Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
mirare (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
mirandus auch noch Formen von:
mirari (Verb im Partizip) |
mirandus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
anstaunen
bewundern/verehren
erstaunt/überrascht/verblüfft sein
sich wundern
staunend/ehrfürchtig/bewundernd ansehen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miro
ich staune an
2. Person Singular
miras
du staunst an
3. Person Singular
mirat
er/sie/es staunt an
1. Person Plural
miramus
wir staunen an
2. Person Plural
miratis
ihr staunt an
3. Person Plural
mirant
sie staunen an
Passiv
1. Person Singular
miror
ich werde angestaunt
2. Person Singular
miraris mirare
du wirst angestaunt
3. Person Singular
miratur
er/sie/es wird angestaunt
1. Person Plural
miramur
wir werden angestaunt
2. Person Plural
miramini
ihr werdet angestaunt
3. Person Plural
mirantur
sie werden angestaunt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirem
ich staune an
2. Person Singular
mires
du staunest an
3. Person Singular
miret
er/sie/es staune an
1. Person Plural
miremus
wir staunen an
2. Person Plural
miretis
ihr staunet an
3. Person Plural
mirent
sie staunen an
Passiv
1. Person Singular
mirer
ich werde angestaunt
2. Person Singular
mireris mirere
du werdest angestaunt
3. Person Singular
miretur
er/sie/es werde angestaunt
1. Person Plural
miremur
wir werden angestaunt
2. Person Plural
miremini
ihr werdet angestaunt
3. Person Plural
mirentur
sie werden angestaunt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabam
ich staunte an
2. Person Singular
mirabas
du stauntest an
3. Person Singular
mirabat
er/sie/es staunte an
1. Person Plural
mirabamus
wir staunten an
2. Person Plural
mirabatis
ihr stauntet an
3. Person Plural
mirabant
sie staunten an
Passiv
1. Person Singular
mirabar
ich wurde angestaunt
2. Person Singular
mirabaris mirabare
du wurdest angestaunt
3. Person Singular
mirabatur
er/sie/es wurde angestaunt
1. Person Plural
mirabamur
wir wurden angestaunt
2. Person Plural
mirabamini
ihr wurdet angestaunt
3. Person Plural
mirabantur
sie wurden angestaunt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarem
ich staunte an
2. Person Singular
mirares
du stauntest an
3. Person Singular
miraret
er/sie/es staunte an
1. Person Plural
miraremus
wir staunten an
2. Person Plural
miraretis
ihr stauntet an
3. Person Plural
mirarent
sie staunten an
Passiv
1. Person Singular
mirarer
ich würde angestaunt
2. Person Singular
mirareris mirarere
du würdest angestaunt
3. Person Singular
miraretur
er/sie/es würde angestaunt
1. Person Plural
miraremur
wir würden angestaunt
2. Person Plural
miraremini
ihr würdet angestaunt
3. Person Plural
mirarentur
sie würden angestaunt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabo
ich werde anstaunen
2. Person Singular
mirabis
du wirst anstaunen
3. Person Singular
mirabit
er/sie/es wird anstaunen
1. Person Plural
mirabimus
wir werden anstaunen
2. Person Plural
mirabitis
ihr werdet anstaunen
3. Person Plural
mirabunt
sie werden anstaunen
Passiv
1. Person Singular
mirabor
ich werde angestaunt werden
2. Person Singular
miraberis mirabere
du wirst angestaunt werden
3. Person Singular
mirabitur
er/sie/es wird angestaunt werden
1. Person Plural
mirabimur
wir werden angestaunt werden
2. Person Plural
mirabimini
ihr werdet angestaunt werden
3. Person Plural
mirabuntur
sie werden angestaunt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miravi
ich habe angestaunt
2. Person Singular
miravisti
du hast angestaunt
3. Person Singular
miravit
er/sie/es hat angestaunt
1. Person Plural
miravimus
wir haben angestaunt
2. Person Plural
miravistis
ihr habt angestaunt
