Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
mirari (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
mirandus auch noch Formen von:
mirare (Verb im Partizip) |
mirandus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
anstaunen
bewundern/verehren
erstaunt/überrascht/verblüfft sein
sich wundern
staunend/ehrfürchtig/bewundernd ansehen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miror
ich staune an
2. Person Singular
miraris mirare
du staunst an
3. Person Singular
miratur
er/sie/es staunt an
1. Person Plural
miramur
wir staunen an
2. Person Plural
miramini
ihr staunt an
3. Person Plural
mirantur
sie staunen an
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirer
ich staune an
2. Person Singular
mireris mirere
du staunest an
3. Person Singular
miretur
er/sie/es staune an
1. Person Plural
miremur
wir staunen an
2. Person Plural
miremini
ihr staunet an
3. Person Plural
mirentur
sie staunen an
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabar
ich staunte an
2. Person Singular
mirabaris mirabare
du stauntest an
3. Person Singular
mirabatur
er/sie/es staunte an
1. Person Plural
mirabamur
wir staunten an
2. Person Plural
mirabamini
ihr stauntet an
3. Person Plural
mirabantur
sie staunten an
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarer
ich staunte an
2. Person Singular
mirareris mirarere
du stauntest an
3. Person Singular
miraretur
er/sie/es staunte an
1. Person Plural
miraremur
wir staunten an
2. Person Plural
miraremini
ihr stauntet an
3. Person Plural
mirarentur
sie staunten an
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabor
ich werde anstaunen
2. Person Singular
miraberis mirabere
du wirst anstaunen
3. Person Singular
mirabitur
er/sie/es wird anstaunen
1. Person Plural
mirabimur
wir werden anstaunen
2. Person Plural
mirabimini
ihr werdet anstaunen
3. Person Plural
mirabuntur
sie werden anstaunen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus sum
ich habe angestaunt
2. Person Singular
miratus es
du hast angestaunt
3. Person Singular
miratus est
er/sie/es hat angestaunt
1. Person Plural
mirati sumus
wir haben angestaunt
2. Person Plural
mirati estis
ihr habt angestaunt
3. Person Plural
mirati sunt
sie haben angestaunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus sim
ich habe angestaunt
2. Person Singular
miratus sis
du habest angestaunt
3. Person Singular
miratus sit
er/sie/es habe angestaunt
1. Person Plural
mirati simus
wir haben angestaunt
2. Person Plural
mirati sitis
ihr habet angestaunt
3. Person Plural
mirati sint
sie haben angestaunt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus eram
ich hatte angestaunt
2. Person Singular
miratus eras
du hattest angestaunt
3. Person Singular
miratus erat
er/sie/es hatte angestaunt
1. Person Plural
mirati eramus
wir hatten angestaunt
2. Person Plural
mirati eratis
ihr hattet angestaunt
3. Person Plural
mirati erant
sie hatten angestaunt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus essem
ich hätte angestaunt
2. Person Singular
miratus esses
du hättest angestaunt
3. Person Singular
miratus esset
er/sie/es hätte angestaunt
1. Person Plural
mirati essemus
wir hätten angestaunt
2. Person Plural
mirati essetis
ihr hättet angestaunt
3. Person Plural
mirati essent
sie hätten angestaunt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miratus ero
ich werde angestaunt haben
2. Person Singular
miratus eris
du wirst angestaunt haben
3. Person Singular
miratus erit
er/sie/es wird angestaunt haben
1. Person Plural
mirati erimus
wir werden angestaunt haben
2. Person Plural
mirati eritis
ihr werdet angestaunt haben
3. Person Plural
mirati erunt
sie werden angestaunt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
anstaunen
Vorzeitigkeit
miratus esse
angestaunt haben
Nachzeitigkeit
miraturum esse
anstaunen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mirare
staune an; staun an!
