| 3. Person Plural |
manducabant
|
sie nagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
|
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
|
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
|
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
|
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
|
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarem
|
ich nagte |
| 2. Person Singular |
manducares
|
du nagtest |
| 3. Person Singular |
manducaret
|
er/sie/es nagte |
| 1. Person Plural |
manducaremus
|
wir nagten |
| 2. Person Plural |
manducaretis
|
ihr nagtet |
| 3. Person Plural |
manducarent
|
sie nagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
|
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
|
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
|
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
|
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
|
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabo
|
ich werde nagen |
| 2. Person Singular |
manducabis
|
du wirst nagen |
| 3. Person Singular |
manducabit
|
er/sie/es wird nagen |
| 1. Person Plural |
manducabimus
|
wir werden nagen |
| 2. Person Plural |
manducabitis
|
ihr werdet nagen |
| 3. Person Plural |
manducabunt
|
sie werden nagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
|
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
|
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
|
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
|
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
|
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavi
|
ich habe genagt |
| 2. Person Singular |
manducavisti
|
du hast genagt |
| 3. Person Singular |
manducavit
|
er/sie/es hat genagt |
| 1. Person Plural |
manducavimus
|
wir haben genagt |
| 2. Person Plural |
manducavistis
|
ihr habt genagt |
| 3. Person Plural |
manducaverunt manducavere
|
sie haben genagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
|
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaverim
|
ich habe genagt |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du habest genagt |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es habe genagt |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir haben genagt |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr habet genagt |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie haben genagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaveram
|
ich hatte genagt |
| 2. Person Singular |
manducaveras
|
du hattest genagt |
| 3. Person Singular |
manducaverat
|
er/sie/es hatte genagt |
| 1. Person Plural |
manducaveramus
|
wir hatten genagt |
| 2. Person Plural |
manducaveratis
|
ihr hattet genagt |
| 3. Person Plural |
manducaverant
|
sie hatten genagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavissem
|
ich hätte genagt |
| 2. Person Singular |
manducavisses
|
du hättest genagt |
| 3. Person Singular |
manducavisset
|
er/sie/es hätte genagt |
| 1. Person Plural |
manducavissemus
|
wir hätten genagt |
| 2. Person Plural |
manducavissetis
|
ihr hättet genagt |
| 3. Person Plural |
manducavissent
|
sie hätten genagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavero
|
ich werde genagt haben |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du wirst genagt haben |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es wird genagt haben |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir werden genagt haben |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr werdet genagt haben |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie werden genagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducare
|
nagen |
| Vorzeitigkeit |
manducavisse
|
genagt haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
nagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
manducatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
manducatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manduca
|
nage; nag! |
| 2. Person Plural |
manducate
|
nagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducato
|
| 3. Person Singular |
manducato
|
| 2. Person Plural |
manducatote
|
| 3. Person Plural |
manducanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducare
|
das Nagen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Nagens |
| Dativ |
manducando
|
dem Nagen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Nagen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Nagen |
| Vokativ |
manducande
|
Nagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manduco
|
ich verschlinge |
| 2. Person Singular |
manducas
|
du verschlingst |
| 3. Person Singular |
manducat
|
er/sie/es verschlingt |
| 1. Person Plural |
manducamus
|
wir verschlingen |
| 2. Person Plural |
manducatis
|
ihr verschlingt |
| 3. Person Plural |
manducant
|
sie verschlingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich werde verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du wirst verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es wird verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir werden verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr werdet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie werden verschlungen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducem
|
ich verschlinge |
| 2. Person Singular |
manduces
|
du verschlingest |
| 3. Person Singular |
manducet
|
er/sie/es verschlinge |
| 1. Person Plural |
manducemus
|
wir verschlingen |
| 2. Person Plural |
manducetis
|
ihr verschlinget |
| 3. Person Plural |
manducent
|
sie verschlingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich werde verschlungen |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du werdest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es werde verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir werden verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr werdet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie werden verschlungen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabam
|
ich verschlang |
| 2. Person Singular |
manducabas
|
du verschlangst |
| 3. Person Singular |
manducabat
|
er/sie/es verschlang |
| 1. Person Plural |
manducabamus
|
wir verschlangen |
| 2. Person Plural |
manducabatis
|
ihr verschlangt |
| 3. Person Plural |
manducabant
|
sie verschlangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich wurde verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du wurdest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es wurde verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir wurden verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr wurdet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie wurden verschlungen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarem
|
ich verschlänge |
| 2. Person Singular |
manducares
|
du verschlängest |
| 3. Person Singular |
manducaret
|
er/sie/es verschlänge |
| 1. Person Plural |
manducaremus
|
wir verschlängen |
| 2. Person Plural |
manducaretis
|
ihr verschlänget |
| 3. Person Plural |
manducarent
|
sie verschlängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich würde verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du würdest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es würde verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir würden verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr würdet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie würden verschlungen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabo
|
ich werde verschlingen |
| 2. Person Singular |
manducabis
|
du wirst verschlingen |
| 3. Person Singular |
manducabit
|
er/sie/es wird verschlingen |
| 1. Person Plural |
manducabimus