3. Person Plural
miraverunt miravere
sie haben angestaunt
Passiv
1. Person Singular
miratus sum
ich bin angestaunt worden
2. Person Singular
miratus es
du bist angestaunt worden
3. Person Singular
miratus est
er/sie/es ist angestaunt worden
1. Person Plural
mirati sumus
wir sind angestaunt worden
2. Person Plural
mirati estis
ihr seid angestaunt worden
3. Person Plural
mirati sunt
sie sind angestaunt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miraverim
ich habe angestaunt
2. Person Singular
miraveris
du habest angestaunt
3. Person Singular
miraverit
er/sie/es habe angestaunt
1. Person Plural
miraverimus
wir haben angestaunt
2. Person Plural
miraveritis
ihr habet angestaunt
3. Person Plural
miraverint
sie haben angestaunt
Passiv
1. Person Singular
miratus sim
ich sei angestaunt worden
2. Person Singular
miratus sis
du seiest angestaunt worden
3. Person Singular
miratus sit
er/sie/es sei angestaunt worden
1. Person Plural
mirati simus
wir seien angestaunt worden
2. Person Plural
mirati sitis
ihr seiet angestaunt worden
3. Person Plural
mirati sint
sie seien angestaunt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miraveram
ich hatte angestaunt
2. Person Singular
miraveras
du hattest angestaunt
3. Person Singular
miraverat
er/sie/es hatte angestaunt
1. Person Plural
miraveramus
wir hatten angestaunt
2. Person Plural
miraveratis
ihr hattet angestaunt
3. Person Plural
miraverant
sie hatten angestaunt
Passiv
1. Person Singular
miratus eram
ich war angestaunt worden
2. Person Singular
miratus eras
du warst angestaunt worden
3. Person Singular
miratus erat
er/sie/es war angestaunt worden
1. Person Plural
mirati eramus
wir waren angestaunt worden
2. Person Plural
mirati eratis
ihr wart angestaunt worden
3. Person Plural
mirati erant
sie waren angestaunt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miravissem
ich hätte angestaunt
2. Person Singular
miravisses
du hättest angestaunt
3. Person Singular
miravisset
er/sie/es hätte angestaunt
1. Person Plural
miravissemus
wir hätten angestaunt
2. Person Plural
miravissetis
ihr hättet angestaunt
3. Person Plural
miravissent
sie hätten angestaunt
Passiv
1. Person Singular
miratus essem
ich wäre angestaunt worden
2. Person Singular
miratus esses
du wärest angestaunt worden
3. Person Singular
miratus esset
er/sie/es wäre angestaunt worden
1. Person Plural
mirati essemus
wir wären angestaunt worden
2. Person Plural
mirati essetis
ihr wäret angestaunt worden
3. Person Plural
mirati essent
sie wären angestaunt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miravero
ich werde angestaunt haben
2. Person Singular
miraveris
du wirst angestaunt haben
3. Person Singular
miraverit
er/sie/es wird angestaunt haben
1. Person Plural
miraverimus
wir werden angestaunt haben
2. Person Plural
miraveritis
ihr werdet angestaunt haben
3. Person Plural
miraverint
sie werden angestaunt haben
Passiv
1. Person Singular
miratus ero
ich werde angestaunt worden sein
2. Person Singular
miratus eris
du wirst angestaunt worden sein
3. Person Singular
miratus erit
er/sie/es wird angestaunt worden sein
1. Person Plural
mirati erimus
wir werden angestaunt worden sein
2. Person Plural
mirati eritis
ihr werdet angestaunt worden sein
3. Person Plural
mirati erunt
sie werden angestaunt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirare
anstaunen
Vorzeitigkeit
miravisse
angestaunt haben
Nachzeitigkeit
miraturum esse
anstaunen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
angestaunt werden
Vorzeitigkeit
miratum esse
angestaunt worden sein
Nachzeitigkeit
miratum iri
künftig angestaunt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mira
staune an; staun an!