2. Person Plural
miramini
staunt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirator
3. Person Singular
mirator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
mirantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirari mirarier
das Anstaunen
Genitiv
mirandi
des Anstaunens
Dativ
mirando
dem Anstaunen
Akkusativ
mirandum
das Anstaunen
Ablativ
mirando
durch das Anstaunen
Vokativ
mirande
Anstaunen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miror
2. Person Singular
miraris mirare
3. Person Singular
miratur
1. Person Plural
miramur
2. Person Plural
miramini
3. Person Plural
mirantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirer
2. Person Singular
mireris mirere
3. Person Singular
miretur
1. Person Plural
miremur
2. Person Plural
miremini
3. Person Plural
mirentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabar
2. Person Singular
mirabaris mirabare
3. Person Singular
mirabatur
1. Person Plural
mirabamur
2. Person Plural
mirabamini
3. Person Plural
mirabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarer
2. Person Singular
mirareris mirarere
3. Person Singular
miraretur
1. Person Plural
miraremur
2. Person Plural
miraremini
3. Person Plural
mirarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabor
2. Person Singular
miraberis mirabere
3. Person Singular
mirabitur
1. Person Plural
mirabimur
2. Person Plural
mirabimini
3. Person Plural
mirabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus sum
2. Person Singular
miratus es
3. Person Singular
miratus est
1. Person Plural
mirati sumus
2. Person Plural
mirati estis
3. Person Plural
mirati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus sim
2. Person Singular
miratus sis
3. Person Singular
miratus sit
1. Person Plural
mirati simus
2. Person Plural
mirati sitis
3. Person Plural
mirati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus eram
2. Person Singular
miratus eras
3. Person Singular
miratus erat
1. Person Plural
mirati eramus
2. Person Plural
mirati eratis
3. Person Plural
mirati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus essem
2. Person Singular
miratus esses
3. Person Singular
miratus esset
1. Person Plural
mirati essemus
2. Person Plural
mirati essetis
3. Person Plural
mirati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miratus ero
2. Person Singular
miratus eris
3. Person Singular
miratus erit
1. Person Plural
mirati erimus
2. Person Plural
mirati eritis
3. Person Plural
mirati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
Vorzeitigkeit
miratus esse
Nachzeitigkeit
miraturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mirare
!
2. Person Plural
miramini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirator
3. Person Singular
mirator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
mirantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirari mirarier
Genitiv
mirandi
Dativ
mirando
Akkusativ
mirandum
Ablativ
mirando
Vokativ
mirande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miror
2. Person Singular
miraris mirare
3. Person Singular
miratur
1. Person Plural
miramur
2. Person Plural
miramini
3. Person Plural
mirantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirer
2. Person Singular
mireris mirere
3. Person Singular
miretur
1. Person Plural
miremur
2. Person Plural
miremini
3. Person Plural
mirentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabar
2. Person Singular
mirabaris mirabare
3. Person Singular
mirabatur
1. Person Plural
mirabamur
2. Person Plural
mirabamini
3. Person Plural
mirabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarer
2. Person Singular
mirareris mirarere
3. Person Singular
miraretur
1. Person Plural
miraremur
2. Person Plural
miraremini
3. Person Plural
mirarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabor
2. Person Singular
miraberis mirabere
3. Person Singular
mirabitur
1. Person Plural
mirabimur
2. Person Plural
mirabimini
3. Person Plural
mirabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus sum
2. Person Singular
miratus es
3. Person Singular
miratus est
1. Person Plural
mirati sumus
2. Person Plural
mirati estis
3. Person Plural
mirati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus sim
2. Person Singular
miratus sis
3. Person Singular
miratus sit
1. Person Plural
mirati simus
2. Person Plural
mirati sitis
3. Person Plural
mirati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus eram
2. Person Singular
miratus eras
3. Person Singular
miratus erat
1. Person Plural
mirati eramus
2. Person Plural
mirati eratis
3. Person Plural
mirati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus essem
2. Person Singular
miratus esses
3. Person Singular
miratus esset
1. Person Plural
mirati essemus
2. Person Plural
mirati essetis
3. Person Plural
mirati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miratus ero
2. Person Singular
miratus eris
3. Person Singular
miratus erit
1. Person Plural
mirati erimus
2. Person Plural
mirati eritis
3. Person Plural
mirati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
Vorzeitigkeit
miratus esse
Nachzeitigkeit
miraturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mirare
!
2. Person Plural
miramini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirator
3. Person Singular
mirator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
mirantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirari mirarier
Genitiv
mirandi
Dativ
mirando
Akkusativ
mirandum
Ablativ
mirando
Vokativ
mirande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miror
ich wundere mich
2. Person Singular
miraris mirare
du wunderst dich
3. Person Singular
miratur
er/sie/es wundert sich
1. Person Plural
miramur
wir wundern uns
2. Person Plural
miramini
ihr wundert euch
3. Person Plural
mirantur
sie wundern sich
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirer
ich wundere mich
2. Person Singular
mireris mirere
du wunderst dich
3. Person Singular
miretur
er/sie/es wundere sich
1. Person Plural
miremur
wir wundern uns
2. Person Plural
miremini
ihr wundert euch
3. Person Plural
mirentur
sie wundern sich
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabar
ich wunderte mich
2. Person Singular
mirabaris mirabare
du wundertest dich
3. Person Singular
mirabatur
er/sie/es wunderte sich
1. Person Plural
mirabamur
wir wunderten uns
2. Person Plural
mirabamini
ihr wundertet euch
3. Person Plural
mirabantur
sie wunderten sich
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarer
ich wunderte mich
2. Person Singular
mirareris mirarere
du wundertest dich
3. Person Singular
miraretur
er/sie/es wunderte sich
1. Person Plural
miraremur
wir wunderten uns
2. Person Plural
miraremini
ihr wundertet euch
3. Person Plural
mirarentur
sie wunderten sich
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabor
ich werde mich wundern
2. Person Singular
miraberis mirabere
du wirst dich wundern
3. Person Singular
mirabitur
er/sie/es wird sich wundern
1. Person Plural
mirabimur
wir werden uns wundern
2. Person Plural
mirabimini
ihr werdet euch wundern
3. Person Plural
mirabuntur
sie werden sich wundern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus sum
ich habe mich gewundert
2. Person Singular
miratus es
du hast dich gewundert
3. Person Singular
miratus est
er/sie/es hat sich gewundert
1. Person Plural
mirati sumus
wir haben uns gewundert
2. Person Plural
mirati estis
ihr habt euch gewundert
3. Person Plural
mirati sunt
sie haben sich gewundert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus sim
ich habe mich gewundert
2. Person Singular
miratus sis
du habest dich gewundert
3. Person Singular
miratus sit
er/sie/es habe sich gewundert
1. Person Plural
mirati simus
wir haben uns gewundert
2. Person Plural
mirati sitis
ihr habet euch gewundert
3. Person Plural
mirati sint
sie haben sich gewundert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus eram
ich hatte mich gewundert
2. Person Singular
miratus eras
du hattest dich gewundert
3. Person Singular
miratus erat
er/sie/es hatte sich gewundert
1. Person Plural
mirati eramus
wir hatten uns gewundert
2. Person Plural
mirati eratis
ihr hattet euch gewundert
3. Person Plural
mirati erant
sie hatten sich gewundert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus essem
ich hätte mich gewundert
2. Person Singular
miratus esses
du hättest dich gewundert
3. Person Singular
miratus esset
er/sie/es hätte sich gewundert
1. Person Plural
mirati essemus
wir hätten uns gewundert
2. Person Plural
mirati essetis
ihr hättet euch gewundert
3. Person Plural
mirati essent
sie hätten sich gewundert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miratus ero
ich werde mich gewundert haben
2. Person Singular
miratus eris
du wirst dich gewundert haben
3. Person Singular
miratus erit
er/sie/es wird sich gewundert haben
1. Person Plural
mirati erimus
wir werden uns gewundert haben
2. Person Plural
mirati eritis
ihr werdet euch gewundert haben
3. Person Plural
mirati erunt
sie werden sich gewundert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
sich wundern
Vorzeitigkeit
miratus esse
sich gewundert haben
Nachzeitigkeit
miraturum esse
sich wundern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mirare
wundere dich!
2. Person Plural
miramini
wundert euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirator
3. Person Singular
mirator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
mirantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirari mirarier
das Sich wundern
Genitiv
mirandi
des Sich wundernes
Dativ
mirando
dem Sich wundern
Akkusativ
mirandum
das Sich wundern
Ablativ
mirando
durch das Sich wundern
Vokativ
mirande
Sich wundern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miror
2. Person Singular
miraris mirare
3. Person Singular
miratur
1. Person Plural
miramur
2. Person Plural
miramini
3. Person Plural
mirantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirer
2. Person Singular
mireris mirere
3. Person Singular
miretur
1. Person Plural
miremur
2. Person Plural
miremini
3. Person Plural
mirentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabar
2. Person Singular
mirabaris mirabare
3. Person Singular
mirabatur
1. Person Plural
mirabamur
2. Person Plural
mirabamini
3. Person Plural
mirabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarer
2. Person Singular
mirareris mirarere
3. Person Singular
miraretur
1. Person Plural
miraremur
2. Person Plural
miraremini
3. Person Plural
mirarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabor
2. Person Singular
miraberis mirabere
3. Person Singular
mirabitur
1. Person Plural
mirabimur
2. Person Plural
mirabimini
3. Person Plural
mirabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus sum
2. Person Singular
miratus es
3. Person Singular
miratus est
1. Person Plural
mirati sumus
2. Person Plural
mirati estis
3. Person Plural
mirati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus sim
2. Person Singular
miratus sis
3. Person Singular
miratus sit
1. Person Plural
mirati simus
2. Person Plural
mirati sitis
3. Person Plural
mirati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miratus eram
2. Person Singular
miratus eras
3. Person Singular
miratus erat
1. Person Plural
mirati eramus
2. Person Plural
mirati eratis
3. Person Plural
mirati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miratus essem
2. Person Singular
miratus esses
3. Person Singular
miratus esset
1. Person Plural
mirati essemus
2. Person Plural
mirati essetis
3. Person Plural
mirati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miratus ero
2. Person Singular
miratus eris
3. Person Singular
miratus erit
1. Person Plural
mirati erimus
2. Person Plural
mirati eritis
3. Person Plural
mirati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
Vorzeitigkeit
miratus esse
Nachzeitigkeit
miraturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mirare
!
2. Person Plural
miramini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirator
3. Person Singular
mirator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
mirantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirari mirarier
Genitiv
mirandi
Dativ
mirando
Akkusativ
mirandum
Ablativ
mirando
Vokativ
mirande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu