Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
manducari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
manducari auch noch Formen von:
manducare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich esse |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du isst |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es isst |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir essen |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr esst |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie essen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich esse |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du essest |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es esse |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir essen |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr esset |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie essen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich aß |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du aßest |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es aß |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir aßen |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr aßt |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie aßen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich äße |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du äßest |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es äße |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir äßen |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr äßet |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie äßen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde essen |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst essen |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird essen |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden essen |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet essen |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden essen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich habe gegessen |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du hast gegessen |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es hat gegessen |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir haben gegessen |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr habt gegessen |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie haben gegessen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich habe gegessen |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du habest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es habe gegessen |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir haben gegessen |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr habet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie haben gegessen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich hatte gegessen |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du hattest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es hatte gegessen |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir hatten gegessen |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr hattet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie hatten gegessen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich hätte gegessen |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du hättest gegessen |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es hätte gegessen |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir hätten gegessen |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr hättet gegessen |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie hätten gegessen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde gegessen haben |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst gegessen haben |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird gegessen haben |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden gegessen haben |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet gegessen haben |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden gegessen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
essen |
| Vorzeitigkeit |
manducatus esse
|
gegessen haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
essen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manducare
|
iss! |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
esst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducator
|
| 3. Person Singular |
manducator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
manducantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducari manducarier
|
das Essen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Essens |
| Dativ |
manducando
|
dem Essen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Essen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Essen |
| Vokativ |
manducande
|
Essen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich kaue |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du kaust |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es kaut |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir kauen |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr kaut |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie kauen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich kaue |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du kauest |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es kaue |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir kauen |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr kauet |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie kauen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich kaute |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du kautest |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es kaute |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir kauten |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr kautet |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie kauten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich kaute |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du kautest |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es kaute |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir kauten |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr kautet |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie kauten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde kauen |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst kauen |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird kauen |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden kauen |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet kauen |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden kauen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich habe gekaut |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du hast gekaut |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es hat gekaut |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir haben gekaut |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr habt gekaut |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie haben gekaut |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich habe gekaut |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du habest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es habe gekaut |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir haben gekaut |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr habet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie haben gekaut |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich hatte gekaut |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du hattest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es hatte gekaut |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir hatten gekaut |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr hattet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie hatten gekaut |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich hätte gekaut |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du hättest gekaut |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es hätte gekaut |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir hätten gekaut |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr hättet gekaut |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie hätten gekaut |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde gekaut haben |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst gekaut haben |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird gekaut haben |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden gekaut haben |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet gekaut haben |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden gekaut haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
kauen |
| Vorzeitigkeit |
manducatus esse
|
gekaut haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
kauen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manducare