2. Person Plural
mirate
staunt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirato
3. Person Singular
mirato
2. Person Plural
miratote
3. Person Plural
miranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirare
das Anstaunen
Genitiv
mirandi
des Anstaunens
Dativ
mirando
dem Anstaunen
Akkusativ
mirandum
das Anstaunen
Ablativ
mirando
durch das Anstaunen
Vokativ
mirande
Anstaunen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miro
2. Person Singular
miras
3. Person Singular
mirat
1. Person Plural
miramus
2. Person Plural
miratis
3. Person Plural
mirant
Passiv
1. Person Singular
miror
2. Person Singular
miraris mirare
3. Person Singular
miratur
1. Person Plural
miramur
2. Person Plural
miramini
3. Person Plural
mirantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirem
2. Person Singular
mires
3. Person Singular
miret
1. Person Plural
miremus
2. Person Plural
miretis
3. Person Plural
mirent
Passiv
1. Person Singular
mirer
2. Person Singular
mireris mirere
3. Person Singular
miretur
1. Person Plural
miremur
2. Person Plural
miremini
3. Person Plural
mirentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabam
2. Person Singular
mirabas
3. Person Singular
mirabat
1. Person Plural
mirabamus
2. Person Plural
mirabatis
3. Person Plural
mirabant
Passiv
1. Person Singular
mirabar
2. Person Singular
mirabaris mirabare
3. Person Singular
mirabatur
1. Person Plural
mirabamur
2. Person Plural
mirabamini
3. Person Plural
mirabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarem
2. Person Singular
mirares
3. Person Singular
miraret
1. Person Plural
miraremus
2. Person Plural
miraretis
3. Person Plural
mirarent
Passiv
1. Person Singular
mirarer
2. Person Singular
mirareris mirarere
3. Person Singular
miraretur
1. Person Plural
miraremur
2. Person Plural
miraremini
3. Person Plural
mirarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabo
2. Person Singular
mirabis
3. Person Singular
mirabit
1. Person Plural
mirabimus
2. Person Plural
mirabitis
3. Person Plural
mirabunt
Passiv
1. Person Singular
mirabor
2. Person Singular
miraberis mirabere
3. Person Singular
mirabitur
1. Person Plural
mirabimur
2. Person Plural
mirabimini
3. Person Plural
mirabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miravi
2. Person Singular
miravisti
3. Person Singular
miravit
1. Person Plural
miravimus
2. Person Plural
miravistis
3. Person Plural
miraverunt miravere
Passiv
1. Person Singular
miratus sum
2. Person Singular
miratus es
3. Person Singular
miratus est
1. Person Plural
mirati sumus
2. Person Plural
mirati estis
3. Person Plural
mirati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miraverim
2. Person Singular
miraveris
3. Person Singular
miraverit
1. Person Plural
miraverimus
2. Person Plural
miraveritis
3. Person Plural
miraverint
Passiv
1. Person Singular
miratus sim
2. Person Singular
miratus sis
3. Person Singular
miratus sit
1. Person Plural
mirati simus
2. Person Plural
mirati sitis
3. Person Plural
mirati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miraveram
2. Person Singular
miraveras
3. Person Singular
miraverat
1. Person Plural
miraveramus
2. Person Plural
miraveratis
3. Person Plural
miraverant
Passiv
1. Person Singular
miratus eram
2. Person Singular
miratus eras
3. Person Singular
miratus erat
1. Person Plural
mirati eramus
2. Person Plural
mirati eratis
3. Person Plural
mirati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miravissem
2. Person Singular
miravisses
3. Person Singular
miravisset
1. Person Plural
miravissemus
2. Person Plural
miravissetis
3. Person Plural
miravissent
Passiv
1. Person Singular
miratus essem
2. Person Singular
miratus esses
3. Person Singular
miratus esset
1. Person Plural
mirati essemus
2. Person Plural
mirati essetis
3. Person Plural
mirati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miravero
2. Person Singular
miraveris
3. Person Singular
miraverit
1. Person Plural
miraverimus
2. Person Plural
miraveritis
3. Person Plural
miraverint
Passiv
1. Person Singular
miratus ero
2. Person Singular
miratus eris
3. Person Singular
miratus erit
1. Person Plural
mirati erimus
2. Person Plural
mirati eritis
3. Person Plural
mirati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirare
Vorzeitigkeit
miravisse
Nachzeitigkeit
miraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
Vorzeitigkeit
miratum esse
Nachzeitigkeit
miratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mira
!
2. Person Plural
mirate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirato
3. Person Singular
mirato
2. Person Plural
miratote
3. Person Plural
miranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirare
Genitiv
mirandi
Dativ
mirando
Akkusativ
mirandum
Ablativ
mirando
Vokativ
mirande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miro
2. Person Singular
miras
3. Person Singular
mirat
1. Person Plural
miramus
2. Person Plural
miratis
3. Person Plural
mirant
Passiv
1. Person Singular
miror
2. Person Singular
miraris mirare
3. Person Singular
miratur
1. Person Plural
miramur
2. Person Plural
miramini
3. Person Plural
mirantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirem
2. Person Singular
mires
3. Person Singular
miret
1. Person Plural
miremus
2. Person Plural
miretis
3. Person Plural
mirent
Passiv
1. Person Singular
mirer
2. Person Singular
mireris mirere
3. Person Singular
miretur
1. Person Plural
miremur
2. Person Plural
miremini
3. Person Plural
mirentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabam
2. Person Singular
mirabas
3. Person Singular
mirabat
1. Person Plural
mirabamus
2. Person Plural
mirabatis
3. Person Plural
mirabant
Passiv
1. Person Singular
mirabar
2. Person Singular
mirabaris mirabare
3. Person Singular
mirabatur
1. Person Plural
mirabamur
2. Person Plural
mirabamini
3. Person Plural
mirabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarem
2. Person Singular
mirares
3. Person Singular
miraret
1. Person Plural
miraremus
2. Person Plural
miraretis
3. Person Plural
mirarent
Passiv
1. Person Singular
mirarer
2. Person Singular
mirareris mirarere
3. Person Singular
miraretur
1. Person Plural
miraremur
2. Person Plural
miraremini
3. Person Plural
mirarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabo
2. Person Singular
mirabis
3. Person Singular
mirabit
1. Person Plural
mirabimus
2. Person Plural
mirabitis
3. Person Plural
mirabunt
Passiv
1. Person Singular
mirabor
2. Person Singular
miraberis mirabere
3. Person Singular
mirabitur
1. Person Plural
mirabimur
2. Person Plural
mirabimini
3. Person Plural
mirabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miravi
2. Person Singular
miravisti
3. Person Singular
miravit
1. Person Plural
miravimus
2. Person Plural
miravistis
3. Person Plural
miraverunt miravere
Passiv
1. Person Singular
miratus sum
2. Person Singular
miratus es
3. Person Singular
miratus est
1. Person Plural
mirati sumus
2. Person Plural
mirati estis
3. Person Plural
mirati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miraverim
2. Person Singular
miraveris
3. Person Singular
miraverit
1. Person Plural
miraverimus
2. Person Plural
miraveritis
3. Person Plural
miraverint
Passiv
1. Person Singular
miratus sim
2. Person Singular
miratus sis
3. Person Singular
miratus sit
1. Person Plural
mirati simus
2. Person Plural
mirati sitis
3. Person Plural
mirati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miraveram
2. Person Singular
miraveras
3. Person Singular
miraverat
1. Person Plural
miraveramus
2. Person Plural
miraveratis
3. Person Plural
miraverant
Passiv
1. Person Singular
miratus eram
2. Person Singular
miratus eras
3. Person Singular
miratus erat
1. Person Plural
mirati eramus
2. Person Plural
mirati eratis
3. Person Plural
mirati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miravissem
2. Person Singular
miravisses
3. Person Singular
miravisset
1. Person Plural
miravissemus
2. Person Plural
miravissetis
3. Person Plural
miravissent
Passiv
1. Person Singular
miratus essem
2. Person Singular
miratus esses
3. Person Singular
miratus esset
1. Person Plural
mirati essemus
2. Person Plural
mirati essetis
3. Person Plural
mirati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miravero
2. Person Singular
miraveris
3. Person Singular
miraverit
1. Person Plural
miraverimus
2. Person Plural
miraveritis
3. Person Plural
miraverint
Passiv
1. Person Singular
miratus ero
2. Person Singular
miratus eris
3. Person Singular
miratus erit
1. Person Plural
mirati erimus
2. Person Plural
mirati eritis
3. Person Plural
mirati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirare
Vorzeitigkeit
miravisse
Nachzeitigkeit
miraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
Vorzeitigkeit
miratum esse
Nachzeitigkeit
miratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mira
!