|
wir werden verschlingen |
| 2. Person Plural |
manducabitis
|
ihr werdet verschlingen |
| 3. Person Plural |
manducabunt
|
sie werden verschlingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde verschlungen werden |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst verschlungen werden |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird verschlungen werden |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden verschlungen werden |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet verschlungen werden |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden verschlungen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavi
|
ich habe verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducavisti
|
du hast verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducavit
|
er/sie/es hat verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducavimus
|
wir haben verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducavistis
|
ihr habt verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducaverunt manducavere
|
sie haben verschlungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich bin verschlungen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du bist verschlungen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es ist verschlungen worden |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir sind verschlungen worden |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr seid verschlungen worden |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie sind verschlungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaverim
|
ich habe verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du habest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es habe verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir haben verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr habet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie haben verschlungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich sei verschlungen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du seiest verschlungen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es sei verschlungen worden |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir seien verschlungen worden |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr seiet verschlungen worden |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie seien verschlungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaveram
|
ich hatte verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducaveras
|
du hattest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducaverat
|
er/sie/es hatte verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducaveramus
|
wir hatten verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducaveratis
|
ihr hattet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducaverant
|
sie hatten verschlungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich war verschlungen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du warst verschlungen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es war verschlungen worden |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir waren verschlungen worden |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr wart verschlungen worden |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie waren verschlungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavissem
|
ich hätte verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducavisses
|
du hättest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducavisset
|
er/sie/es hätte verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducavissemus
|
wir hätten verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducavissetis
|
ihr hättet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducavissent
|
sie hätten verschlungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich wäre verschlungen worden |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du wärest verschlungen worden |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es wäre verschlungen worden |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir wären verschlungen worden |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr wäret verschlungen worden |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie wären verschlungen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavero
|
ich werde verschlungen haben |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du wirst verschlungen haben |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es wird verschlungen haben |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir werden verschlungen haben |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr werdet verschlungen haben |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie werden verschlungen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde verschlungen worden sein |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst verschlungen worden sein |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird verschlungen worden sein |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden verschlungen worden sein |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet verschlungen worden sein |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden verschlungen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducare
|
verschlingen |
| Vorzeitigkeit |
manducavisse
|
verschlungen haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
verschlingen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
verschlungen werden |
| Vorzeitigkeit |
manducatum esse
|
verschlungen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
manducatum iri
|
künftig verschlungen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manduca
|
verschlinge; verschling! |
| 2. Person Plural |
manducate
|
verschlingt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducato
|
| 3. Person Singular |
manducato
|
| 2. Person Plural |
manducatote
|
| 3. Person Plural |
manducanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducare
|
das Verschlingen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Verschlingens |
| Dativ |
manducando
|
dem Verschlingen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Verschlingen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Verschlingen |
| Vokativ |
manducande
|
Verschlingen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manduco
|
ich zerkaue |
| 2. Person Singular |
manducas
|
du zerkaust |
| 3. Person Singular |
manducat
|
er/sie/es zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducamus
|
wir zerkauen |
| 2. Person Plural |
manducatis
|
ihr zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducant
|
sie zerkauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich werde zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du wirst zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es wird zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir werden zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr werdet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie werden zerkaut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducem
|
ich zerkaue |
| 2. Person Singular |
manduces
|
du zerkauest |
| 3. Person Singular |
manducet
|
er/sie/es zerkaue |
| 1. Person Plural |
manducemus
|
wir zerkauen |
| 2. Person Plural |
manducetis
|
ihr zerkauet |
| 3. Person Plural |
manducent
|
sie zerkauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich werde zerkaut |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du werdest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es werde zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir werden zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr werdet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie werden zerkaut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabam
|
ich zerkaute |
| 2. Person Singular |
manducabas
|
du zerkautest |
| 3. Person Singular |
manducabat
|
er/sie/es zerkaute |
| 1. Person Plural |
manducabamus
|
wir zerkauten |
| 2. Person Plural |
manducabatis
|
ihr zerkautet |
| 3. Person Plural |
manducabant
|
sie zerkauten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich wurde zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du wurdest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es wurde zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir wurden zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr wurdet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie wurden zerkaut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarem
|
ich zerkaute |
| 2. Person Singular |
manducares
|
du zerkautest |
| 3. Person Singular |
manducaret
|
er/sie/es zerkaute |
| 1. Person Plural |
manducaremus
|
wir zerkauten |
| 2. Person Plural |
manducaretis
|
ihr zerkautet |
| 3. Person Plural |
manducarent
|
sie zerkauten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich würde zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du würdest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es würde zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir würden zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr würdet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie würden zerkaut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabo
|
ich werde zerkauen |
| 2. Person Singular |
manducabis
|
du wirst zerkauen |
| 3. Person Singular |
manducabit
|
er/sie/es wird zerkauen |
| 1. Person Plural |
manducabimus
|
wir werden zerkauen |
| 2. Person Plural |
manducabitis
|
ihr werdet zerkauen |
| 3. Person Plural |
manducabunt
|
sie werden zerkauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde zerkaut werden |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst zerkaut werden |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird zerkaut werden |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden zerkaut werden |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet zerkaut werden |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden zerkaut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavi
|
ich habe zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducavisti
|
du hast zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducavit
|
er/sie/es hat zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducavimus
|
wir haben zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducavistis
|
ihr habt zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducaverunt manducavere
|
sie haben zerkaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich bin zerkaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du bist zerkaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es ist zerkaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir sind zerkaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr seid zerkaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie sind zerkaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaverim
|
ich habe zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du habest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es habe zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir haben zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr habet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie haben zerkaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich sei zerkaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du seiest zerkaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es sei zerkaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir seien zerkaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr seiet zerkaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie seien zerkaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducaveram
|
ich hatte zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducaveras
|
du hattest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducaverat
|
er/sie/es hatte zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducaveramus
|
wir hatten zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducaveratis
|
ihr hattet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducaverant
|
sie hatten zerkaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich war zerkaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du warst zerkaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es war zerkaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir waren zerkaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr wart zerkaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie waren zerkaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavissem
|
ich hätte zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducavisses
|
du hättest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducavisset
|
er/sie/es hätte zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducavissemus
|
wir hätten zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducavissetis
|
ihr hättet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducavissent
|
sie hätten zerkaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich wäre zerkaut worden |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du wärest zerkaut worden |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es wäre zerkaut worden |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir wären zerkaut worden |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr wäret zerkaut worden |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie wären zerkaut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducavero
|
ich werde zerkaut haben |
| 2. Person Singular |
manducaveris
|
du wirst zerkaut haben |
| 3. Person Singular |
manducaverit
|
er/sie/es wird zerkaut haben |
| 1. Person Plural |
manducaverimus
|
wir werden zerkaut haben |
| 2. Person Plural |
manducaveritis
|
ihr werdet zerkaut haben |
| 3. Person Plural |
manducaverint
|
sie werden zerkaut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde zerkaut worden sein |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst zerkaut worden sein |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird zerkaut worden sein |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden zerkaut worden sein |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet zerkaut worden sein |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden zerkaut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducare
|
zerkauen |
| Vorzeitigkeit |
manducavisse
|
zerkaut haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
zerkauen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
zerkaut werden |
| Vorzeitigkeit |
manducatum esse
|
zerkaut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
manducatum iri
|
künftig zerkaut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manduca
|
zerkaue; zerkau! |
| 2. Person Plural |
manducate
|
zerkaut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducato
|
| 3. Person Singular |
manducato
|
| 2. Person Plural |
manducatote
|
| 3. Person Plural |
manducanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducare
|
das Zerkauen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Zerkauens |
| Dativ |
manducando
|
dem Zerkauen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Zerkauen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Zerkauen |
| Vokativ |
manducande
|
Zerkauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|