|
kaue; kau! |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
kaut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducator
|
| 3. Person Singular |
manducator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
manducantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducari manducarier
|
das Kauen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Kauens |
| Dativ |
manducando
|
dem Kauen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Kauen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Kauen |
| Vokativ |
manducande
|
Kauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich nage |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du nagst |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es nagt |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir nagen |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr nagt |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie nagen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich nage |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du nagest |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es nage |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir nagen |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr naget |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie nagen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich nagte |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du nagtest |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es nagte |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir nagten |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr nagtet |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie nagten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich nagte |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du nagtest |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es nagte |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir nagten |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr nagtet |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie nagten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde nagen |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst nagen |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird nagen |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden nagen |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet nagen |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden nagen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich habe genagt |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du hast genagt |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es hat genagt |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir haben genagt |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr habt genagt |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie haben genagt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich habe genagt |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du habest genagt |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es habe genagt |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir haben genagt |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr habet genagt |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie haben genagt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich hatte genagt |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du hattest genagt |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es hatte genagt |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir hatten genagt |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr hattet genagt |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie hatten genagt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich hätte genagt |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du hättest genagt |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es hätte genagt |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir hätten genagt |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr hättet genagt |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie hätten genagt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde genagt haben |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst genagt haben |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird genagt haben |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden genagt haben |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet genagt haben |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden genagt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
nagen |
| Vorzeitigkeit |
manducatus esse
|
genagt haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
nagen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manducare
|
nage; nag! |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
nagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducator
|
| 3. Person Singular |
manducator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
manducantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducari manducarier
|
das Nagen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Nagens |
| Dativ |
manducando
|
dem Nagen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Nagen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Nagen |
| Vokativ |
manducande
|
Nagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich verschlinge |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du verschlingst |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es verschlingt |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir verschlingen |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr verschlingt |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie verschlingen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich verschlinge |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du verschlingest |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es verschlinge |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir verschlingen |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr verschlinget |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie verschlingen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich verschlang |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du verschlangst |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es verschlang |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir verschlangen |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr verschlangt |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie verschlangen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich verschlänge |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du verschlängest |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es verschlänge |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir verschlängen |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr verschlänget |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie verschlängen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde verschlingen |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst verschlingen |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird verschlingen |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden verschlingen |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet verschlingen |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden verschlingen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich habe verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du hast verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es hat verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir haben verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr habt verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie haben verschlungen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich habe verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du habest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es habe verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir haben verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr habet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie haben verschlungen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich hatte verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du hattest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es hatte verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir hatten verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr hattet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie hatten verschlungen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich hätte verschlungen |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du hättest verschlungen |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es hätte verschlungen |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir hätten verschlungen |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr hättet verschlungen |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie hätten verschlungen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde verschlungen haben |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst verschlungen haben |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird verschlungen haben |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden verschlungen haben |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet verschlungen haben |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden verschlungen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