2. Person Plural
mirate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirato
3. Person Singular
mirato
2. Person Plural
miratote
3. Person Plural
miranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirare
Genitiv
mirandi
Dativ
mirando
Akkusativ
mirandum
Ablativ
mirando
Vokativ
mirande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miro
ich wundere mich
2. Person Singular
miras
du wunderst dich
3. Person Singular
mirat
er/sie/es wundert sich
1. Person Plural
miramus
wir wundern uns
2. Person Plural
miratis
ihr wundert euch
3. Person Plural
mirant
sie wundern sich
Passiv
1. Person Singular
miror
2. Person Singular
miraris mirare
3. Person Singular
miratur
1. Person Plural
miramur
2. Person Plural
miramini
3. Person Plural
mirantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirem
ich wundere mich
2. Person Singular
mires
du wunderst dich
3. Person Singular
miret
er/sie/es wundere sich
1. Person Plural
miremus
wir wundern uns
2. Person Plural
miretis
ihr wundert euch
3. Person Plural
mirent
sie wundern sich
Passiv
1. Person Singular
mirer
2. Person Singular
mireris mirere
3. Person Singular
miretur
1. Person Plural
miremur
2. Person Plural
miremini
3. Person Plural
mirentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabam
ich wunderte mich
2. Person Singular
mirabas
du wundertest dich
3. Person Singular
mirabat
er/sie/es wunderte sich
1. Person Plural
mirabamus
wir wunderten uns
2. Person Plural
mirabatis
ihr wundertet euch
3. Person Plural
mirabant
sie wunderten sich
Passiv
1. Person Singular
mirabar
2. Person Singular
mirabaris mirabare
3. Person Singular
mirabatur
1. Person Plural
mirabamur
2. Person Plural
mirabamini
3. Person Plural
mirabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarem
ich wunderte mich
2. Person Singular
mirares
du wundertest dich
3. Person Singular
miraret
er/sie/es wunderte sich
1. Person Plural
miraremus
wir wunderten uns
2. Person Plural
miraretis
ihr wundertet euch
3. Person Plural
mirarent
sie wunderten sich
Passiv
1. Person Singular
mirarer
2. Person Singular
mirareris mirarere
3. Person Singular
miraretur
1. Person Plural
miraremur
2. Person Plural
miraremini
3. Person Plural
mirarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabo
ich werde mich wundern
2. Person Singular
mirabis
du wirst dich wundern
3. Person Singular
mirabit
er/sie/es wird sich wundern
1. Person Plural
mirabimus
wir werden uns wundern
2. Person Plural
mirabitis
ihr werdet euch wundern
3. Person Plural
mirabunt
sie werden sich wundern
Passiv
1. Person Singular
mirabor
2. Person Singular
miraberis mirabere
3. Person Singular
mirabitur
1. Person Plural
mirabimur
2. Person Plural
mirabimini
3. Person Plural
mirabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miravi
ich habe mich gewundert
2. Person Singular
miravisti
du hast dich gewundert
3. Person Singular
miravit
er/sie/es hat sich gewundert
1. Person Plural
miravimus
wir haben uns gewundert
2. Person Plural
miravistis
ihr habt euch gewundert
3. Person Plural
miraverunt miravere
sie haben sich gewundert
Passiv
1. Person Singular
miratus sum
2. Person Singular
miratus es
3. Person Singular
miratus est
1. Person Plural
mirati sumus
2. Person Plural
mirati estis
3. Person Plural
mirati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miraverim
ich habe mich gewundert
2. Person Singular
miraveris
du habest dich gewundert
3. Person Singular
miraverit
er/sie/es habe sich gewundert
1. Person Plural
miraverimus
wir haben uns gewundert
2. Person Plural
miraveritis
ihr habet euch gewundert
3. Person Plural
miraverint
sie haben sich gewundert
Passiv
1. Person Singular
miratus sim
2. Person Singular
miratus sis
3. Person Singular
miratus sit
1. Person Plural
mirati simus
2. Person Plural
mirati sitis
3. Person Plural
mirati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miraveram
ich hatte mich gewundert
2. Person Singular
miraveras
du hattest dich gewundert
3. Person Singular
miraverat
er/sie/es hatte sich gewundert
1. Person Plural
miraveramus
wir hatten uns gewundert
2. Person Plural
miraveratis
ihr hattet euch gewundert
3. Person Plural
miraverant
sie hatten sich gewundert
Passiv
1. Person Singular
miratus eram