verschlingen |
| Vorzeitigkeit |
manducatus esse
|
verschlungen haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
verschlingen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manducare
|
verschlinge; verschling! |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
verschlingt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducator
|
| 3. Person Singular |
manducator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
manducantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducari manducarier
|
das Verschlingen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Verschlingens |
| Dativ |
manducando
|
dem Verschlingen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Verschlingen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Verschlingen |
| Vokativ |
manducande
|
Verschlingen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducor
|
ich zerkaue |
| 2. Person Singular |
manducaris manducare
|
du zerkaust |
| 3. Person Singular |
manducatur
|
er/sie/es zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducamur
|
wir zerkauen |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
ihr zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducantur
|
sie zerkauen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducer
|
ich zerkaue |
| 2. Person Singular |
manduceris manducere
|
du zerkauest |
| 3. Person Singular |
manducetur
|
er/sie/es zerkaue |
| 1. Person Plural |
manducemur
|
wir zerkauen |
| 2. Person Plural |
manducemini
|
ihr zerkauet |
| 3. Person Plural |
manducentur
|
sie zerkauen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabar
|
ich zerkaute |
| 2. Person Singular |
manducabaris manducabare
|
du zerkautest |
| 3. Person Singular |
manducabatur
|
er/sie/es zerkaute |
| 1. Person Plural |
manducabamur
|
wir zerkauten |
| 2. Person Plural |
manducabamini
|
ihr zerkautet |
| 3. Person Plural |
manducabantur
|
sie zerkauten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducarer
|
ich zerkaute |
| 2. Person Singular |
manducareris manducarere
|
du zerkautest |
| 3. Person Singular |
manducaretur
|
er/sie/es zerkaute |
| 1. Person Plural |
manducaremur
|
wir zerkauten |
| 2. Person Plural |
manducaremini
|
ihr zerkautet |
| 3. Person Plural |
manducarentur
|
sie zerkauten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducabor
|
ich werde zerkauen |
| 2. Person Singular |
manducaberis manducabere
|
du wirst zerkauen |
| 3. Person Singular |
manducabitur
|
er/sie/es wird zerkauen |
| 1. Person Plural |
manducabimur
|
wir werden zerkauen |
| 2. Person Plural |
manducabimini
|
ihr werdet zerkauen |
| 3. Person Plural |
manducabuntur
|
sie werden zerkauen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sum
|
ich habe zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducatus es
|
du hast zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducatus est
|
er/sie/es hat zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducati sumus
|
wir haben zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducati estis
|
ihr habt zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducati sunt
|
sie haben zerkaut |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus sim
|
ich habe zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducatus sis
|
du habest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducatus sit
|
er/sie/es habe zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducati simus
|
wir haben zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducati sitis
|
ihr habet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducati sint
|
sie haben zerkaut |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus eram
|
ich hatte zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducatus eras
|
du hattest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducatus erat
|
er/sie/es hatte zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducati eramus
|
wir hatten zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducati eratis
|
ihr hattet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducati erant
|
sie hatten zerkaut |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus essem
|
ich hätte zerkaut |
| 2. Person Singular |
manducatus esses
|
du hättest zerkaut |
| 3. Person Singular |
manducatus esset
|
er/sie/es hätte zerkaut |
| 1. Person Plural |
manducati essemus
|
wir hätten zerkaut |
| 2. Person Plural |
manducati essetis
|
ihr hättet zerkaut |
| 3. Person Plural |
manducati essent
|
sie hätten zerkaut |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manducatus ero
|
ich werde zerkaut haben |
| 2. Person Singular |
manducatus eris
|
du wirst zerkaut haben |
| 3. Person Singular |
manducatus erit
|
er/sie/es wird zerkaut haben |
| 1. Person Plural |
manducati erimus
|
wir werden zerkaut haben |
| 2. Person Plural |
manducati eritis
|
ihr werdet zerkaut haben |
| 3. Person Plural |
manducati erunt
|
sie werden zerkaut haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
manducari manducarier
|
zerkauen |
| Vorzeitigkeit |
manducatus esse
|
zerkaut haben |
| Nachzeitigkeit |
manducaturum esse
|
zerkauen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manducare
|
zerkaue; zerkau! |
| 2. Person Plural |
manducamini
|
zerkaut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
manducator
|
| 3. Person Singular |
manducator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
manducantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
manducari manducarier
|
das Zerkauen |
| Genitiv |
manducandi
|
des Zerkauens |
| Dativ |
manducando
|
dem Zerkauen |
| Akkusativ |
manducandum
|
das Zerkauen |
| Ablativ |
manducando
|
durch das Zerkauen |
| Vokativ |
manducande
|
Zerkauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducandus
|
manducanda
|
manducandum
|
| Genitiv |
manducandi
|
manducandae
|
manducandi
|
| Dativ |
manducando
|
manducandae
|
manducando
|
| Akkusativ |
manducandum
|
manducandam
|
manducandum
|
| Ablativ |
manducando
|
manducanda
|
manducando
|
| Vokativ |
manducande
|
manducanda
|
manducandum
|
Plural
| Nominativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
| Genitiv |
manducandorum
|
manducandarum
|
manducandorum
|
| Dativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Akkusativ |
manducandos
|
manducandas
|
manducanda
|
| Ablativ |
manducandis
|
manducandis
|
manducandis
|
| Vokativ |
manducandi
|
manducandae
|
manducanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
| Genitiv |
manducantis
|
manducantis
|
manducantis
|
| Dativ |
manducanti
|
manducanti
|
manducanti
|
| Akkusativ |
manducantem
|
manducantem
|
manducans
|
| Ablativ |
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
manducanti manducante
|
| Vokativ |
manducans
|
manducans
|
manducans
|
Plural
| Nominativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Genitiv |
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
manducantium manducantum
|
| Dativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Akkusativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
| Ablativ |
manducantibus
|
manducantibus
|
manducantibus
|
| Vokativ |
manducantes
|
manducantes
|
manducantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducatus
|
manducata
|
manducatum
|
| Genitiv |
manducati
|
manducatae
|
manducati
|
| Dativ |
manducato
|
manducatae
|
manducato
|
| Akkusativ |
manducatum
|
manducatam
|
manducatum
|
| Ablativ |
manducato
|
manducata
|
manducato
|
| Vokativ |
manducate
|
manducata
|
manducatum
|
Plural
| Nominativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
| Genitiv |
manducatorum
|
manducatarum
|
manducatorum
|
| Dativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Akkusativ |
manducatos
|
manducatas
|
manducata
|
| Ablativ |
manducatis
|
manducatis
|
manducatis
|
| Vokativ |
manducati
|
manducatae
|
manducata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
manducaturus
|
manducatura
|
manducaturum
|
| Genitiv |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducaturi
|
| Dativ |
manducaturo
|
manducaturae
|
manducaturo
|
| Akkusativ |
manducaturum
|
manducaturam
|
manducaturum
|
| Ablativ |
manducaturo
|
manducatura
|
manducaturo
|
| Vokativ |
manducature
|
manducatura
|
manducaturum
|
Plural
| Nominativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
| Genitiv |
manducaturorum
|
manducaturarum
|
manducaturorum
|
| Dativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Akkusativ |
manducaturos
|
manducaturas
|
manducatura
|
| Ablativ |
manducaturis
|
manducaturis
|
manducaturis
|
| Vokativ |
manducaturi
|
manducaturae
|
manducatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
manducatum
|
manducatu
|