2. Person Singular
miratus eras
3. Person Singular
miratus erat
1. Person Plural
mirati eramus
2. Person Plural
mirati eratis
3. Person Plural
mirati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miravissem
ich hätte mich gewundert
2. Person Singular
miravisses
du hättest dich gewundert
3. Person Singular
miravisset
er/sie/es hätte sich gewundert
1. Person Plural
miravissemus
wir hätten uns gewundert
2. Person Plural
miravissetis
ihr hättet euch gewundert
3. Person Plural
miravissent
sie hätten sich gewundert
Passiv
1. Person Singular
miratus essem
2. Person Singular
miratus esses
3. Person Singular
miratus esset
1. Person Plural
mirati essemus
2. Person Plural
mirati essetis
3. Person Plural
mirati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miravero
ich werde mich gewundert haben
2. Person Singular
miraveris
du wirst dich gewundert haben
3. Person Singular
miraverit
er/sie/es wird sich gewundert haben
1. Person Plural
miraverimus
wir werden uns gewundert haben
2. Person Plural
miraveritis
ihr werdet euch gewundert haben
3. Person Plural
miraverint
sie werden sich gewundert haben
Passiv
1. Person Singular
miratus ero
2. Person Singular
miratus eris
3. Person Singular
miratus erit
1. Person Plural
mirati erimus
2. Person Plural
mirati eritis
3. Person Plural
mirati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirare
sich wundern
Vorzeitigkeit
miravisse
sich gewundert haben
Nachzeitigkeit
miraturum esse
sich wundern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
Vorzeitigkeit
miratum esse
Nachzeitigkeit
miratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mira
wundere dich!
2. Person Plural
mirate
wundert euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirato
3. Person Singular
mirato
2. Person Plural
miratote
3. Person Plural
miranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirare
das Sich wundern
Genitiv
mirandi
des Sich wundernes
Dativ
mirando
dem Sich wundern
Akkusativ
mirandum
das Sich wundern
Ablativ
mirando
durch das Sich wundern
Vokativ
mirande
Sich wundern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miro
2. Person Singular
miras
3. Person Singular
mirat
1. Person Plural
miramus
2. Person Plural
miratis
3. Person Plural
mirant
Passiv
1. Person Singular
miror
2. Person Singular
miraris mirare
3. Person Singular
miratur
1. Person Plural
miramur
2. Person Plural
miramini
3. Person Plural
mirantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirem
2. Person Singular
mires
3. Person Singular
miret
1. Person Plural
miremus
2. Person Plural
miretis
3. Person Plural
mirent
Passiv
1. Person Singular
mirer
2. Person Singular
mireris mirere
3. Person Singular
miretur
1. Person Plural
miremur
2. Person Plural
miremini
3. Person Plural
mirentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
mirabam
2. Person Singular
mirabas
3. Person Singular
mirabat
1. Person Plural
mirabamus
2. Person Plural
mirabatis
3. Person Plural
mirabant
Passiv
1. Person Singular
mirabar
2. Person Singular
mirabaris mirabare
3. Person Singular
mirabatur
1. Person Plural
mirabamur
2. Person Plural
mirabamini
3. Person Plural
mirabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
mirarem
2. Person Singular
mirares
3. Person Singular
miraret
1. Person Plural
miraremus
2. Person Plural
miraretis
3. Person Plural
mirarent
Passiv
1. Person Singular
mirarer
2. Person Singular
mirareris mirarere
3. Person Singular
miraretur
1. Person Plural
miraremur
2. Person Plural
miraremini
3. Person Plural
mirarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
mirabo
2. Person Singular
mirabis
3. Person Singular
mirabit
1. Person Plural
mirabimus
2. Person Plural
mirabitis
3. Person Plural
mirabunt
Passiv
1. Person Singular
mirabor
2. Person Singular
miraberis mirabere
3. Person Singular
mirabitur
1. Person Plural
mirabimur
2. Person Plural
mirabimini
3. Person Plural
mirabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miravi
2. Person Singular
miravisti
3. Person Singular
miravit
1. Person Plural
miravimus
2. Person Plural
miravistis
3. Person Plural
miraverunt miravere
Passiv
1. Person Singular
miratus sum
2. Person Singular
miratus es
3. Person Singular
miratus est
1. Person Plural
mirati sumus
2. Person Plural
mirati estis
3. Person Plural
mirati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miraverim
2. Person Singular
miraveris
3. Person Singular
miraverit
1. Person Plural
miraverimus
2. Person Plural
miraveritis
3. Person Plural
miraverint
Passiv
1. Person Singular
miratus sim
2. Person Singular
miratus sis
3. Person Singular
miratus sit
1. Person Plural
mirati simus
2. Person Plural
mirati sitis
3. Person Plural
mirati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
miraveram
2. Person Singular
miraveras
3. Person Singular
miraverat
1. Person Plural
miraveramus
2. Person Plural
miraveratis
3. Person Plural
miraverant
Passiv
1. Person Singular
miratus eram
2. Person Singular
miratus eras
3. Person Singular
miratus erat
1. Person Plural
mirati eramus
2. Person Plural
mirati eratis
3. Person Plural
mirati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
miravissem
2. Person Singular
miravisses
3. Person Singular
miravisset
1. Person Plural
miravissemus
2. Person Plural
miravissetis
3. Person Plural
miravissent
Passiv
1. Person Singular
miratus essem
2. Person Singular
miratus esses
3. Person Singular
miratus esset
1. Person Plural
mirati essemus
2. Person Plural
mirati essetis
3. Person Plural
mirati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
miravero
2. Person Singular
miraveris
3. Person Singular
miraverit
1. Person Plural
miraverimus
2. Person Plural
miraveritis
3. Person Plural
miraverint
Passiv
1. Person Singular
miratus ero
2. Person Singular
miratus eris
3. Person Singular
miratus erit
1. Person Plural
mirati erimus
2. Person Plural
mirati eritis
3. Person Plural
mirati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
mirare
Vorzeitigkeit
miravisse
Nachzeitigkeit
miraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
mirari mirarier
Vorzeitigkeit
miratum esse
Nachzeitigkeit
miratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
mira
!
2. Person Plural
mirate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
mirato
3. Person Singular
mirato
2. Person Plural
miratote
3. Person Plural
miranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
mirare
Genitiv
mirandi
Dativ
mirando
Akkusativ
mirandum
Ablativ
mirando
Vokativ
mirande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirandus
miranda
mirandum
Genitiv
mirandi
mirandae
mirandi
Dativ
mirando
mirandae
mirando
Akkusativ
mirandum
mirandam
mirandum
Ablativ
mirando
miranda
mirando
Vokativ
mirande
miranda
mirandum
Plural
Nominativ
mirandi
mirandae
miranda
Genitiv
mirandorum
mirandarum
mirandorum
Dativ
mirandis
mirandis
mirandis
Akkusativ
mirandos
mirandas
miranda
Ablativ
mirandis
mirandis
mirandis
Vokativ
mirandi
mirandae
miranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
mirans
mirans
mirans
Genitiv
mirantis
mirantis
mirantis
Dativ
miranti
miranti
miranti
Akkusativ
mirantem
mirantem
mirans
Ablativ
miranti mirante
miranti mirante
miranti mirante
Vokativ
mirans
mirans
mirans
Plural
Nominativ
mirantes
mirantes
mirantia
Genitiv
mirantium mirantum
mirantium mirantum
mirantium mirantum
Dativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Akkusativ
mirantes
mirantes
mirantia
Ablativ
mirantibus
mirantibus
mirantibus
Vokativ
mirantes
mirantes
mirantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miratus
mirata
miratum
Genitiv
mirati
miratae
mirati
Dativ
mirato
miratae
mirato
Akkusativ
miratum
miratam
miratum
Ablativ
mirato
mirata
mirato
Vokativ
mirate
mirata
miratum
Plural
Nominativ
mirati
miratae
mirata
Genitiv
miratorum
miratarum
miratorum
Dativ
miratis
miratis
miratis
Akkusativ
miratos
miratas
mirata
Ablativ
miratis
miratis
miratis
Vokativ
mirati
miratae
mirata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
miraturus
miratura
miraturum
Genitiv
miraturi
miraturae
miraturi
Dativ
miraturo
miraturae
miraturo
Akkusativ
miraturum
miraturam
miraturum
Ablativ
miraturo
miratura
miraturo
Vokativ
mirature
miratura
miraturum
Plural
Nominativ
miraturi
miraturae
miratura
Genitiv
miraturorum
miraturarum
miraturorum
Dativ
miraturis
miraturis
miraturis
Akkusativ
miraturos
miraturas
miratura
Ablativ
miraturis
miraturis
miraturis
Vokativ
miraturi
miraturae
miratura
Supina
Supin I
Supin II
miratum
miratu